skip to Main Content
Over Het Je Schuldig Voelen #zorgintensiefkind

Over het je schuldig voelen #zorgintensiefkind

Dorothé BootsHeb jij daar ook weleens last van? Van het je schuldig voelen over het feit dat je kind regelmatig gaat logeren in een logeerhuis en/of instelling, of misschien woont je kind niet meer bij jullie in huis?

Dat kan komen omdat je ‘andere’ kinderen wel thuis zijn en niet “moeten” logeren of ergens anders wonen, of omdat het in huis toch een stuk rustiger en je daar, misschien stiekem, van geniet. Of misschien durf je daar wel niet echt van te genieten omdat je je daarover dan weer schuldig voelt. Misschien valt de opvoeding van je kind je wel heel zwaar en voel je je daar schuldig over. Misschien voel je je wel een slappeling, omdat jouw kind moet logeren om jullie te ontzien, of ergens anders woont omdat het thuis echt niet meer ging, terwijl dat bij iedereen om je heen, met ‘normale’ kinderen niet nodig is.

Want, hoe dan ook, je houdt toch echt wel zielsveel van je kind. Ook al gaat hij of zij logeren of woont ergens anders. ‘Dat weet iedereen toch wel? Als ze nou maar niet denken dat dat niet zo is…’ (herkenbaar?)

Ik heb een nieuwtje voor je…

Houden van en toegeven dat het niet 24/7 hoeven zorgen weleens heerlijk is, staan volledig los van elkaar.

Geef jezelf de eerstvolgende keer dat je kind gaat logeren, of de eerste 2 dagen nadat je kind weer terug is naar waar hij of zij woont, eens de uitdaging om bewust te gaan genieten van het niet hoeven zorgen en niet de drukte om je heen te hebben die er altijd wel is als je kind er is.

Met bewust bedoel ik ook bewust. Niet alleen maar even realiseren dat het fijn is om niet te hoeven zorgen en om 6 uur je bed uit te moeten omdat je kind wakker is en niet alleen beneden kan zijn, maar je ook realiseren dat je dat VERDIENT hebt!

Je doet de hele week ontzettend je best, loopt misschien wel constant over je eigen grenzen heen en zorgt 24/7!

Wees er bewust van dat jij het verdient hebt om een paar dagen bewust te genieten. Drink die kop koffie eens in bed als dat is wat je graag doet, maar nooit meer doet omdat dat gewoon niet meer kan. Ga eens heerlijk met je kop thee voor het raam zitten naar buiten turen, gewoon omdat je daar nu de tijd en ruimte voor hebt en het kan. Ga eens alleen met broer(s) of zus(sen) uiteten en voel je niet schuldig, maar geniet van de ‘normale’ gesprekken en de aandacht voor elkaar. Onderneem iets wat je graag wilt maar wat niet kan met je kind erbij.

DOE HET EN DOE HET BEWUST!

Het is voor jezelf fijn, je wordt er een stuk meer ontspannen door en tankt ècht bij. Het is ook fijn voor je overige gezinsleden. Een relaxte papa of mama in huis. En, ook je kind met beperkingen vaart er wel bij, want door bewust die ontspanning op te zoeken kun je de weken en dagen dat hij of zij thuis is ook veel beter aan en loop je minder op je tenen.

Echt waar! Ga die uitdaging maar eens aan met jezelf! (En laat me weten wat je ervan vindt!)

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X