skip to Main Content

Op de boerderij deel 1

Op de boerderij is een blog van 6 delen, vanaf nu elke week een deel.

De kennismaking 

Nieuwe aanmelding, echtpaar dhr. Heeft een hartaanval gehad en is weer thuis. Wij gaan dhr. ondersteunen met Adl 

Ik rij mij auto het erf op bij de boerderij, van buiten niet zo’n traditionele boerderij met een rieten dak maar iets meer in een huisstijl. Ik loop langs de oude boerenschuur die zo te zien al wat geleden heeft, op het kleine plaatsje achter het huis staat een enorme notenboom die in de zomer voor veel schaduw zorg en tegen de herfst voor noten en heel veel bladeren. Ook zijn er langs de schuur naar achteren oude lege hokken, ik vermoed dat dit kippen en vogel hokken waren. 

Ik kijk door het raam in een echte boerenkeuken ronde tafel in het midden rood wit geblokt tafelkleed en de tv op een kastje.  

De vrouw des huizes zwaait en wenkt me binnen te komen. Ik open de oude houten deur en kom in een klein halletje met een stenen vloer. 

Twee mooie fluitende kanarie vogeltjes heten mij welkom. Links een deur die dicht is ik vermoed de wc en recht tegenover een deur die half openstaat van zo te zien de bijkeuken, met koelkast en kapstok en voorraad. Rechts zit de deur waar ik door moet, ik klop nogmaals aan en open de deur ik loop de keuken in, een keuken in een huis waar ik zo zou willen wonen……..ik vraag mij gelijk af of ze hier in een bedstee slapen, dat zou toch geweldig zijn……. Helaas een gewone slaapkamer met bed. 

Goedemorgen zegt mevrouw, ze is zenuwachtig ik zie het aan heel haar houding, ze loopt wat zenuwachtig heen en weer en heeft doosjes met medicatie in haar hand en geeft deze aan mij en zegt ik heb het al gegeven. Wil je koffie zuster, ja lekker.  

Normaal heb ik hier eigenlijk geen tijd voor maar bij het eerste moment maak ik meestal een uitzondering, even een beetje rust brengen als cliënten voor het eerst zorg krijgen is er vaak eerst wat onrust.  

Ik vraag waar meneer is, in de kamer daar wijzend op de deur in de hoek.  

Ik duw de deur verder open en daar zit meneer aan de eethoek, in een blauw stof/werk jas. Je kijkt omhoog en zegt vriendelijk zo dus jij komt me helpen, jazeker. Nou dat hoeft niet hoor dat kan ik prima zelf, dat begrijp ik maar ik zou dat graag een keer zien hoeveel energie dat kost. Je lacht en ik merk goed dat het de eerste keer is en je vindt het maar niks.  

Ik vraag of je toch mee gaat je, staat op doet je stofjas uit en schud nee met je hoofd maar gaat wel mee. 

De deur in het eerst halletje is van de wc maar blijkt nu ook van de douche, ook de slaapkamer blijkt op de begane grond, dat is fijn dan je hoeft dus niet onnodig naar boven scheelt een hoop energie.  

We gaan de kleine ruimte binnen aan de wand hangt een doucheverwarming. Mevrouw had deze al aangezet het is dus lekker warm. Dhr. kijkt me aan, moet het echt zuster……ja maar het is zo gedaan. Dhr. Kleed zich ietwat ongemakkelijk uit ik help waar nodig.  

Eenmaal onder de douche ontspant dhr. Zich enig sinds maar wil alles zelf doen, het kost je zichtbaar erg veel energie, de rug en voeten mag ik overnemen en ook bij het afdrogen en aankleden sta je wat meer hulp toe. Na het douchen drink ik gezellig een kop koffie en luister naar de verhalen. Je geeft nog maar is aan dat je het allemaal maar onzin vindt dat wij moeten komen helpen.  

Het duurt niet lang en het ijs is gebroken, je doet nog veel zelf en vind nog steeds niet nodig maar jullie vinden het wel gezellig dat we komen. 

