skip to Main Content

Naast alle besognes ook nog een wonderlijk toeval

Woensdag tref ik een lege kamer aan. Ik kijk in de huiskamer, maar daar is hij ook niet.

Navraag bij verpleging levert op dat hij bij de boekenclub is.

Oh, dat wist ik niet, ik wist niet eens van het bestaan daarvan.

Gelukkig was ik niet heel vroeg, dat scheelt, en eventueel beklag over het niet op de hoogte zijn is weinig zinvol, want wat is nou een half uurtje?
Ja, dat kan precies het verschil zijn tussen je hebben moeten haasten of niet.
Nou ja, er zijn inderdaad ergere dingen.

Met deze activiteit heeft hij in ieder geval ook weer iets om naar uit te kijken, want hij blijkt het leuk te vinden, ook al heeft hij zelf niks met boeken lezen, maar naar verhalen luisteren doet hij graag, en dat is wat hier gebeurt, iemand leest voor.

Donderdag word ik tijdens mijn wandeling aangesproken door een reporter van NH nieuws voor een interview over mijn eigen woonomgeving.
Dit is de tweede keer dat dit me overkomt; de vorige keer was in de duinen.
Ik wil wel meewerken, waarom niet, en het wordt een leuk interview; dat compliment krijg ik na afloop.

Geen idee of ik er ooit iets van terug hoor of zie, want dat was er de vorige keer niet bij, voor zover ik weet.
Ach, mijn ego is niet groot, dus dat scheelt.
Al gauw wordt mijn aandacht weer in beslag genomen door andere zaken.

Zaterdagochtend sta ik voor de spiegel en zie tot mijn schrik mijn halskettinkje los om mijn hals bungelen, zonder het hangertje, de letter G, van mijn echtgenoot.
Wij zijn vlak na elkaar jarig en voor onze eerste verjaardagen na onze kennismaking kochten we voor elkaar eenzelfde kettinkje met elkaars voorletter.
We dragen het dag en nacht.

Ik krijg het warm van de spanning, want waar kan het hangertje zijn gebleven?
Ik keer mijn kleding binnenste buiten, doorzoek het beddengoed, maar niks.
Oh, wat erg is dit!

Echt bijgelovig ben ik niet, maar ik houd toch niet van dit soort geintjes.
Wat nu. Misschien heeft de juwelier deze letters nog wel.
Weer een uitgave, pfff, maar het zo laten, daar kan ik geen vrede mee hebben.

Ik schiet mijn crocs aan; heerlijk elegant schoeisel, maar handig voor de steunzolen die ik draag.
Als ik in de keuken mijn ontbijt klaar sta te maken en de te nemen stappen overdenk, voel ik iets onder mijn voet.
Het lijkt wel een steentje, maar ik ben nog niet buiten geweest, dus dat is raar.
Even kijken. Huhh? De letter G blinkt mij tegemoet. Mooi steentje!
Hoe komt die letter in hemelsnaam in mijn croc?

Ik snap er helemaal niks van, maar het allerbelangrijkste is dat die weer boven water is gekomen.
Er moet alleen wel een nieuw kettinkje aan, dus toch op naar de juwelier.
Deze biedt aan het gebroken kettinkje als oud goud in te nemen en dat scheelt toch weer in de prijs voor de nieuwe.

Ik vertel eega later die dag het verhaal rond mijn kettinkje; hij is eerst in shock en daarna dolgelukkig met de wonderlijk goede afloop.
Hij is wel bijgelovig en kan niet nog meer pech erbij hebben.

In het donker fiets ik naar huis, tja, de tijd van het jaar, en de volgende ochtend vertelt hij heel bang te zijn geweest dat ik van mijn fiets zou worden getrokken, zo de struiken in.

Ja, in theorie kan dit en ik zal dan ook niet zeggen dat mij dit niet zal of kan overkomen, want dan is het net alsof ik ermee spot en dat doe ik zeker niet.
Eega zou liever zien dat ik de auto pak, een oud beessie inmiddels, maar hij doet het nog.

Helaas heb ik al zolang ik mij kan herinneren problemen met zien in het donker en al helemaal als het regent, plus is het waar ik woon haast “vechten” om een parkeerplekje, zeker ’s avonds, dus dan is de fiets “veiliger” (afhankelijk van hoe je het bekijkt) en makkelijker.
En… ze trekken me niet zomaar van mijn fiets.

 

 

 

Mayke de Vries

Mayke de Vries

Mayke de Vries is na een carrière in de zorgsector nu vooral mantelzorger voor haar partner, die helaas na een grote hersenbloeding in oktober 2019 in een zorginstelling kwam te wonen. Zij schrijft op Mantelzorgelijk over de veranderingen in hun leven.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X