Onzichtbaar beperkt door NAH

Ook na de niet zo feestelijke Kerstdagen liet NAH nog een aantal keer zijn slechtste kant zien. Op de woensdag na Kerst hadden Henk’s vrienden een kroegdate gepland in een café ergens in Rotterdam. Natuurlijk wilden ze Henk daar graag bij hebben. Henk aarzelde en twijfelde tot het allerlaatste moment. Kan ik dat wel, El? Is het niet te druk voor mij? Geeft het niet veel te veel prikkels? Ben ik niet te moe om daarna nog veilig terug naar huis te rijden? De ene na de andere vraag passeerde de revue.

Hij besloot pas te gaan toen ik opperde om hem te brengen en te halen, maar dan alleen als ik ook een drankje mee zou drinken. Dan kon hij naar huis wanneer hij wilde en hoefde ik niet heen en weer te rijden. Ik vond het allemaal prima. Alles om Henk een fijne avond met zijn vrienden te bezorgen. En dus stopte ik een boek in mijn tas en reden we samen naar Rotterdam.

We waren één van de eersten en de anderen arriveerden vlak na ons. Met een verse muntthee voor mij en een koffie voor Henk leken we de avond goed te beginnen. Helaas werd het al snel drukker en voller in het café en namen ook de gesprekken bij ons aan tafel in aantal en volume snel toe. Ik zag Henk er een beetje verloren bij staan. Hij keek, hij luisterde, maar het ging allemaal net iets te snel, was allemaal net iets te druk. Lekker ouwehoeren met vrienden, beetje slap door elkaar heen praten, waar hij altijd zo van genoot, het lukte hem dit keer niet. En dus… dronk ik mijn thee op en bracht ik ons na een half uurtje weer naar huis. En zijn vrienden? Die begrepen het niet, want één biertje, dat moest toch nog wel kunnen? Onzichtbaar beperkt door NAH.

Ook Oud en Nieuw was geen succes. Henk dook al vroeg zijn bed in, doodmoe van de pijn in zijn lijf en zijn gevecht met en tegen NAH. Ik was ook best moe en probeerde nog even om ook vroeg te gaan slapen. Helaas lukte het niet om in slaap te vallen. Ik sloop naar beneden en bracht de rest van de avond door op de bank, wenste mijzelf een mooie start in mijn nieuwe baan op 2 januari, keek naar het vuurwerk en dook om 1 uur voor de 2e keer mijn bed in. Dit keer viel ik gelukkig al snel in slaap.

Afgelopen vrijdag gooide NAH voor een 3e keer roet in het eten. Een vriendin van mij vierde haar 50e verjaardag. Zij had hiervoor een café in Breda afgehuurd, een ook voor ons bekende locatie. Wij hebben er al vaker een verjaardagsfeestje van haar of haar man gehad. Vlak voor vertrek brak Henk in tranen uit. Ik kan het niet El. En dus… belde ik met tranen in mijn ogen mijn vriendin af en wenste haar een heel mooi feestje toe. Aan de andere kant van de lijn gelukkig heel veel begrip. Dit zijn vrienden uit duizenden die ik altijd zal koesteren. Henk kan bij hen gewoon helemaal Henk zijn, er is alle ruimte, begrip en empathie voor zijn NAH en de beperkingen die hij hierdoor ervaart.

Toen Henk naar bed was, raapte ik de emotionele scherven bij elkaar. Die van hem en die van mijzelf. Onzichtbaar beperkt door NAH. We zijn het allebei.

Ellen werkt als HR Manager en geeft groepsles op de sportschool. Op 3 december 2016 kreeg haar echtgenoot Henk op 53-jarige leeftijd vanuit het niets een zwaar herseninfarct. Sinds die dag is zij zijn mantelzorger en zoekt zij naar de beste behandeling, naar nieuwe paden die kunnen bijdragen aan herstel en naar antwoorden op haar vele vragen. Met haar blogs over de wondere wereld van NAH wil zij meer bekendheid geven aan de impact van NAH. Op Mantelzorgelijk deelt zij verhalen uit haar leven met een partner met NAH.

Dit bericht heeft 3 reacties

  1. Na een paar jaar leven met NAH gaf ik dat soort dingen op. Overigens, ook wel zichtbare beperkingen leverden problemen op. Nu, na al die jaren, zijn de beperkingen op mij overgeslagen. Ik kan zelf ook niet meer tegen de drukte.

  2. Ellen,
    Goed dat je het van je af schrijft.
    Misschien geeft dat toch wat lucht..
    Hoe moeilijk het ook is probeer ook zelf tijd voor je zelf te besteden.
    Anders hou je het niet vol.
    Niet boos worden , bedoel het met alle respect voor u.
    Marjan

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top