De onbetaalbare prijs die Butler heet #mantelzorg4voeters

Ik heb ze alle negenennegentig ontmoet. De collega-genomineerden voor de Gouden Venus van Milo . Het zijn allemaal mensen die zich niet makkelijk uit het veld laten slaan door hun beperking. Ik heb ze bekeken vol bewondering, verwondering, verbazing en ik werd er vooral blij van. En dit alles digitaal.

Ik vind het een cliché om te zeggen dat we allemaal winnaars zijn.
Ik zie vooral overeenkomsten. Niet omdat we allen een beperking hebben, maar vooral het feit dat we actief bezig zijn voor onze medemens. We doen dit ieder naar eigen inzicht, kunnen en kracht. We behalen allemaal winst uit onze beperking. We creëren mogelijkheden om het voor andere mensen beter mooier, makkelijker of gezelliger te maken. En dat lukt ons nog ook. Beperking en uitgerangeerd? Natuurlijk niet. Winst en uitdagingen, gevoel van voldoening voor jezelf en je naasten.
Aan de veelzijdigheid van onderwerpen waar de genomineerden mee bezig zijn is duidelijk te zien dat er naast aandacht voor het sociaal maatschappelijk belang, ook een mooi aanbod is aan sport, spel en creativiteit. Ik ben er zeer trots op dat ik daar tussen mag staan als genomineerde, met mijn werk bij stichting De Hond Kan De Was Doen.

Uit ervaring weet ik dat het een behoorlijke klus is om met pijn en weinig energie zo productief mogelijk te kunnen zijn. Dat zal voor de negenennegentig collega’s genomineerden ook in meer of mindere mate gelden. Afhankelijk van de beperking die we hebben moeten we creatief zijn. Als het eens tegen zit, heb je lef en doorzettingsvermogen nodig.
Of gewoon iemand om je heen met vier poten en een staart!
Zonder hem zou ik me persoonlijk niet zo in kunnen zetten. Hij neemt me veel werk uit handen, en bespaart me enorm veel energie.
Die ‘hem’ is natuurlijk mijn grote vriend Butler, niet alleen mijn assistentiehond, maar ook mijn motivator om mijn droom te verwezenlijken bij Stichting De Hond Kan De Was Doen : mensen helpen die geen assistentiehond vergoed krijgen, en hem zo nodig hebben.
Butler is mijn ideale partner om de boodschap uit te dragen, omdat ik precies weet wat de toegevoegde waarde is van een assistentiehond.

Het is moeilijk voor te stellen als je gezond bent, wat het is om steeds maar iemand nodig te hebben om je te helpen. Geloof me het is ontzettend frustrerend als je bij ieder wissewasje, om hulp moet vragen. Je wilt niemand tot last zijn en vooral je eigen boontjes doppen. Los van het feit of mensen het nu graag doen of niet. Ook zij worden het op den duur hartstikke zat. Of dat nu gaat om iets op te rapen of om je te helpen met uitkleden als je naar bed wilt. Het is en blijft een zeer storend iets. En dat terwijl je assistentiehond een prettige, altijd vrolijke, schijnbaar onvermoeibare hulp is, die nooit klaagt, en er altijd voor je is.
Ik heb die hulp en steun van Butler en dat gun ik andere mensen ook enorm.
Iedereen die op mij heeft gestemd wil ik hierbij dan ook heel hartelijk danken.

Lieve groet, Anita

Met een dikke knuffel van Butler wachten we op de uitslag van de Gouden Venus van Milo, 30 september a.s.

is sociaal ondernemer, netwerkbouwer, storyteller, echtgenote, moeder en zij was ruim 8 jaar een zeer gedreven en ervaren mantelzorger voor haar vader met Alzheimer. Eerst in de thuissituatie en later in het verpleeghuis. Tevens is zij de bedenker en het creatieve brein van Mantelzorgelijk.nl en voorzitter van Stichting Mantelzorgelijk.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top