skip to Main Content
Papieren Molen Draait Door

Papieren molen draait door

Al weken gooi ik formulieren, vragenlijsten en enquêtes op een stapel. Ik heb er echt geen zin in om weer hetzelfde uit te moeten leggen. Ieder jaar begint het leven in de papieren molen opnieuw en starten we weer blanco. Het lijkt een beetje op die film ‘Groundhog Day’ waarin de dag iedere keer opnieuw begint. Maar hier begint de ondersteuning, de indicatie en bewijslast ieder jaar opnieuw. Ik zit dus in mijn eigen aflevering van deze film. Het is alleen de jaarlijkse versie.

Maar de stapel papieren maakt me wel onrustig. Kan ik het nog even laten liggen? Of veroorzaak ik een groter probleem voor mezelf als ik even niets doe? Deze onrust is niet fijn. Het moet toch een keer gebeuren, dus pak ik mezelf bij elkaar en maak een dag vrij om me hierop te storten. De eerste formulieren neem ik door en de vragen komen me bekend voor. Deze heb ik vorig jaar ook beantwoord. En het jaar daarvoor. En het jaar daarvoor…

Met een diepe zucht ga ik verder. Als de algemene vragenlijsten zijn ingevuld begint het echte probleem. Opnieuw moet ik aantonen dat mijn moeder echt mijn moeder is. Dat ze echt niet jonger geworden is. Dat haar paspoort nog steeds dezelfde is en dat ze vorig jaar echt niet heeft bijgeklust. Waarom? Nu moet ik weer op zoek naar diezelfde spullen, alleen met een ander jaartal. Dus opzoeken, inscannen en afdrukken. Nietje erdoor en in de envelop. Op naar de volgende.

Het volgend formulier is van dezelfde organisatie, maar van een andere afdeling. En ook hier zit er niets anders op dan het volledig in te vullen en alle documenten nogmaals toe te voegen. Wat een onzin. Er is helemaal niets aan de situatie veranderd en toch moet het iedere keer opnieuw. Staan we bij die organisatie dan niet geregistreerd en kunnen ze dit niet zelf uit hun systeem halen?

Waarschijnlijk hebben ze echt geen idee wat dit jaarlijks spektakel met me doet? Het irriteert me, maakt me moedeloos en ik vind het echt zonde van mijn tijd. Want als ik namelijk telefonisch contact opneem met dit soort organisaties, dan weten ze alles van ons. Dan kunnen ze me haarfijn uitleggen hoe ons leven in elkaar zit. Dat blijft toch bijzonder.

Maar wat een opluchting zou het zijn om van die organisaties gewoon eens een brief te ontvangen waarin ze zeggen: ‘we zien dat de situatie al jaren gelijk is gebleven, vanaf nu kennen we u jaarlijks automatisch de ondersteuning toe en bij verandering horen we u graag’. Bij de belastingdienst doen ze dit al jaren. Daar vullen ze alle bekende gegevens in en moet ik alleen controleren. Gewoon verlengen op basis van vertrouwen en niet vanuit achterdocht een formulierenfestijn in stand houden.

Dan kom ik aan bij mijn stapeltje enquêtes van instellingen en organisaties waar ik contact mee heb gehad. Of ik echt wel tevreden ben? Of ik ze ga aanbevelen? Ik heb deze stapel zo vaak weggeschoven dat er inmiddels wel drie herinneringen per ‘anonieme’ enquête liggen. Zoveel vasthoudendheid om mijn klanttevredenheid te meten. Is het niet handiger dat deze energie en al dit geld gestopt wordt in het beter organiseren van de structurele jaarlijkse papieren molen? Dat ze dan vanuit vertrouwen proactief gaan handelen. Dan hoeven ze me ook geen enquêtes meer te sturen om te vragen of ik tevreden ben, want dan ben ik gewoon ieder jaar een heel blij en tevreden mens.

 

 

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X