skip to Main Content

Nee. Ze kan het niet.

shutterstock_203736538Morgen komt ze. De mevrouw van het indicatiebureau. Van tevoren hebben we een uitgebreid formulier ingevuld. 27 pagina’s. Heeft Kate een besef van tijd, ruimte of plaats? Nee. Heeft ze begeleiding nodig met haar linkervoet, rechtervoet, linkerhand, rechterhand, en romp? Continu. Begrijpt ze wat anderen zeggen? Geen idee, want ook bij de volgende vraag – ‘Kan ze zich begrijpbaar maken, of een gesprek voeren?’ – klik ik op ‘Nee’. Kan ze haar eigen eten koken, zelf naar de bibliotheek, haar bed verschonen? Nee. Niet nu ze vier is, en dat is ook wel logisch. Maar ook niet als ze veertien is, of vierenveertig. Net zoals ze nooit een werkritme zal hebben, haar eigen geld zal kunnen beheren, of een dagritme in zal kunnen delen.

Als ouder kun je niet anders dan huilen, wanneer je zo’n formulier invult. Overal ‘Nee. Ze kan het niet’ aan moet kruisen. Want het gaat hier niet eens over de Grote Dromen die je kunt hebben van je kind. Het succes wat je je kind toewenst. Waaronder die ‘stiekeme’ over dat je kind misschien wel beroemd zal worden. Een goedbetaalde voetballer. Een bekende zangeres. De winnaar van de Nobelprijs voor de vrede. Maar over of mijn kind ooit in staat zal zijn om haar eigen billen af te vegen. ‘Ja’ te zeggen op iets wat ze graag wil. En ‘nee’ als ze minder enthousiast is. Een boekje zal kunnen lezen. Of zonder hulp de ruimte uit kan gaan, als er ergens brand is.

Moosmade-stempel-300x300En waar ik als moeder van Kate geleerd heb om vooral goede moed te houden. Heel erg enthousiast te worden als ze een heel klein beetje om kan rollen. Wel op rechts. Niet op links. Heel eventjes blijft zitten. Zelfs al klapt ze daarna vrolijk achterover. Zelf een koekje naar haar mond kan brengen. Ook al valt het laatste hapje altijd op de grond. Zakt bij het invullen van dit formulier diezelfde moed me volledig in de schoenen. Dus misschien kan er voor kinderen als Kate een ‘Nee. Mijn kind kan dit niet.’ stempel gemaakt worden. Liefst een hele grote, zodat je hem in een keer over die 27 pagina’s kan zetten. Dan droog ik daarna mijn tranen en kijk ik weer naar wat ze wel kan. Vrolijk zijn, bijvoorbeeld. Vooral als ik dat ook ben.

Avatar

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X