Overal aan denken
Voor het eerst in 10 jaar op vakantie … vergeet vooral niet om overal aan te denken!
Mam is 85 jaar en woont in een verpleeg/verzorgingsinstelling, ergens in een plaats onder de rook van Rotterdam. De afgelopen ruim 4 “corona”-maanden zijn voor haar een hele grote uitdaging geweest. Zij woont op een afdeling waar covid-19 wild woest om zich heen sloeg. Ook mam heeft uiteindelijk corona gehad, als een van de laatsten weliswaar, maar ze heeft het niet tegen kunnen houden. Tegen alle verwachtingen in overwon zij het virus ook nog.
Weer gaan genieten
Na vele maanden opgesloten gezeten te hebben was het de hoogste tijd om weer te genieten. Dat is iets wat je volgens ons sowieso moet doen als je 85 jaar geworden bent en al heel, heel veel meegemaakt hebt in je leven. In de afgelopen 5 jaar alleen al twee in het water gevallen vakanties, een man/ vader die het aardse leven wel genoeg vond dus afgelopen november besloot het tijdelijke met het eeuwige te verwisselen en als kers op de taart opgesloten worden door onze minister van VWS. Dus na 3 maanden quarantaine vonden wij het een strak plan om mam mee op vakantie te nemen mits zij dat zelf ook zag zitten natuurlijk. Nou … daar hoefde ze niet over na te denken: doe maar twee weken en ik weet ook al waar ik heen wil, was haar antwoord.
Alle wegen open
Dus voor de goede orde de woonzorg manager gemaild om aan te geven dat mam graag op vakantie wilde en toch maar netjes om toestemming te vragen. Een vraag daarbij was of mam bij terugkomst weer twee weken in quarantaine geplaatst zou worden. We werden bijzonder aangenaam verrast want het antwoord was: ja, je moeder mag mee op vakantie en nee, ze wordt niet in quarantaine gezet. Alle wegen lagen dus opeens open en de vakantie kon geboekt worden!
Boeken maar!
Via de website van het bungalowpark waar mam graag heen wilde kwamen we er niet helemaal uit. Mam heeft natuurlijk wel wat speciale voorzieningen nodig om zich zelfstandig te kunnen bewegen: drempelvrij, inloopdouche, verhoogd toilet, etc. Want ze loopt nog wel maar wel héél erg wankel. Zo wankel dat je eigenlijk constant bang bent dat ze om zal donderen. Dus meestal lopen wij als bezorgde moederkippetjes bij haar in de buurt om haar op te kunnen vangen.
Daarom zijn we maar naar het park gereden om ter plekke te vereisten door te geven en gelijk ook ter plekke een huisje te boeken. De dame achter de balie dacht fijn met ons mee toen wij aangaven dat mam achter een rollator loopt en af en toe ook in de rolstoel verplaatst moet worden. Ze zou bijvoorbeeld zorgen dat er een oprijplaat bij de deur geplaatst werd, de dag voor aankomst. Hè, wat fijn zulke meedenkende mensen!
Het is zover, we gaan op vakantie! En nemen mee …
Bij aankomst lag de oprijplaat inderdaad netjes klaar bij de voordeur van de bungalow. Mooi, dat was een goed begin! Maar na binnenkomst werden we gelijk met onze neus op de wat lastiger feiten gedrukt. Dit was absoluut geen senioren-vriendelijk huisje. Even afgezien van het feit dat er dus een oprijplaat nodig is om überhaupt binnen te komen, heeft de douchecel een hele hoge instap (zo’n 15-20 cm hoog) en de doucheruimte zelf is nogal klein: de douchestoel kon er gelukkig wel net in. Het toilet is heel laag, wat een geluk dat we al een handgreep meegenomen hadden! De schuifpui die toegang geeft tot het terras en de tuin gaat zo zwaar dat mam niet zelf de deur open kan doen en ook hier weer een hoge drempel die met een rollator niet te nemen is. Kortom, dit bungalowpark is nog niet aanbeland in het tijdperk van de vergrijzing waar de kans op ietwat wankeler klanten toch aanzienlijk is.Verwachtingen, verwachtingen: stop daarmee en bekijk het eerst zelf!
Lia & Nina
Meer lezen
Comments (0)