skip to Main Content
Foto © Claudia Otten

Rotsen verplaats je niet

Ik kan niet beschrijven hoe kapot ik sinds gisteravond ben. Mijn hoofd kan niet wakker worden, alles doet mij pijn. Wanhoop en zo intens slecht behandeld voel ik mij. Gisteravond belde mijn vrouw mij. Zij had een gesprek gehad met een behandelaar van de ggz kliniek waar mijn vrouw is opgenomen. Het schijnt een kort gesprek geweest te zijn waarin gevraagd werd aan mijn vrouw of zij heeft nagedacht over naar huis gaan. Ja, dan heb je mijn vrouw uiteraard meteen als je beste vriend. Mijn vrouw heeft aangegeven zeker voor de kerstdagen thuis te willen zijn. 15 december is mijn vrouw jarig dus daar zie ik dan ook nog wel wat versnelling voor de ontslagdatum in zitten. Ik heb al weken niets gehoord van wie dan ook, dus ook niet over deze plannen. Er wordt compleet om en over mij heen gegaan. Ik ga het flikken hoor. We gaan er het beste van maken en zien vanuit de positie als mijn vrouw weer thuis hoe het verder moet. Ik heb geen idee over ondersteuning of wat dan ook. Nu mag ik radeloos zijn. Zodra mijn vrouw naar huis zal komen zal ik er staan als de rots welke ik altijd ben geweest en zal blijven. Rotsen verplaats je niet.
Ik kan niet anders schrijven dan dat alles op tilt sloeg bij mij. Door opgelopen ervaringen en littekens uit het verleden qua de zorg, en dan zeker ook de ggz zorg omtrent mijn vrouw. Ik ben echt een paar uur out geweest maar heb mij weer weten te herpakken. Uiteindelijk heb ik mijn behandelaars een dringende mail geschreven. Een van de behandelaars schreef een reactie terug waar ik helemaal niets mee kan. Vanavond ontving ik van de tweede behandelaar een fijne reactie. Deze nodigde mij uit voor een gesprek en liet aan mij de keus op welke wijze. Dat is nou meedenken. Dit gesprek moet nog plaats vinden. Gistermiddag belde een van de behandelaren van mijn vrouw mij ook. Goed gesprek geweest met een aantal afspraken. Volgende week staat er al een multidisciplinair gesprek gepland. Er zullen meer behandelaars aanwezig zijn. Nu wil meer niet direct zeggen dat het beter is maar ik heb uiteraard wel informatie gegeven. Vandaag was mijn nieuw verworven ambulant ondersteuner op bezoek. Deze hoorde mijn verhaal sprakeloos aan. Ook deze zal nu bij het multidisciplinair gesprek aanwezig zijn door zich zelf uit te nodigen. Na al de jaren heb ik eindelijk iemand welke in het gevecht naast mij staat. Overigens heb ik vanuit de ggz kliniek waar mijn vrouw is opgenomen nog steeds geen enkele reactie mogen ontvangen. Er zou wel een notitie gemaakt worden dat ik niet gelukkig ben met de situatie.

Eric Wirken

"Ik ben mantelzorger, een trotse mantelzorger."

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X