skip to Main Content

Rillend op pad #mantelzorg4voeter

Het begon plotseling, ofschoon ik al merkte dat hij wat sneller moe was. Of was het verbeelding? Toen hij vrolijk zijn stoeimaatje, altijd dikke pret met mijn zoon, wilde begroeten, ging het mis. We hoorden een scherpe gil die ons allen verstijfden van schrik. Zijn rug dachten we. De dierenarts kwam maar kon niets vinden en pijnstillers zouden Butler moeten helpen. Dat was ook zo, even ging het beter en leek het dat Butler weer de vrolijke jolige Doodle was. Met de buitengewone conditie die Butler heeft loopt hij nog menig jongere hond er makkelijk uit. Maar nadat de pillen waren afgebouwd ging het slechter.

Ik zie direct als hij zich niet lekker voelt, als hij pijn heeft, als hij niet in zijn hum is. Die ochtend bij de verzorging zag ik dat het nauwelijks lukte. Butler begint de spulletjes uit de badkamerkast te pakken, maar het gaat moeizaam. Normaal doet hij dit met plezier. Hij worstelt om toch dat zakje voor me te pakken. Ik kan het niet aanzien. ik waak altijd over het welzijn van Butler. Ik zal hem nooit het gevoel geven dat hij zou falen in zijn werk, dat vind ik verschrikkelijk. Deze situatie geeft hem een gevoel van onmacht, van falen ook. dat het hem niet lukt. Dat moet vreselijk zijn voor hem. Ik zeg hem dat het goed is zo. Ik leid hem af met de tandenborstel die ik op mijn schoot heb liggen. Ik vraag hem de tandenborstel aan mij te geven. Hij tilt hem op en ik pak hem direct over.
We gaan altijd voor succes. Ik beloon hem direct voor zijn hulp. Zijn staart kwispelt. Hij is trots. En ik zeg dan op een zangerige vrolijke toon: Butler, kláááár! Wat betekent dat zijn taak erop zit voor nu. Hij kijkt me aan en weet echt wel dat er iets niet klopt, dat we nog een heleboel moesten doen.
Wat is er aan de hand met mijn grote vriend? Ik bel de dierenarts, de pijnmedicatie wordt weer gestart en een afspraak voor röntgenfoto’s gemaakt.

Als we de straat in lopen kijkt hij me aan en begint onrustig te lopen.
Het lijkt of Butler zijn gevoel voor richting even helemaal kwijt is. Maar hij weet precies wat de bestemming is, de dierenkliniek. Butler begint te rillen als een rietje. Hij is bang en kijkt me hoopvol aan. “Kom maar jongen” zeg ik zachtjes tegen hem, “it’s okay!’
Hij vindt het helemaal niet oké. Ik hou de schone schijn op. Butler heeft pijn en ik vind het op zo’n moment zo jammer dat ik hem niet uit kan leggen wat er gaat gebeuren. Woorden, we kunnen ook zonder. Alles is gebaseerd op vertrouwen tussen ons.

De dierenarts zegt dat een roesje niet nodig zal zijn, dat Butler dit waarschijnlijk zonder kan. Hij is een grote lieverd en ik mag er bij zijn dus hij zal zich veilig voelen. De dierenarts en haar assistente zijn superlief voor Butler. Zij leggen Butler op de tafel. Daar zitten we dan, ik zit bij zijn hoofd, met een grote loden jas aan. “Jij krijgt al genoeg straling”, zegt de dierenarts. Klopt, ik ben al ver overgedoseerd. Maakt me niets uit.
Butler is een voorbeeldig patiënt. Komisch dat hij steeds de boel in de gaten houdt wat er bij zijn achterkant gebeurt. Laat je niets wijsmaken Butler, blijf bij de les. Die blik in de ogen van Butler, hoe hij mij aankijkt, zo mooi. Gaat goed hoor Butler! Je bent een bikkel. “Als er niets gevonden wordt dan zullen we een MRI gaan maken”, zegt de dierenarts. En dat is dan ook de conclusie, er worden geen afwijkingen gezien op de röntgenfoto’s. Mooi, maar wat is er dan aan de hand? “We kunnen het nog even aankijken tot we de pijnstilling hebben afgebouwd”, zegt de dierenarts. We gaan naar buiten, Butler helemaal opgelucht en blij, ik met gemengde gevoelens. Butler is vrolijk, en voor nu helpt hij mij weer met weinig of geen moeite! Wat een geluk dat Butler dan weer niet hoeft te begrijpen dat het kan vriezen of dooien.

.

Avatar

Anita Korff de Gidts

Anita leeft 24 uur per dag met haar hulphond Butler. Anita’s moeder had ms, nu is zij zelf moeder met ms. Daarnaast is ze echtgenote, netwerker, van mantelzorg2voeter naar mantelzorg4voeter, blogger en drijvende kracht achter stichting De Hond Kan De Was Doen. Voor Mantelzorgelijk blogt zij over haar leven.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
Teken de petitieOverheid, praat MET mantelzorgers en NIET OVER mantelzorgers
Tekenen
X