Thuis sterven wordt een probleem

We krijgen de laatste tijd bij Mantelzorgelijk steeds meer signalen binnen, dat door de personeelstekorten bij thuiszorgorganisaties, de palliatieve zorg van dierbaren niet meer rond te krijgen is. Thuis sterven wordt een probleem.

Jaarlijks sterven alleen al in Drenthe zo’n 1200 inwoners uiteindelijk niet thuis. Terwijl ze die wens wel hadden, lazen we in een artikel op dvhn.nl. Ze overlijden uiteindelijk in het ziekenhuis, verpleeghuis, verzorgingshuis of hospice.

Eén van de oorzaken die genoemd wordt, is dat mantelverzorgers overbelast zijn en de zware laatste zorg thuis niet meer aankunnen. In die gevallen kan het dus gebeuren dat een dierbare op het allerlaatste moment alsnóg naar het ziekenhuis, verpleeghuis of hospice gebracht moet worden en daar komt te overlijden.

1200 mensen per jaar die niet thuis kunnen sterven, alleen al in Drenthe? Hoeveel zijn dat er landelijk gezien dan per jaar? Andere redenen worden helaas niet specifiek genoemd in het artikel. Bijzonder is wel dat de oplossing daar nu gezocht wordt in het opleiden van gratis vrijwilligers om mantelzorgers te ondersteunen. Een nieuwe hulpconstructie dus. Best jammer voor de beeldvorming want juist voor die genoemde mantelzorger is het echt dramatisch om aan het eind van een hele zware mantelzorgperiode te moeten ‘opgeven’.

Zoals veel lotgenoten inmiddels weten, draaien thuiszorgmedewerkers overuren om de reguliere zorg aan huis te kunnen blijven leveren. De coronacrisis maakt het voor hen alleen nog maar moeilijker. Men kampt in de professionele zorg, naast de al bestaande personeelstekorten, ook met veel uitval door coronabesmettingen en long-covid. Thuiszorgorganisaties in bepaalde regio’s van het land hanteren momenteel zelfs een cliëntenstop in de thuiszorg.

Steeds meer mantelzorgers raken, mede door afgeschaalde thuiszorg maar ook door de effecten van programma’s als Langer Thuis, inderdaad zwaar overbelast en kunnen de laatste palliatieve fase niet meer aan. Die allerlaatste fase is loodzwaar en kan echt niet zonder professionele hulp en ondersteuning. Het gaat hier over veiligheid en professioneel handelen.

Maar naast het probleem van de cliëntenstop, speelt er momenteel blijkbaar nog iets heel anders. Wij ontvingen vanuit de regio Den Haag berichten dat het momenteel bijna niet lukt om thuis te sterven omdat verzekeraars maximaal 12 uur of zelfs maar 8 uur per dag vergoeden voor 24-uurs zorg vanuit de wijkverpleging. Bij niet-gecontracteerde partijen ligt dit nog lager.

We zijn inmiddels in dit land blijkbaar zó diepgezonken, dat in Zuid- Holland met stervenden langs volle hospices geleurd wordt… De zorgvraag van een stervende dierbare lijkt dus minder waard dan een afgesproken urenplafond of bezuiniging? Thuis sterven wordt een probleem. Ieder mens heeft toch gewoon recht op een vreedzaam en rustig heengaan? Wat een armoede! Helemaal als je de meest recente Sire campagne in ogenschouw neemt: De dood, praat erover, niet eroverheen!
Dat doen we dus, bij deze!

 

 

Margreet van der Voort en Marjolijn Bruurs zitten niet alleen met elkaar in het bestuur van Mantelzorgelijk maar zij delen ook heel veel dezelfde ideeën over alles wat te maken heeft met ouderen- en mantelzorg. Als zij in de media iets tegenkomen dat hen verheugt, verbaast of shockeert gaan ze samen op onderzoek uit. De één stapt op de bron af, de ander doet het inhoudelijk speurwerk en dan.... komen er dit soort columns uit. Vanaf nu zul je meer van dit schrijversduo tegenkomen op Mantelzorgelijk.nl

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Back To Top