skip to Main Content
Steeds Meer Ouderen Moeten Langer Wachten Op Een Plek In Een Verpleeghuis

Steeds meer ouderen moeten langer wachten op een plek in een verpleeghuis

Steeds meer ouderen moeten lang wachten op een plek in een verpleeghuis of hulp van de wijkverpleging, las ik in het NRC. Eerstelijns verzorgenden als huisarts, casemanager dementie wijkverpleging moeten vaak heel lang bellen en mailen voordat er ergens plek is voor een oudere die het thuis echt niet meer redt.

In februari wachtten 12.873 ouderen op een plek in een verpleeghuis dicht bij huis (of een huis naar keuze), in juli waren dat 13.975 mensen. Zij worden wel verzorgd, maar soms op grote afstand van hun familie. Sommigen (ruim 4.000) wachten al een half jaar tot een jaar. Ze heten in jargon ‘niet actief wachtend’. Dat zeggen cijfers van het Zorginstituut.

Het systeem raakt verstopt door het tekort aan verpleegkundigen, in zowel wijkverpleging als verpleeghuizen. De vergrijzing zet door waardoor er steeds meer vraag is naar zware, langdurige zorg. Het totale aantal ouderen dat überhaupt zo verzwakt is dat ze niet meer (alleen) thuis kunnen wonen, en dus recht hebben op een verpleeghuisplek (Wet langdurige zorg), groeit harder dan verwacht. In juli 2017 waren dat 144.000 ouderen, inmiddels opgelopen tot 160.000, meldt NRC. Dit zijn ouderen die volgens het Centrum Indicatiestelling Zorg (CIZ) zwak zijn, slecht ter been en soms ook dementerend.

De zorgkantoren, die betalen voor de langdurige zorg, waarschuwen in een brief aan de zorgautoriteit NZa dat ze dit jaar 147 miljoen euro tekort zullen komen om de zorg te leveren.

De Nza schreef vorige maand aan minister Hugo de Jonge (Volksgezondheid) dat er ‘verder oplopende wachtlijsten, pgb-stops en mogelijk opnieuw een overschrijding van het kader worden voorzien. Dit alles leidt ertoe dat zorgkantoren niet langer zouden kunnen garanderen dat zij aan hun zorgplicht jegens verzekerden voldoen’.

De minister had het budget voor langdurige zorg voor ouderen dit jaar al verhoogd met ruim 400 miljoen euro. In totaal gaat er dit jaar ongeveer 22 miljard euro naar de verpleeghuiszorg.

Ook de vraag naar ‘eerstelijns verblijf-plekken’ stijgt. Dat zijn tijdelijke plekken in verpleeginstellingen of verpleeghuizen, voor ouderen die even te zwak zijn om thuis te blijven. In 2015 maakten ruim twintigduizend ouderen er gebruik van, in 2018 was dit al opgelopen tot 33.500.

De NZa verwacht over dit jaar nog een tekort van 41 miljoen euro voor de uitvoering van de Wet langdurige zorg. Daarmee zit de organisatie veel lager dan de uitvoerende zorgkantoren.

De bevindingen van de NZa, gebaseerd op onder meer zorgdeclaraties en persoonsgebonden budgetten van de afgelopen jaren, staan in een brief van de autoriteit aan gezondheidsminister Hugo de Jonge. Geadviseerd wordt om een potje van 60 miljoen, dat nog gereserveerd is, aan te spreken. Het ministerie van Volksgezondheid beraadt zich er nog op.

Mensen moeten dus steeds langer thuis wonen en dat houdt tegelijkertijd in dat de zorg thuis ook steeds zwaarder gaat worden. Zwaardere zorg, die gegeven moet worden door mantelzorgers. Meer mantelzorgers die de komende tijd lichamelijk en geestelijk overbelast raken en er financieel op achteruit gaan omdat ze minder kunnen werken. Waar eindigt dit, vraag ik me dan af. Zorgwekkend, he?! Des te belangrijker is ons Mantelzorg Manifest en de bijbehorende Petitie.  Heb jij die eigenlijk al ondertekend? 

Bron: ANP / NRC

Marjolijn Bruurs

Marjolijn Bruurs

is ondernemer, netwerkbouwer, storyteller, echtgenote, moeder en zij was tot voor kort een zeer gedreven en ervaren mantelzorger voor haar vader met Alzheimer. Eerst in de thuissituatie en later in het verpleeghuis. Tevens is zij de bedenker en het creatieve brein van Mantelzorgelijk.nl en voorzitter van Stichting Mantelzorgelijk.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X