skip to Main Content
Op Bezoek Bij Mijn Moeder

Op bezoek bij mijn moeder

Die middag ben ik op bezoek bij mijn moeder. Ineke, de vrouw die haar helpt met de schoonmaak is er ook en we praten over van alles en nog wat. We betrekken mijn moeder in het gesprek, alleen die is behoorlijk afwezig. Als Ineke vertrekt zijn er nog wat kleine klusjes over. De plantjes moeten nog water en er staat een hele oude bos bloemen. Ik ruim ze op, als de verzorger voor de medicatie binnenkomt.

Sta-op-stoel

Het is een man die ik nog niet eerder heb gezien. Hij begint het gesprek over de sta-op-stoel die besteld moet worden, omdat mijn moeder echt niet meer zelfstandig kan opstaan. Ik vertel hem, dat ik ruim twee weken geleden al contact heb gezocht met gemeente en zorgverzekeraar. De laatste kan de stoel verzorgen mits er een verwijsbrief komt van de huisarts. Die is ook gebeld en de boel is in gang gezet. Alleen ben ik vergeten te vragen of er via deze weg ook een bedtafel besteld kan worden. Dat komt zodra ik de leverancier spreek. De man vindt het mooi dat alles loopt en vervolgt zijn weg. Straks komt hij eten brengen.

Sprankelend

Met mijn moeder praat ik over van alles en nog wat, alleen ze is niet heel helder heb ik de indruk. Ik haal een enorme stapel post van beneden, dat is al geruime tijd niet gedaan (ook door mij niet). We lezen samen belangrijke brieven door, zoals een bezoek aan het ziekenhuis en een gesprek met het CIZ voor indicatie van meer zorg voor mams. Na een kop koffie vertrek ik weer. In de lift praat ik bij met een bekende, die mijn moeder juist de week ervoor heel helder en sprankelend vond op een gezamenlijke middag beneden in de flat.

Bloemetje

Later heb ik het erover met mijn broer, hoe verschillend mijn moeder per dag kan zijn. We zijn blij dat we met elkaar hierover kunnen overleggen en samen dingen regelen. Hij heeft de medische kant geregeld, het bezoek aan het ziekenhuis verzet en overleg met een andere arts over medicatiewijzigingen. Eerlijk gezegd word ik er heel moe van. Net na Sjonny’s overlijden weer van alles moeten regelen en in gang zetten. Niet omdat ik het niet wil doen, maar de moed ontbreekt me om weer urenlang in de wachtrij te hangen en weer alles uit te moeten leggen. Mijn broer begrijpt het. We doen dit samen al ruim zeven jaar en er komt iedere keer een beetje meer belasting bij. Aan de andere kant ben ik gelukkig, dat mijn moeder er nog is. Positief denken heeft me (ook) door Sjon’s ziekteperiode geholpen en dat helpt nu zeker ook! Ik besluit haar een verse bos bloemen te brengen, dan heeft ze weer wat moois op tafel.

Avatar

Mariska

Mariska van Gennep is weduwe, haar man Sjonny overleed in april 2017 aan ALS. Zij schrijft over hoe het was om mantelzorger te zijn van een ernstig zieke zonder vooruitzichten en hoe het nu met haar gezin gaat. In september 2017 heeft ze de Kilimanjaro beklommen voor een goed doel en ter nagedachtenis aan Sjonny. In januari 2018 kwam haar boek “ALS heb je niet alleen, balanceren tussen liefde en mantelzorg uit". Mariska geeft lezingen, trainingen en workshops om de relatie tussen zorgprofessionals/werkgevers en mantelzorgers te verbeteren.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X