skip to Main Content
Raamzwaaiverbod

Raamzwaaiverbod

Het is an sich al bijzonder dat een woordvoerder van een instelling niet met naam genoemd wordt in een artikel maar in dit geval is het te begrijpen.
Familie en naasten mogen niet meer zwaaien voor het raam van de wooninstelling Altingerhof in Beilen.
Ja, als ik dergelijke uitspraken gedaan zou hebben, dan wou ik mijn naam er ook niet onder want dat is natuurlijk vragen om problemen, veel problemen.
Verder zegt deze woordvoerder ook dat de raambezoeken van de op slot zijnde huizen, sowieso een grijs gebied waren.
Ik ben dan wel benieuwd waar deze mevrouw die informatie vandaan heeft gehaald.
Hoe komt ze erbij? Staat het in de richtlijnen van de RIVM? Heeft meneer Rutte opgedragen om vooral niet te gaan zwaaien?
Bewoners zouden er onrustig van worden maar bovenal heeft het personeel wel wat anders te doen, zo laat het artikel weten. Ze willen niet voor agent spelen.
Excuse me, WIJ hadden ook wel wat anders te doen: namelijk zorg en liefde geven aan diegenen die in wooninstellingen verblijven. Maar WIJ zijn letterlijk buiten spel gezet. En nu probeert een wooninstelling de regels nog maar even aan te scherpen.
Voor wat? En voor agent spelen? Doe mij een lol, zeg.
Of vindt deze instelling zwaaiende mantelzorgers maar vervelend? 
Gebeuren daar dingen die het daglicht niet kunnen verdragen?
Want wat is de reden dat mantelzorgers en familie zo knetterhard geweerd worden daar?


Normaliter heb ik respect voor alle medewerkers in de zorg, maar hier snap ik geen biet van.
Bovendien durf ik het juridische aspect zeer te betwijfelen. Waar in de wet of in de noodverordening staat dat zwaaien niet mag?
Ik heb op Google Maps even de locatie bekeken en volgens mij is er zo’n beetje rondom een openbare weg. Niemand kan een ander verbieden om op de openbare weg te gaan staan zwaaien naar bekenden of familie.
Los van dat, zou ik de familie en naasten bijna willen oproepen dit maar eens aanhangig te maken bij een rechtbank.
Ik kan mij namelijk niet voorstellen dat een rechter schijnveiligheid verkiest boven welzijn en geluk van mensen die nu opgesloten zitten in woonvoorzieningen en toch al in een laatste levensfase zitten.
Want dat het schijnveiligheid is, dat is wel gebleken met de massale uitbraak van corona in gesloten woonvoorzieningen.
Nee, de woonvoorziening slaat hier de plank volledig mis. Onmenselijk gedrag zonder enige vorm van empathie. Het onrecht in eigen handen nemen. Van God los. Bezopen. Idioterie. Andere woorden heb ik er niet voor.

Dit bericht heeft 5 reacties
  1. ik snap de reactie wel , want zwaaien gebeurt nooit alleen, vaak wordt er iemand bijgehaald en die zegt dan waar ze naar toe moeten zwaaien. zeker in een drukke tijd waarbij je eigenlijk nog niet eens de tijd hebt om te zwaaien!
    Verder snap ik het omdat sommige familieleden er bijna altijd zijn, terwijl heel veel familie het af laten weten qua bezoek en aandacht ( moeten die nu gaan staan te zwaaien?!) dit kan zijn dat mensen met dementie jaloers worden en kan kunnen deze mensen erg grof naar elkaar worden. Wil je die onrust als je niemand naar buiten kunt sturen?

    1. Helemaal in het begin gingen we bij mijn dementerende moeder 19.00 uur in de avond bij haar raam staan. Ik had mijn moeder een mobiel gegeven konden we zo samen praten bij het raam. Begin stond het raam open konden we zo praten maar later raam dicht via mobiel. Ik belde verzorging van sta bij haar raam en die kwamen met de mobiel aanzetten. Het personeel was hier duidelijk niet mee eens dat we dat deden. Zorgde maar voor onrust. Ze ging tussendoor ook bij het raam zoeken hoorden we. Wij dachten dat zal wel meevallen is overdreven. Eerste 2x gesprek ging goed mijn moeder blij. Derde keer raakte ze totaal in de war huilen overstuur ik ga mee van waarom kan het niet. Vreselijk was dat. 😪 Dus we zijn hier mee gestopt dit was niet de bedoeling mijn moeder onrust te geven. Nu doen we beeldbellen en regelmatig kaartje of tijdschriften voor haar afgeven en dan zegt ze zwaai maar even als je langs loopt. Moeilijk moeilijk maar dit doe ik bewust niet nu want na 8 weken is ze wat gesatteld en ben bang dat ze weer in haar onrust terug valt. Maar wat is dat moeilijk vreselijk want wat zou ik haar graag weer zien en zwaaien of bij haar raam staan. Ik doe het bewust dus niet. Bang dat ze het niet begrijpt weg wil enz. Dus ik snap je frustratie hoor dat maakte ik mee in het begin raam staan personeel er iets van zei en ik zei ik doe het toch en ging door. Gewoon zwaaien jij hoor als je weet dat je moeder hier van niet in paniek raakt onrustig wordt. Ik zou dan niet weten waarom dat niet kan.
      Wat de andere reactie hier zegt jaloezie onderling, wat een onzin. Zo ver denkt men helemaal niet.

