Foto © Claudia Otten

Standje van het ziekenhuis

Het is al weer een tijdje geleden dat ik een blog heb geplaatst. Dit heeft verschillende redenen. Het verhuizen van mijn vrouw binnen de zorginstelling is plotseling heel snel in werking gezet. Mijn vrouw heeft haar oude kamer op de verpleegafdeling verlaten en verblijft nu als tussenoplossing op de logeerafdeling. Dit zal voor ongeveer twee weken zijn. De bewoner van het appartement waar mijn vrouw naar toe zal verhuizen is naar de oude kamer van mijn vrouw verplaatst. Het appartement wordt nu opgeknapt waarna mijn vrouw hier definitief naar kan overgaan. Mijn vrouw is er gelaten maar stabiel onder.
Ik ben zelf na een week of twee pijn en zware ongemak geopereerd. Mijn galblaas is verwijderd. Er is tijdens de operatie gebleken dat ik precies op tijd was. Ik heb moeten zeuren om eerder geopteerd te worden waar gehoor aan is gegeven. Een routine operatie van maximaal 45 minuten is ruim 2 uur geworden. Rondom de galblaas zat heel veel littekenweefsel wat alles stevig bij elkaar hield. In de galblaas zat een steen ter grote van een kleine pingpongbal. De galblaas was door meerdere doorgemaakte ontstekingen beschadigd en stond op openbarsten. Volgens de chirurg was het goed dat ik aan de bel heb getrokken.
Mijn romp ziet er uit als een schietschijf doordat er meerdere extra incisies gemaakt moesten worden om er goed bij te kunnen en de boel naar buiten te kunnen brengen. Ik voel mij nu wel goed. Heb weinig napijn. Het is meer ongemakkelijk. Daarbij heb ik ook wat heerlijke pilletjes gekregen welke goed helpen. Nu moet ik het de komende tijd echt heel rustig aan doen en heb wel een standje gehad in het ziekenhuis. Ik ben niet doof en heb het gehoord.

"Ik ben mantelzorger, een trotse mantelzorger."

Dit bericht heeft 1 reactie

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top