Oh jee, we hebben een feestje!

Als mantelzorger ben ik inmiddels gewend aan hectiek. Thuis zorg ik intensief voor mijn moeder en daarnaast ben ik ook nog eens de eerste verantwoordelijke voor mijn tante in het verpleeghuis. Ik doe het met liefde maar eenvoudig is het allemaal niet. Het is een geen gemakkelijke taak en soms, tja… dan komt er zo’n uitdaging op je pad waar je van tevoren al moe van wordt.

Zo was er laatst een bruiloft waarin wij als familie uitgenodigd waren, altijd leuk een feestje maar dit was er eentje die mij al de rillingen bezorgde. Waarom? Omdat ik zowel mijn moeder als mijn tante klaar moest stomen voor de grote dag. Ik zag het al helemaal voor me: dat wordt een ochtend vliegen tussen thuis en het verpleeghuis. De dames moeten netjes in de kleren, haren in de krul en  uiteraard een beetje make-up… de stress borrelde al voordat de dag begonnen was.

Maar toen ik op de woongroep binnenkwam wachtte mij een verassing: mijn tante zat daar, stralend, piekfijn opgetut, alsof ze zo van de catwalk kon komen. Ze was helemaal klaar voor de bruiloft! Een lieve zorgmedewerkster had het allemaal al geregeld. Ze was op de hoogte van alles en kende mij inmiddels ook al een beetje.  Het voelde voor mij als een cadeautje!

Ineens had ik meer ruimte om ook te genieten van de gezelligheid en feestvreugde van de dag. Het was een klein moment, maar het bracht een groot geluk. Soms heb je gewoon even dat onverwachte meevallertje nodig om de dag stralend door te komen.

Geluk zit ‘m echt in de kleine dingen!

:-) Sylvia