  2. Dag mevrouw Makken,
    Ik ben de woordvoerder die in het stuk is bedoeld. Dat mijn naam niet is gebruikt is jammer en waarschijnlijk een manier van om de organisatie neer te zetten als onpersoonlijk. Mijn zorgcollega’s hebben de afgelopen weken onder hoogspanning gewerkt en doen er alles aan om de bewoners van onze locaties veilig te houden en aan de andere kant de sfeer ook leuk. Natuurlijk missen onze bewoners hun bezoekjes en juist daarom doen ze heel veel extra’s. Met liefde en toewijding. Dat veilig houden was moeilijk. Bezoekers leggen zich niet zomaar neer bij een bezoek verbod. Via ramen en via de tuin probeerden familieleden toch te knuffelen. O zo begrijpelijk. Want wat een verdriet schuilt daarachter. Als je na zo lang getrouwd te zijn en lief en leed te hebben gedeeld niet meer bij elkaar te kunnen zijn. Toch kan het niet. Er ontstaat door fysiek contact een risico op overdracht waardoor alle bewoners gevaar lopen. En dus, als iemand zich niet aan het verbod op contact kan houden is er een hele snelle beslissing genomen voor de korte termijn. We hebben het virus nog niet binnen en doen er alles aan om dat zo lang mogelijk zo te houden. En zijn we nu heel hard bezig om contacten op een manier te organiseren die wel veilig is. Ramen die niet open kunnen. iPads. Dezelfde medewerkers doen er alles aan om dat weer mogelijk te maken en ik hoop dat wij en u hun die tijd even willen geven. Het is een crisis. We hadden geen tijd om ons op dit probleem voor te bereiden en die tijd vragen we nu, in plaats van een oordeel. Dank u wel. Audrey van den Berg – Icare.

    1. Audrey van den Berg wat is er tegen zwaaien? Topic starter heeft het niet over op bezoek komen toch met binnen komen? Gewoon zwaaien van een afstand wat is daar op tegen?

      Mijn dementerende moeder werd onrustig anders had ik er nog gestaan bij haar raam en niemand echt niemand houdt mij tegen. Wat men toen probeerde. Nu we acht weken verder zijn wachten wij op een initiatief zorginstelling boxbellen. Ik heb een vermoeden dat mijn moeder dit geen onrust meer geeft contact via een raam omdat in begin veel onrust heerste was ook nieuw totaal afgesloten nu zit ze een beetje in haar ritme begrijpt het iets beter. Maar dat merken wij straks met boxbellen wel nu durf ik het nog niet aan dat contact. Zwaaien ook nog niet.

      Maar wordt iemand er blij van zonder onrust is dat contact fijn even zwaaien naar elkaar even zo lijfelijk elkaar zien.

      Ik vind dit ook duidelijk een machtsmisbruik van een instelling om dit tegen te houden. Je ontneemt de familie en bewoner dat laatste restje contact nog. Ik liet mij hier niet door tegenhouden wat een instelling ook zegt.

      1. Nu we een aantal weken verder zijn nee mijn moeder is niet gesetteld niet gewend logisch wat stom hoe had ik dit kunnen denken. Tegen beter weten in. Het leek zo maar haar onrust neemt alleen maar toe omdat dit te lang duurt. Dit experiment met voorzichtig bezoek en afwachten hoe dat gaat prima die twee weken maar daarna ook meteen de sociale regels toepassen die mensen buiten het verpleeghuis genieten. Daar hebben de oudere mensen ook recht op perspectief geven op een toekomst zonder als besmette patiënten gezien te worden. Dus ook weer contacten en naar buiten met 1,5 meter afstand. De regels die nu ook gehanteerd worden bij merendeel de rest vd bevolking. Dat raamcontact wat nu is of zoals bij ons vanaf 18 mei is niet een oplossing die eeuwig mag duren. Maatwerk mis ik ook bij huizen. Teveel gericht op geen corona in huis te hebben. Nu met deze crisis komt duidelijk naar voren welke instellingen het goed voor hebben voor hun bewoners en familie. Meedenken. Maatwerk bieden. Die warmte uitstralen het leed zoveel mogelijk proberen te verzachten voor bewoners en familie. Nu velen blijven met een teleurstelling achter zoals in dit topic het verbieden van zwaaien. Nog niet eens fysiek contact alleen van een veilige afstand zwaaien. Er zijn uitzonderingen een paar uitschieters lijkt wel terwijl dat een norm zou moeten zijn voor de rest vd zorginstellingen. Laat dat een les zijn voor de toekomst. Hoe ga je met de bewoners en familie om in crisis tijd. Ook jullie met jullie verbod tegen gezwaai van een afstand

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X