skip to Main Content

Onthoud de mens – gastblog door Gerja Visscher ( miMakker Sophie)

Foto: Monique Baptist
Foto: Monique Babtist

Wanneer ik vanmorgen de krant van de deurmat pak, struikel ik direct over het woord: ‘dementen’. ‘Te veel pillen voor dementen’ luidt de schreeuwende kop voorop de krant. Niet de inhoud van het artikel, maar het woordgebruik ‘dementen’, ‘demente ouderen’, irriteert me enorm merk ik.

Omdat ik beter ben in het schrijven van mijn ontmoetingen als miMakker Sophie en het moeilijk vind om mijn gedachten goed vorm te geven op papier, besluit ik de Belgische site www.onthoumens.be op te zoeken. Want een mens is niet dement. Een mens heeft dementie. Ik stuit direct op een treffend citaat:
Alsof de geest dood is en het lichaam verder leeft. Wist je dat deze en andere heersende maatschappelijke clichés over dementie de levenskwaliteit van mensen met de aandoening ernstig aantasten? Dat we hen op die manier juist in een hoekje drummen, stigmatiseren, infantiliseren en etiketteren? Een mens met dementie is een persoon met wensen, gevoelens en voorkeuren. En met behoefte aan contact. Je hebt dementie. Dementie heeft jou niet. Net zoals je een andere ernstige aandoening kan hebben, kan je dementie hebben.” Prof. dr. Baldwin Van Gorp
En mijn gedachten gaan terug naar de volgende ontmoetingen.

Het is vrijdagmorgen en voordat ik me ga omkleden als Sophie, loop ik eerst de afdelingen langs. In de huiskamer zit mevrouw Harlingen al aan het ontbijt. Ze staat op wanneer ze me ziet, loopt op me af en terwijl ze me een zoen geeft, vraagt ze: “Hallo, hoe gaat het met jou? Kom je straks ook als clowntje?”
Die middag loop ik door de centrale hal van een andere locatie op weg naar huis. Ik ben hier vier weken niet als miMakker geweest. Vanuit mijn ooghoek zie ik nog net dat mevrouw de Peppel en haar echtgenoot de lift uit stappen. “Hé, daar heb je de clown,” hoor ik haar tegen haar man zeggen. Ik draai me om en kijk haar lachend aan. Mevrouw loopt op me af, geeft me een stevige knuffel en zegt: “Oh, wat heb ik je een tijd niet gezien, kom je gauw nog eens weer?”

Thuis besluiten we om met vrienden te gaan eten bij het wok restaurant. Met m’n bord in de rij, zie ik naast me een bekend gezicht. Het is de dochter van mevrouw Nicoletta en wanneer ze mij herkent, zie ik mevrouw Nicoletta naast haar staan. Mevrouw is jarig vandaag en viert haar verjaardag vanavond in het restaurant. Ik feliciteer haar en wens haar een fijne avond. Wanneer we ieder onze eigen weg vervolgen, hoort mijn vriendin nog net de conversatie tussen moeder en dochter. “Dat was de clown,” zegt de dochter. Waarop haar moeder antwoord: “Ja, dat weet ik!”

Mevrouw Harlingen, mevrouw de Peppel, mevrouw Nicoletta, alle drie hebben ze een vorm van dementie. Je mag het vergeten. Onthoud de mens!

Gerja

 

Gerja-2

 

Gerja Visscher werkt al bijna 20 jaar met mensen met dementie. Vanaf het moment dat ze deze mensen leert kennen, sluit ze ze in haar hart. In 2010 kreeg Gerja de kans om, na een opleiding bij Stichting miMakkus, als miMakker Sophie aan het werk te gaan. Omdat er zoveel moois gebeurt en de contacten zo anders zijn dan de ervaringen die ze als Gerja heeft, is ze haar ervaringen gaan opschrijven.

Marjolijn Bruurs

Marjolijn Bruurs

is ondernemer, netwerkbouwer, storyteller, echtgenote, moeder en zij was tot voor kort een zeer gedreven en ervaren mantelzorger voor haar vader met Alzheimer. Eerst in de thuissituatie en later in het verpleeghuis. Tevens is zij de bedenker en het creatieve brein van Mantelzorgelijk.nl en voorzitter van Stichting Mantelzorgelijk.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X