skip to Main Content

Nog steeds die pijn..

Nog steeds die pijn, dus zaterdag ga ik maar weer bij hem op bezoek, in plaats van andersom.

De dag ervoor was hij naar de werkplaats geweest, al was het met de nodige bezorgdheid van zijn kant of zijn rug het wel zou “houden”.

Ik had hem gerustgesteld dat daar niets “moet”, en hij is er dan even uit.

Het was goed gegaan, het viel hem mee.

Als ik zaterdag bij hem ben neemt de pijn weer de overhand.

Ik waarschuw de verpleging en gelukkig is “pijn” iets wat ze goed serieus nemen.

Ze waren net begonnen met de sterke pijnstilling af te bouwen, met paracetamol nu, maar dat gaat toch niet goed.

Verpleegkundige zegt dat hij misschien meer zou moeten bewegen, en dat zwemmen goed is, wat hij dinsdag zou hebben gedaan.

Huh? Ik heb hem daar niet over gehoord, en hij spreekt het zelf ook tegen.

Zowel verpleegkundige als ik zijn even bezorgd over zijn geheugen, waar hij op zijn beurt weer van schrikt.

Zijn geheugen laat soms te wensen over, maar tot nu toe wist hij echt wel of hij wel of niet gezwommen had, en omdat het op dinsdagmorgen is, zie ik in de middag dan ook zijn natte zwemkleding ter bevestiging.

Ik had dit afgelopen dinsdag gemist en dat vertel ik ook de verpleegkundige, die nu op haar beurt in verwarring is en de rapportage gaat raadplegen.

Daar staat inderdaad gewoon “zwemmen” in, als activiteit, zonder details daarover, behalve dan dat hij met een bal zou hebben overgegooid.

Dit laatste kan hij bevestigen, en de conclusie wordt dat hij fysiotherapie zal hebben gehad in plaats van zwemmen, om de één of andere onduidelijke reden.

Hij is opgelucht dat zijn geheugen hem inderdaad niet in de steek had gelaten, maar hij hoopt ook dat “dit” (achteruitgang van geheugen) hem niet op deze manier gaat achtervolgen, met dat verpleging hem niet gelooft.

Ook zij kennen zijn wisselvalligheid qua geheugen.

Ik stel hem gerust dat ik hem nu kon steunen daarin, met als bewijs het ontbreken van de natte zwemkleding, maar ik ben er niet altijd bij, dus ik snap ook zijn bezorgdheid wel.

Verpleegkundige stelt vervolgens voor om hem “straks” op het loopapparaat te zetten; hij zet dan zijn voeten op een plaat met voetafdrukken, en dan kan hij vanuit zittende positie “lopen”.

Dit blijkt hem inderdaad goed te doen, want de pijn trekt weg, om daarna weer terug te komen.

Sinds een tijdje mist hij op tv zijn geliefde zender SBS6, waarvan ik melding heb gemaakt.

Over de tv kan wat geharrewar ontstaan, want het toestel is van ons, maar de ontvangst gaat via de zorginstelling, en de verpleging wil bij zoiets dan nog weleens zeggen dat het “ons” probleem is, dat zij niet kunnen oplossen, maar dit “moeten” zij wel, omdat het abonnement via de zorginstelling loopt en niet via hem persoonlijk.

Afijn, weken later nog steeds geen SBS6, maar beeld en geluid is voor hem het belangrijkste en hij maakt er zelf geen punt van, dus doe ik dat ook maar niet. Ook ik vermijd liever “gedoe” dan dat ik het opzoek.

Maar dit typende, besluit ik er toch nog maar eens een mail aan te wijden.

De huiskamerassistente komt met een boterham en beschuit voor hem (wat eet hij toch weinig), wat hij had “besteld”, en zij vraagt aan mij of ik eten bij mij heb.

Nee, want als er tosti’s zijn (hij had gekozen voor een boterham), dan kan ik er ook altijd eentje krijgen.

Ik denk dat ik door zijn bestelde boterham “pech” heb wat betreft eten, (want ze zijn niet verplicht voor mijn eten te zorgen) en dat zeg ik dan ook, waarop zij voorstelt alsnog voor mij een tosti te maken, waar ik natuurlijk geen “nee” tegen zeg.

Hij beseft ook dat ik de tosti mis had kunnen lopen, door zijn bestelde boterham, en hij uit zijn dankbaarheid richting de assistente, die zijn dank en de mijne daarbij glimlachend aanvaart.

Bij thuiskomst vind ik de uitnodiging voor de vaccinatie in mijn brievenbus.

 

 

Mayke de Vries

Mayke de Vries is na een carrière in de zorgsector nu vooral mantelzorger voor haar partner, die helaas na een grote hersenbloeding in oktober 2019 in een zorginstelling kwam te wonen. Zij schrijft op Mantelzorgelijk over de veranderingen in hun leven.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X