skip to Main Content

Reageer en winactie “Op bezoek bij een dierbare met dementie”

op bezoek bij een dierbareVorige week vertelden we je al over het boek “Op bezoek bij een dierbare met dementie” van onze eigen Anniek Kramer en Marcelle Mulder. Een prachtig boek met ruim 60 ideeën om samen te genieten. En vandaag is het zover: we mogen twee exemplaren weggeven.

Dit positieve boek vol concrete ideeën om een bezoek leuker en waardevoller te maken kun winnen door ons te vertellen wat jouw mooiste ervaring met een dierbare met dementie is. Je kunt je verhaal met ons delen, door een reactie onder dit artikel te posten – of een mail te schrijven aan info@mantelzorgelijk.nl. Vergeet niet om je naam en adres aan te geven, zodat we je het boek kunnen toesturen!

De winactie loopt van vandaag tot 15 februari. De winnaars worden bekend gemaakt via de site. We verheugen ons op jullie verhalen!

 

Avatar

Barbara Mounier

is journalist, netwerkbouwer, trainer en vertaler. Zij werkt in Nederland en Duitsland op het gebied van media, politiek en zorg.

Dit bericht heeft 0 reacties
  1. Mijn mooiste moment met een persoon met dementie …
    ik heb er vele – ik werk immers al meer dan 20 jaar als sociaal verpleegkundige in de zorg voor mensen met dementie …
    Maar het moment dat mij altijd zal bijblijven is een jonge man – 63 jaar – met Lewy Body dementie. Hij was die dag opgenomen bij ons, zijn echtgenote was stiekem naar huis gegaan omdat ze de confrontatie niet aankon. Toen hij dat in de gaten had, werd hij zeer agressief en opstandig. De medewerkers deden verwoede pogingen hem te kalmeren, maar niets hielp. Ik ging bij hem zitten op de kamer, terwijl hij bleef ijsberen en aan alle deuren rammelen, bleef ik rustig zitten en ik zei niets. Toen hij mij aankeek, zei ik ‘je bent bang hé ? Ik zou ook bang zijn, zo in een onbekende omgeving …’ Toen ik zag dat hij mij bleef aankijken, vroeg ik of ik bij hem moest blijven…Na enige aarzeling zette hij zich naast mij op een stoel … Hij ontspande, huilde even en zei dan dat hij zijn vrouw wel kon begrijpen. We hebben samen nog een hele tijd naar buiten gekeken, ik heb geen 5 woorden meer gezegd …
    Toen ik zei dat ik moest vertrekken, kreeg ik een aai over mijn arm.
    Met een diepe zucht, ging hij weer naar buiten kijken.
    Ik ging enerzijds heel triest naar huis, anderzijds heel voldaan omdat ik rust had zien ontstaan bij hem …

  2. Zou dit boek heel erg graag willen winnen om in het verpleeghuis neer te leggen waar mijn moeder woont. Ga zelf elke dag naar mijn moeder toe en moet eerlijk zeggen word steeds zwaarder dus elke tip is welkom niet alleen voor mij maar ook voor de bezoekers van de andere bewoners..

  3. Zou graag het boek op mijn werk neerleggen voor collega’s en familie.
    Ik werk op een VPT huiskamer.
    Daar begint het en we proberen dat ze zolang mogelijk zelfstandig kunnen blijven wonen.

  4. Mijn 2e moeder, officieel een dierbare nicht, werd 80 en heb ik samen met een neef een surpriseparty georganiseerd, compleet met een sinterklaas en pieten, het was op 2 dec.. Het was een fantastisch feest met al haar neven, nichten en vrienden. We waren zeer benieuwd of ze zich nog iets kon herinneren een paar dagen nadien. Wat schertste onze verbazing dat we via via hoorden, dat ze zelf een fantastisch feest had georganiseerd en dat iedereen zo genoten had en zij zelf het meest. Het enige wat haar nog bezig hield…. wie was die Sinterklaas noo toch? Heerlijk toch!

  5. Mijn moeder heeft begin 2014 de diagnose Ziekte van Alzheimer én vasculaire dementie gekregen. Haar reactie op de diagnose was: “Oh gelukkig, ik dacht dat ik iets ergs had…”. Ze is tijdelijk opgenomen geweest in een verpleeghuis waar ze niet altijd even gelukkig was. Maar bij mijn bezoekjes zei ze vaak: “Als jij er bent, heb ik altijd het idee dat het allemaal wel goed komt”. Vorige week is ze eindelijk verhuisd naar de plek van onze voorkeur: een woonzorgboerderij, slechts 10 minuten rijden van mijn huis. Natuurlijk is zo’n verhuizing weer heel moeilijk; wéér een nieuwe plek, wéér nieuwe mensen. En dan komt er weer zo’n prachtige uitspraak: “Eigenlijk ben ik alleen nog maar gelukkig als ik jullie zie”. En dan kan ik antwoorden: “Mam, je woont nu heel dichtbij me dus ik kan nu heel vaak langskomen en dan ben je ook vaker gelukkig”….

  6. Zowel mijn moeder als mijn schoonvader kunnen niet meer zelfstandig wonen, in verband met hun dementie. We merken nu dat het bezoek bij mijn moeder steeds moeilijker wordt, omdat ze steeds iets minder gaat reageren. We willen de bezoekjes graag zo gezellig mogelijk houden, dus hulp vanuit een boek is van harte welkom. Na het lezen geef ik het boek door aan mijn zussen (voor hun moeder) en aan mijn schoonzussen (voor hun vader), want de bezoekjes aan pa zijn al een hele poos enorm zwaar. Het boek is dus enorm welkom!

  7. Als medewerker dagbesteding maak ik mooie maar ook verdrietige momenten mee als het gaat om verlies van grip hebben op het leven . Het is van groot belang dat medewerkers de mens zien met een naar binnen gerichte blik en door contact. Zo ervaar ik onze dansmiddagen als zeer waardevol. Een mevrouw die graag danst maar dan op haar bijzondere manier met veel beweging van armen en handen, meenemen aan jouw handen en meegaan ik haar gevoel geeft zo veel voldoening en plezier. Een kus op mijn hand als cadeautje….Graag zou ik het boek winnen voor in ons verpleeghuis!

  8. Ons team vrijwilligers brengt dagelijks bezoekjes aan ouderen thuis en regelt vervoer naar huisartsen, ziekenhuis e.d. Hier zijn vele mensen met (beginnende) dementie bij. Het zou een warme en welkome aanvulling zijn in de omgang met deze mensen als we dit boek regelmatig met alle vrijwilligers zouden kunnen bespreken.

  9. Wil graag dit boek neerleggen in het verpleeg-verzorgingshuis waar ik werk.
    Familieparticipatie wordt steeds belangrijker. Veel familie is ook bereidt om samen met hun naaste tijd door te brengen. Samen genieten van die kostbare momenten. Men weet vaak niet hoe.
    Familie heeft behoefte aan meer mogelijkheden en ideeën om samen met hun familielid met dementie een fijne dag door te brengen. ik wil daarom dit boek bij de familie en mijn collega’s introduceren.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X