skip to Main Content
Sylvia Blogt Over De Zorg Voor Haar Moeder En Haar Passie: Het Momentum Gaat Door…

Sylvia blogt over de zorg voor haar moeder en haar passie: Het Momentum gaat door…

Op die prachtige februaridag schenen de zonnestralen de kamer in alsof het hoog zomer was. De mensen buiten waren vrolijk en genoten van deze unieke warmte in februari. Gezellige straatgeluiden waaiden door het open raam naar binnen. De vogeltjes floten als nooit te voren en bouwden in de hoogste versnelling aan hun nestjes. Nieuw leven op komst… En op de kamer van mijn moeder werd het stil. Doodstil.

 

Alles uit het leven halen

Natuurlijk wist ik dat dit ooit zou gaan gebeuren. We waren al zo vaak gealarmeerd de laatste jaren maar een hardnekkig engeltje op de schouder van mijn moeder leek steeds het ergste te voorkomen. Maar nu was dan toch zelfs deze ‘toverkracht’ uitgewerkt.
We hebben ook de laatste moeilijke jaren samen echt alles uit haar leven proberen te halen en door de glimlach en dankbaarheid van mijn moeder denken we dat dat aardig gelukt is. Dus kunnen we in ieder geval met een goed gevoel terugkijken op een toch vaak mooie tijd, ondanks die verschrikkelijke dementie.

 

Mijn inspiratiebron

Waar we ook dankbaar op kunnen terugkijken, is het ontstaan van ons vrijwilligerscollectief Het Momentum. Ontstaan in de praktijk, in de huiskamer van mijn moeder, door de voor mij verrassende ervaring dat contact met mijn moeder mogelijk bleef in alle fasen van dementie. Maar door haar overlijden verdwenen ook mijn inspiratiebron en mijn reden om dagelijks het verpleeghuis te bezoeken. Bezoekjes waarbij ik inspiratie opdeed voor Het Momentum, mede door de contacten met de andere bewoners.

 

Hoe nu verder?
In de vele condoleances lazen we vaak hoe mooi men Het Momentum vindt. Zoals de mooie woorden dat we met Het Momentum de levensweg van mijn moeder vertaalden naar liefde en compassie voor en door anderen. Deze hartverwarmende reacties sterkten mij in mijn overtuiging dat ons collectief MOET worden voortgezet, omdat zoveel mensen met dementie daardoor kunnen genieten van meer mooie momenten. Eenstreven, waarop mijn moeder net als ik zeer trots zou zijn geweest.

 

Trots en dankbaar

Trots ben ik ook op onze vrijwilligers. Zo zagen we een paar dagen na de uitvaart een van onze vrijwilligers met haar bewoonster op een terrasje. Lekker samen een harinkje eten. Ze genoten. Prachtig. Een paar dagen later zag ik op Facebook hoe een vrijwilligster op carnavalszaterdag met haar bewoner de optocht ging kijken. Uit het verpleeghuis de straat op, het leven in! Geweldig! En zojuist was ik te gast bij een mevrouw van 90 jaar met haar vrijwilligster, die graag liet zien hoe goed ze nog kan sjoelen. Hartverwarmend. Zo ook de inzet van onze vrijwilligers die zich ontfermen over bewoners die veel minder tot niets meer kunnen. Zo liefdevol en trouw. Ook deze trots en mijn dankbaarheid voor al onze vrijwilligers sterken mijn overtuiging dat Het Momentum echt door moet gaan.

 

Op volle kracht vooruit

En dat doen we dus. Op volle kracht pakken we door en streven ernaar om zoveel mogelijk mensen met dementie fijne momenten te bezorgen. Met een invulling die bij hun past en waarbij je je als vrijwilliger ook goed voelt. Meer weten? Kijk dan op www.hetmomentum.nl/vrijwilligers.

 

 

De moeder van Sylvia Eickholt heeft Alzheimer en woont sinds eind 2010 in een verzorgingstehuis op een gesloten afdeling. Sylvia kan als ondernemer zelf haar tijd indelen, waardoor ze haar moeder minstens één maal per dag kan bezoeken. Hierdoor is ook haar band met de andere bewoners, hun mantelzorgers en de verzorgenden sterk geworden. Door haar ervaringen in het huis is Sylvia ervan overtuigd dat we ieder mens met dementie nog altijd mooie momenten kunnen geven. Daarom richtte zij onlangs de vrijwilligersorganisatie Het Momentum (www.hetmomentum.nl) op voor extra momenten van persoonlijke aandacht voor bewoners met dementie van zorginstellingen, waardoor tegelijkertijd mantelzorgers en zorgmedewerkers even worden ontlast. Over al die mooie momenten vertelt Sylvia in haar blogs.

Sylvia Eickholt

De moeder van Sylvia Eickholt heeft Alzheimer en woont sinds eind 2010 in een verzorgingstehuis op een gesloten afdeling. Sylvia kan als ondernemer zelf haar tijd indelen, waardoor ze haar moeder minstens één maal per dag kan bezoeken. Hierdoor is ook haar band met de andere bewoners, hun mantelzorgers en de verzorgenden sterk geworden. Door haar ervaringen in het huis is Sylvia ervan overtuigd dat we ieder mens met dementie nog altijd mooie momenten kunnen geven. Daarom richtte zij onlangs de vrijwilligersorganisatie Het Momentum (www.hetmomentum.nl) op voor extra momenten van persoonlijke aandacht voor bewoners met dementie van zorginstellingen, waardoor tegelijkertijd mantelzorgers en zorgmedewerkers even worden ontlast. Over al die mooie momenten vertelt Sylvia in haar blogs.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X