Rebekah’s hoop

In 2014 was ik net hertrouwd. De toekomst zag er echt rooskleurig uit. Een aantal jaren daarvoor was mijn hele leven uit elkaar gevallen. Alles wat ik had opgebouwd stortte in toen ik door een pijnlijke scheiding ging. Door mijn werk en mijn geloof in de toekomst, vielen de puzzelstukjes uiteindelijk weer in elkaar. Ik ontmoette mijn nieuwe liefde, en ben met haar getrouwd. Een nieuw hoofdstuk in ons leven lag voor ons.

Toen we net zes maanden getrouwd waren, kreeg ik een telefoontje van mijn vader. Er was kanker bij hem geconstateerd. Stadium 4 maagkanker. Ik had een goeie band met mijn vader, dus dat nieuws kwam hard aan.

Twee maanden na dat telefoontje van mijn vader ontdekten we dat mijn nieuwe vrouw, Rebekah, borstkanker had. Stadium 4. Ze was pas 27 jaar oud. De kanker was uitgezaaid naar haar longen, lever, nieren, botten en hersenen. Een oncoloog gaf haar nog vier tot zes maanden.

Wat doe je dan, in hemelsnaam? Wat zeg je? Hoe blijf je sterk?

De persoon om wie je geeft, van wie je houdt, is zojuist in een van de engste gevechten in het leven geduwd: de strijd om het leven zelf. De strijd tegen kanker is geen vriendschappelijk gevecht waarbij de tegenstanders elkaar de hand schudden en beiden de ring verlaten. In dit gevecht is er maar één vechter die de ring levend verlaat.

Al mijn aandacht, mijn energie, mijn zorgen, waren op haar gericht. Het hele leven ging over kanker. We werden in een wereld van angst, zorgen, woede en pijn gegooid. We kwamen terecht in een nieuwe wereld van ziekenhuizen, dokters, medicijnen, verzekeringen, chemotherapie, bestraling, operaties, bloedonderzoek, pijn bestrijding, scans, scans en meer scans.

We kwamen ook in een nieuwe wereld van uitdagingen in ons huwelijk terecht: angst, bezorgdheid, woede, je vaak overweldigd voelen en echt ZO alleen.

Op een gegeven moment realiseerde ik me dat ik mezelf niet meer alleen als echtgenoot zag. Ik begon mezelf te zien als echtgenoot en mantelzorger. Mijn taak was om sterk voor haar te blijven, om te zorgen dat zij het volhield, om haar te helpen vechten. Om altijd in ‘haar hoek’ en aan haar kant te staan.

Wat ik me pas later realiseerde, en wat ik de eerste paar jaar niet had gezien, was dat ook ik in de ring stond. Als je mantelzorger bent voor iemand met kanker, iemand van wie je houdt of mantelzorger voor iemand die ernstig ziek is, zie je jezelf misschien buiten de ring, aan hun kant, wensend dat je meer kon doen. Je moet echter beseffen dat je samen met hen in de ring staat.

Mantelzorgers hebben hun eigen, nieuwe en unieke uitdagingen. Stress en een hoop chaotische emoties, zoals het gevoel er alleen voor te staan. Je wil sterk zijn voor de andere persoon maar je lijdt er zelf ook onder. Veel mantelzorgers zien dat niet zo, omdat jij per slot van rekening niet degene bent die met een levensbedreigende ziekte word geconfronteerd.

Waarom zou jij ergens over klagen? Wie ben jij om ergens om te vragen? Waarom zou jij boos worden? Het is zo egoïstisch om aan jezelf te denken, als je beseft waar je geliefde doorheen gaat.

En dat is wat we doen als mantelzorgers. We houden alles binnen. We begraven het. We proberen de sterke man of vrouw te spelen. Helaas werkt dat niet al te lang, op een gegeven moment storten bepaalde delen van je leven gewoon in. Geloof me, ik ben kampioen ‘sterke man spelen’ en dan vervolgens in elkaar storten en mijn toevlucht zoeken in ongezonde overlevingsmechanismen. Ik weet er alles van.

Daarom heb ik mijn boek geschreven. Het heet ‘In Your Corner: A Cancer Caregiver’s Survival Guide.’ Het is eerlijk en echt, het is de onverbloemde realiteit.

In mijn boek geef ik je een kijkje in mijn leven als mantelzorger, in mijn hart en alle ‘dingen’ die daarbinnen gebeuren. Het is rauw, het is echt en het is soms hard en kwetsbaar. Ik zie dit boek als een bokscoach voor jou, en jouw geliefde. Vergeet niet dat jij ook in die ring staat. Jij krijgt ook klappen. Je kunt het niet alleen.

Rebekah en ik hebben thuis een bordje aan de muur waarop staat ‘kanker kwam in mijn leven, en ik heb het verslagen’. De artsen gaven haar vier tot zes maanden te leven. We kozen ervoor om te vechten. Dat was vier jaar geleden en het gaat verbazingwekkend goed met haar.

Joel Hughes.

In Your Corner: A Caregiver’s Survival Guide to Life, Love, Cancer, and Hope: Hughes, Joel: 9781732091924: Amazon.com: Books

is vertaalster, musicus en werkt als taalcoach voor Rosetta Stone. Ze woont en werkt in Florida, in de Verenigde Staten.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top