skip to Main Content

Oud zijn in 2039 – Gastblog van Willem Kroon

willemWillem Kroon begeleidde zijn ouders in hun laatste jaren. Hij schreef verschillende blogs over hun dementie en ouderdom op zijn eigen blog http://willem-kroon.blogspot.nl, die hij graag deelt op Mantelzorgelijk:

2013.. Goh, nooit gedacht, dat ik dat jaar zou halen.

10378151_10152796880974354_9144230603150501606_nIk ben 85. Mijn vader werd ooit 87. Maar hij zat nog in een ouderwets bejaardenhuis, met lieve verzorgsters. Ik zit hier van god en alleman verlaten. Ja, Sarah. Die laat mij geen seconde in de steek. Die tilt me met haar sterke armen in- en uit bed. En als ik dan eenmaal op ben, moet ik direct gymnastieken, zoals wij dat als kind noemden. Uitsloofster! En daarna gezond eten, ze heeft elke dag een andere maaltijd in haar kop. Staat in haar database, zegt ze. Zal best wel.

Elke dag vertelt ze mij op haar eigenste monotone manier over vroeger, …om mij te vermaken! Steeds weer nieuwe versies van dezelfde verhalen; ik zou er doodziek van worden, als ik dat al niet was.

Als ik met mijn roelstoel naar de voordeur rijd, om even rond te gaan kijken, “meet the people”, noemden wij als kinderen dat, dan staat ze in een seconde voor mijn neus.
“HoHo, waar gaan wij naar toe?”, dat staat niet op het dagrooster, piept ze dan. “WIJ?” “IK! Fuck je dagrooster…”
Sarah!…Wat een monster, zeg.

Ik heb een bloedhekel aan haar. Ze kan ook urenlang zwijgen, alsof ze dood is. Wat heb IK daar aan?

Laatst hebben ze haar hoofd tijdelijk verwijderd. “Onderhoud”, mompelden de monteurs. Poeh, kijk mij eens na!

Ik vind het maar niets, ZORGROBOTS!!

willem

Ik ben Willem Kroon.

Sinds een tijdje schrijf ik blogs. Ze komen als bij toverslag in mijn hoofd en dan móeten ze er uit.

Het aftakelingsproces van mijn goede ouders heeft mij ontzettend aangegrepen. Inmiddels zijn zij er niet meer, maar ik ben er nog dagelijks mee bezig.

De zorg voor mensen, waar je ontzettend veel van houdt, wordt steeds moeilijker in Nederland. Laten we elkaar bewust maken van het feit, dat Mantelzorg zeer belangrijk is, maar niet afgedwongen kan worden. Het moet gewoon uit je hart komen. De overheid kan en moet ons daar alleen maar bij helpen.

Die overheid, dat zijn wij zelf. Er móet geld genoeg beschikbaar zijn voor de Zorg, óns geld, voor ónze dierbaren, voor onszelf.

Willem Kroon

Ik ben Willem Kroon. Sinds een tijdje schrijf ik blogs. Ze komen als bij toverslag in mijn hoofd en dan móeten ze er uit.

Het aftakelingsproces van mijn goede ouders heeft mij ontzettend aangegrepen. Inmiddels zijn zij er niet meer, maar ik ben er nog dagelijks mee bezig. De zorg voor mensen, waar je ontzettend veel van houdt, wordt steeds moeilijker in Nederland. Laten we elkaar bewust maken van het feit, dat Mantelzorg zeer belangrijk is, maar niet afgedwongen kan worden. Het moet gewoon uit je hart komen. De overheid kan en moet ons daar alleen maar bij helpen.

Die overheid, dat zijn wij zelf. Er móet geld genoeg beschikbaar zijn voor de Zorg, óns geld, voor ónze dierbaren, voor onszelf.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X