Foto © Claudia Otten

Rotsituatie

Mijn vrouw heeft behoorlijk de griep te pakken. Bronchitis. De begeleiding is ontzettend lief voor mijn vrouw bemerk ik op afstand door wat mijn vrouw verteld. Gisteren heb ik ook de arts aan de telefoon gesproken. Mijn vrouw maakt zich grote zorgen. Ze hoest ontzettend veel wat pijn doet in haar keel, en last van haar longen. Als mijn vrouw zich niet lekker voelt maakt zij zich altijd hele grote zorgen/angst voor haar transplantatie nier en de long waar een stukje van verwijderd is. Ik had overleg met de arts om te bespreken of wij mijn vrouw hieromtrent konden geruststellen. Het telefoongesprek is gehouden in het bijzijn van mijn vrouw. En inderdaad, het stelt gerust. Ik vind het zo rot voor mijn vrouw, ze voelt zich echt ziek. Er zijn een puffer en een vernevelaar voorgeschreven welke wel langzaam maar zeker helpen. Mijn vrouw en ik hebben helaas wel moeten afspreken dat ik voor nu niet op bezoek kan komen. Gezien mijn huidige gezondheid en aankomende ingreep/ingrepen kan ik het mij niet veroorloven ook deze griep te krijgen. Over mijn gezondheid: in alle wijsheid heeft het ziekenhuis tot viermaal toe het onderzoek uitgesteld. Volgens de arts kan dat wel terwijl ik gevraagd heb ik om een herhaalrecept van de medicatie tegen de pijn. Ik begrijp het niet, maar oké. Ik heb niet de kracht om er tegenin te gaan. Nu sta ik voor 1 december ingedeeld.

Ik zit al in zo’n rotsituatie. Sinds afgelopen week is onze gezamenlijke fiscaal partnerschap verbroken door de belastingdienst. Dat betekend voor mijn vrouw dat zij het financieel nu goed heeft. Dat is echt goed geregeld. Dat was het mij waard, maar daardoor heb ik nu de finale financiële smak neerwaarts gemaakt. Ik houd nu €104 pm over om van te leven. In een klap ben ik nu afhankelijk van de voedselbank. Ik kan niet beschrijven wat dit met mij doet. Een paar dagen geleden was ik in paniek en zag geen uitweg meer, tot er een ontzettend lieve mensen mij te hulp schoten. Ik heb nu een gevulde koelkast en voorraadkast voor de komende dagen. Ik ben nu voor voorlopig aangemeld bij de voedselbank en definitieve toekenning is in behandeling. Ik heb er wel om moeten huilen, maar het lost niets op. In een paar jaar tijd van een goede baan maar met een verschrikkelijke leidinggevende en werkgever welke discutabel is, 30 mantelzorg en heel goed inkomen naar sociaal minimum. Bedankt beleidsmakers, leidinggevenden en werkgever voor jullie bijdrage aan deze neerval. Maar een ding zal ze tegenvallen: Ik geef niet op.

 

"Ik ben mantelzorger, een trotse mantelzorger."

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top