skip to Main Content
Overal Aan Denken

Overal aan denken

Voor het eerst in 10 jaar op vakantie … vergeet vooral niet om overal aan te denken!

Mam is 85 jaar en woont in een verpleeg/verzorgingsinstelling, ergens in een plaats onder de rook van Rotterdam. De afgelopen ruim 4 “corona”-maanden zijn voor haar een hele grote uitdaging geweest. Zij woont op een afdeling waar covid-19 wild woest om zich heen sloeg. Ook mam heeft uiteindelijk corona gehad, als een van de laatsten weliswaar, maar ze heeft het niet tegen kunnen houden. Tegen alle verwachtingen in overwon zij het virus ook nog.

Weer gaan genieten

Na vele maanden opgesloten gezeten te hebben was het de hoogste tijd om weer te genieten. Dat is iets wat je volgens ons sowieso moet doen als je 85 jaar geworden bent en al heel, heel veel meegemaakt hebt in je leven. In de afgelopen 5 jaar alleen al twee in het water gevallen vakanties, een man/ vader die het aardse leven wel genoeg vond dus afgelopen november besloot het tijdelijke met het eeuwige te verwisselen en als kers op de taart opgesloten worden door onze minister van VWS. Dus na 3 maanden quarantaine vonden wij het een strak plan om mam mee op vakantie te nemen mits zij dat zelf ook zag zitten natuurlijk. Nou … daar hoefde ze niet over na te denken: doe maar twee weken en ik weet ook al waar ik heen wil, was haar antwoord.

Alle wegen open

Dus voor de goede orde de woonzorg manager gemaild om aan te geven dat mam graag op vakantie wilde en toch maar netjes om toestemming te vragen. Een vraag daarbij was of mam bij terugkomst weer twee weken in quarantaine geplaatst zou worden. We werden bijzonder aangenaam verrast want het antwoord was: ja, je moeder mag mee op vakantie en nee, ze wordt niet in quarantaine gezet. Alle wegen lagen dus opeens open en de vakantie kon geboekt worden!

Boeken maar!

Via de website van het bungalowpark waar mam graag heen wilde kwamen we er niet helemaal uit. Mam heeft natuurlijk wel wat speciale voorzieningen nodig om zich zelfstandig te kunnen bewegen: drempelvrij, inloopdouche, verhoogd toilet, etc. Want ze loopt nog wel maar wel héél erg wankel. Zo wankel dat je eigenlijk constant bang bent dat ze om zal donderen. Dus meestal lopen wij als bezorgde moederkippetjes bij haar in de buurt om haar op te kunnen vangen.

Daarom zijn we maar naar het park gereden om ter plekke te vereisten door te geven en gelijk ook ter plekke een huisje te boeken. De dame achter de balie dacht fijn met ons mee toen wij aangaven dat mam achter een rollator loopt en af en toe ook in de rolstoel verplaatst moet worden. Ze zou bijvoorbeeld zorgen dat er een oprijplaat bij de deur geplaatst werd, de dag voor aankomst. Hè, wat fijn zulke meedenkende mensen!

Het is zover, we gaan op vakantie! En nemen mee …

Wat heeft een dametje van 85 en 3 turven hoog allemaal mee? Nou …… daar sta je dan echt van te kijken! Om met 2 personen en 2 hondjes op vakantie te kunnen waren er 2 auto’s nodig. Oftewel: er vond een complete volksverhuizing plaats. Grote koffer met een beetje kleding en verder vooral verbandmaterialen en een tas vol medicijnen. Daarnaast: een rollator, een rolstoel, een douchestoel, een matrasverhoger en een handgreep met van die zuignappen voor in het toilet. Over die handgreep later meer.Van binnen zo goed als drempelloos maar toch niet zo toegankelijk
Bij aankomst lag de oprijplaat inderdaad netjes klaar bij de voordeur van de bungalow. Mooi, dat was een goed begin! Maar na binnenkomst werden we gelijk met onze neus op de wat lastiger feiten gedrukt. Dit was absoluut geen senioren-vriendelijk huisje. Even afgezien van het feit dat er dus een oprijplaat nodig is om überhaupt binnen te komen, heeft de douchecel een hele hoge instap (zo’n 15-20 cm hoog) en de doucheruimte zelf is nogal klein: de douchestoel kon er gelukkig wel net in. Het toilet is heel laag, wat een geluk dat we al een handgreep meegenomen hadden! De schuifpui die toegang geeft tot het terras en de tuin gaat zo zwaar dat mam niet zelf de deur open kan doen en ook hier weer een hoge drempel die met een rollator niet te nemen is. Kortom, dit bungalowpark is nog niet aanbeland in het tijdperk van de vergrijzing waar de kans op ietwat wankeler klanten toch aanzienlijk is.Verwachtingen, verwachtingen: stop daarmee en bekijk het eerst zelf!
Wij gingen ervan uit dat, wanneer een medewerker bij boeking zo meedenkt dat zij een nog verder aangepast huisje zou regelen. Met vanzelfsprekend ook een voor mindervaliden geschikte badkamer en toilet. Dit bleek dus toch iets te rooskleurig gedacht. Wat het ons als mantelzorgers leerde is dat je overal aan moet denken, ook als je op vakantie gaat. Vraag goed door wanneer je gaat boeken, bekijk als het even kan de bungalow of kamer -voordat je boekt- zelf en neem niets maar dan ook niets als vanzelfsprekend aan!
Groetjes
Lia & Nina
Nina en Lia

Nina en Lia

Wij zijn Lia van Eisden (links) en Nina Ketting (rechts), naast “kind van” zijn wij ruim 10 jaar mantelzorger voor onze ouders. Sinds vorige jaar november is dit alleen nog voor onze moeder. Pap heeft na jarenlang de ziekte van Alzheimer gehad te hebben ons verlaten.

Vanaf 2018 hebben we van mantelzorgondersteuning ons werk gemaakt omdat we zelf tegen allerlei muren aangelopen zijn waarvan we het bestaan daarvoor niet eens wisten! Wij zetten ons met onze organisatie Actief Inzicht in om mensen te helpen de juiste hulp te krijgen en houden.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X