skip to Main Content
Prof Met Gips #beerswereld #autisme

Prof met gips #beerswereld #autisme

Het was weer gezellig in de gipskamer gister. Mijn been kwam ietwat zielig onder het los gezaagde gips naar buiten en zag er wat mij betreft nogal doods uit. Heel normaal, zei mijn arts terwijl hij met een doekje de onderkant van mijn voet schoon poetste. De foto’s lieten zien dat er botgroei is in het zaagvlak in mijn enkel. Al zag ik dat niet zo gauw. Het zag er in elk geval indrukwekkend uit met al die schroeven en platen weer.

Gezien mijn sociale situatie ,vervolgde hij, is het goed als ik het toch voorzichtig met loopgips mag opbouwen. Dit zodat het gewricht totaal geen speling heeft als ik er recht op sta en loop. Na 3 weken weer bekijken en over op een walker (een super hippe spacelaars die je straks als gips aan trekt maar ook uit kan doen).

En het autorijden mag je naar eigen risico bekijken. Mijn arts weet hoe belangrijk het is te kunnen rijden met een kind die geen dagen binnen kan zitten.

Onzekerheid

Dat er nu vooruitgang is gekomen is heel erg fijn want mijn zoon begon langzamerhand erg te balen van een moeder in een rolstoel. Zijn schema was al aangepast maar als je dan ook niet weet of je moeder je in de toekomst naar de letter en cijfer winkels kan rijden, dat is bijna ondraaglijk.

Ik zei dan maar, “als mama gips heeft dan ga je naar je opvang maar als mama geen gips heeft dan kan mama rijden”. Zo onzeker als de pest natuurlijk maar hij moest het er maar mee doen.

Mijn dochter had ook nog kans gezien haar voet zwaar te kneuzen afgelopen weekend dus moest onze hond weer uit logeren en strompelde zij met mini krukken door het huis.

Gelukkig was het niet gebroken en na 3 dagen rende ze weer over het schoolplein.

Een beetje lastig

Inmiddels is het bijna een week later en rijd ik als een prof met gips in mijn automaatje van huis naar opvang, de boulevard, om de zee gedag te zeggen en een frietje te halen in de haven. Heerlijk om dat weer te kunnen! Lopen zelf is met krukken nog net 5 meter te doen maar ik ben zo slim geweest om vorig jaar een hele fijne loopfiets te kopen waarmee ik behoorlijk mobiel ben. Ik kan in het bos de hond uitlaten en met mijn dochter een aantal winkels in om het “shopgevoel” te kunnen ervaren.

Mijn zoon vindt het wel een beetje lastig nog. Hij is in no time de trappen af en wacht dan bij de voordeur op een moeder die tree voor tree de 4 portiektrappen af loopt met krukken. Maar ik ben blij!

Voorrangsverklaring

Nu is het wachten op bericht van de gemeente om te kunnen verhuizen naar een benedenwoning. Ik heb gister met mijn zoon bij een GGD arts gezeten om zijn advies te krijgen voor een voorrangsverklaring.

Terwijl die arts met een zorgelijk gezicht formulieren invulde, stond mijn zoon te springen en 100 keer de naam van zijn vakantieopvang te roepen. Het was de arts wel duidelijk dat we geen onderburen moeten hebben en geen trappen.

Best spannend wel om te kijken waar we gaan wonen. Voor het eerst met een huur die ik kan betalen. Dat scheelt een hoop.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Teken de petitieOverheid, praat MET mantelzorgers en NIET OVER mantelzorgers
Tekenen
Back To Top
X