Al gauw nemen we ook de mediatie over, mw. Had hier de controle over maar die verliep toch niet helemaal zoals het hoort. Er wordt een baxter aangevraagd en een medio ingezet. Dit gaat goed maar Mw. Blijft echter nog losse medicatie en PCM geven, er wordt alsnog een kluisje aangeschaft om dubbele inname te voorkomen, en ook mw. haar medicatie nemen we over het verloopt nl niet helemaal goed, mw. Weet niet of mediatie wel of niet is ingenomen bij navraag en ook hier wordt een baxter ingezet. 

Tijdens de zorgmoment vertel je over je paardje die in de wei staat en de vogeltjes die je houdt in de schuur. Ook vertel je dat je niet van de boerderij afkomt maar van een dorp verderop. Je oom en tante hadden een boerenbedrijf en op je 13de liep je steeds weg van huis naar oom en tante die geen kinderen hadden. In het begin werd je weer teruggehaald maar uiteindelijk gaf je oom aan dat ze je beter bij hun konden laten wonen, je wou graag werken op de boerderij en zo geschiede. 

Een keer neem je me mee de schuur in, in het laatste gedeelte hoor ik de vogeltjes al fluiten. Van een oude woonkamer kast hen je een volière gemaakt. Je verteld normaal veel emmer vogeltjes te hebben maar dit jaar doe je het rustig aan. Ook geen nesthokjes geen jonkies dit jaar dat is te veel werk en het gaat allemaal niet zo soepel meer. Maar je geniet van je vogeltjes ze zorgen dat je een dag ritme houdt. S ‘morgens krantje halen vogeltjes voeren en s ‘middags naar je paardje tussen door krantje lezen koffiedrinken en een beetje slapen. 

Ook vertel je dat je altijd tegen iedereen gezegd had dat je voor je dertigste ging trouwen. Niemand geloofde het want je had geen vriendin en was altijd druk op de boerderij. Je vertelt lachend dat je toch echt een week voor je dertig wordt trouwt, je had haar op de boerderij ontmoet. Jullie zijn uiteindelijk meer dan 60 jaar getrouwd geweest. 

Paarden is jou ding je weet er alles van, een echt paarden boer noemen ze je.  

Je hebt nu nog een klein pony paardje en in de schuur wat parkieten en in huis 3 mooi fluitende kanaries. Je vertelt dat je deze dieren hebt zodat je aan de gang blijft, je op moet staan en aankleden omdat je voor de beestjes moet zorgen, want als je niks meer hoeft dan is gedaan, zeg je altijd. 

Aan ons zijn jullie inmiddels gewend, we komen elke dag voor de medicatie en 3 maal per week douchen je probeert er nog wel regelmatig onderuit te komen maar eenmaal onder de douche vind je het toch wel prettig al is en blijft 1 maal per week in jouw ogen echt genoeg. 

Dan krijgen we s’ morgens een bericht je vrouw is gisterenavond lelijk gevallen. Ze ligt in het ziekenhuis met een gebroken heup. Je bent behoorlijk van slag. Een klein opstaand randje van het washok naar de keuken was de oorzaak. Je had haar nog geprobeerd op tillen maar komen staan lukte niet. 

Voor het eerst in al die jaren die jullie altijd bij elkaar zijn geweest, zijn jullie voor het eerst niet bij elkaar. Je bent van slag en kan je draai niet vinden. Koffiezetten lukt en een boterham maken ook nog maar dan houdt het al gauw op. We gaan je extra ondersteunen met zorg………. 

Essies wijkblogs

Esther van den Eventuin is verzorgende IG en werkzaam in de wijkzorg. Esther blogt daarover op Facebook: https://www.facebook.com/essies.wijkblogs.1/

Als vig'er in de wijkzorg neem ik jullie mee in de wereld achter de voordeur van onze cliënten in de wijk.
En deel met jullie deze bijzondere, indrukwekkende, interessante vrolijke, gezellige, ontroerende, en soms verdrietige of schrijnende momenten

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X