skip to Main Content
Moddersoep Met Ballen #autisme #communicatie

Moddersoep met ballen #autisme #communicatie

Voorzichtig steekt Tom zijn hand onder de stromende douche, om te voelen of het water al warm is. Hij weet dat dat soms even duurt. Met een grappig stemmetje zegt hij:

Vind jij water ook zo koud?
Nou, zegt Dip. En vooral nat.

Feilloos imiteert hij Aart Staartjes, die deze filmpjes heeft ingesproken.
(Uit Dip en Dap)

Terwijl hij onder de douche staat klinkt het:
Wat spat dat water hóóg!
(Uit Jip en Janneke, waarbij Janneke door regenplassen stampt)

En na het douchen:
Nu kunnen we hem voorzichtig afdrogen.
(Uit een Teletubbiefilmpje waarbij een egeltje gewassen wordt)

Baby-TV punt com

De eerste lange zin die Tom ooit uitsprak, was: Surf naar baby-tv punt com, en probeer onze apps en games.
Met een ernstig gezicht, wel twintig keer op een dag. En dan te bedenken dat hij toen nog nooit ‘mama’ tegen me had gezegd …
We begrepen dat op deze manier, via filmpjes en liedjes, taal het best bij Tom binnenkomt. Dat hij hierdoor ook adequater zou leren communiceren en we hierdoor meer contact konden krijgen wisten we toen nog niet.

Mijn man had het als eerste door. Tom liet zich languit vallen, omdat hij geen zin had om verschoond te worden, of om z’n tanden te gaan poetsen of zo.
“Oh oh, Koning Koos heeft zand in z’n neus …”, grapte m’n man een stukje uit Het Zandkasteel na.
Meteen kwam Tom lachend overeind en maakte het af. “En als de neuzen kriebelen, dan moet alles wiebelen!” En was vervolgens weer vrolijk en meegaand.

In het verleden behaalde resultaten bieden ook met Tom geen garantie voor de toekomst, maar we passen dit regelmatig toe, en het is fijn als we hem op een ontspannen, gezellige manier mee kunnen krijgen.

 

 

Een paar voorbeelden om nog wat meer idee te geven hoe Tom de wirwar aan zinnen en liedjes in zijn hoofd probeert toe te passen in het dagelijks leven.

Knip Knap

Vlak voor de kapper komt, is Tom vaak vol van het verhaaltje van Jip en Janneke over de kapper. Hij kan het helemaal opzeggen.
Knip knap, zegt de schaar. En Jip zegt Au!
Ik doe je geen pijn, zegt de kapper.
Jip vindt het zo akelig
Au! roept hij telkens.

Als ik zeg tegen Tom dat hij nog even ergens op moet wachten, zingt hij soms:
Nog eventjes wachten
dan zal het wel gaan
Nog eventjes wachten
dan komt het eraan
(Elly en de Wiebelwagen)

Als hij lekker zit te eten horen we hem minstens één keer zeggen:
Wat is ’t ie lekker vies, moddersoep, moddersoep met ballen.
En als hij ziet dat de pan met aardappels leeg is:
Oh nee, de soep is op!
(Beide uit Het Zandkasteel)

Ongeacht wie het zegt

Als er streng tegen hem gesproken wordt, omdat hij iets doet wat niet mag, ongeacht wie het zegt, klinkt het al snel, met serieuze stem:
Als papa NEE zegt, dan is het NEE.
(Uit een filmpje van Dim Dam Doem)

Als we op de fiets zitten, en Tom een zwerm vogels ziet:
Kijk ‘es naar de vogels
in het bos of in de stad
Ze zaaien niet, ze maaien niet
ze vinden altijd wat
(Van Elly en Rikkert)

Als m’n man hem een high five geeft:
Bumba en Bumbaloe zijn dikke vrienden!
(Uit Bumba)

Als ik limonade voor hem neerzet:
Kom op tante, neem een slokje thee.
(Uit een filmpje van Dirk Scheele)

Van begin tot eind

Nog steeds zijn de filmpjes van de Teletubbies bij Tom absoluut favoriet. Ik vind het erg jammer dat die bijna niet praten. Maar wat ze wel heel vaak zeggen, hoor ik Tom ook vaak zeggen, bijvoorbeeld als zijn zusje hem een knuffel geeft:
De Teletubbies vinden elkaar héél lief.

Wat een paar weken geleden gebeurde, zal ik nooit vergeten. Ik droogde Tom af na het douchen; een moment dat er vaak meer contact dan anders is. Hij keek me aan en begon dit liedje te zingen. Van het begin tot het eind.

We zingen altijd al veel liedjes samen, maar steeds vaker gebruik ik tegen Tom ‘zijn zinnetjes’. Omdat ik merk dat hij het fijn vindt en erop reageert. Omdat ik hem zo beter kan bereiken, ook op de momenten dat dat moeilijker gaat.

In mijn vorige blog (Lekker kletsen) schreef ik over echolalie. Het eenvoudigweg herhalen van woorden en zinnetjes, wat Tom ook vaak doet. Iets heel anders dan in de genoemde voorbeelden, waarin Tom zijn uiterste best doet om zinnetjes adequaat toe te passen.

Ook de dingen die wij zeggen gebruikt hij. Regelmatig zegt hij tegen mijn man, als hij de deur uitgaat: “Succes schat!” En laatst, toen hij thuiskwam uit z’n werk, riep Tom, al springend vanaf de trampoline: ”Ha jochie, was het leuk op school?”
We lagen blauw van het lachen!

Avondkoffie

Tom maakt zich steeds duidelijker. Via kleuren. “Mag ik paars?” “Mag ik geel?” Vaak weet ik wat hij bedoelt, al probeer ik het hem wel wat duidelijker te laten aangeven.
Ook stelt hij zelf woorden samen. “Kriebelpijn” zegt hij nu als hij jeuk heeft. Een stuk prettiger en duidelijker dan “AU! Pijn!” bij een beetje jeuk op z’n voet.
Tegenwoordig wil hij heel graag “Avondkoffie!” Dat betekent dat we ’s avonds voor het bad-bed-ritueel nog even koffie drinken met elkaar.
“Vandaag avondkoffie!” riep hij vanochtend nog enthousiast. Hoe bedoel je, genieten van de ‘kleine’ dingen …

Mijn kind, dat niet veel praat, en soms zo moeilijk te bereiken is. Mijn verstandelijk beperkte zoon, die zó slim is dat hij zelf bedenkt hoe hij zich duidelijk kan maken. Ik ben vreselijk trots op hem.

 

 

Zie ook deze links over een moeder die bij RTL Late Night vertelt over soortgelijk gedrag bij haar zoon met autisme:

LINK 1

LINK 2

HIER kun je lezen over de film ‘Life, Animated’, over een jongen met autisme die communiceert door middel van zinnen uit Disneyfilms.

Avatar

Esther de Graaff

Esther de Graaff is getrouwd en heeft een zoon (2006) met klassiek autisme, een verstandelijke beperking en een extreme vorm van slapeloosheid. Ze heeft een dochter (2008) die zich prima ontwikkelt. Esther schrijft over haar gezinsleven, onder andere op https://esthervandaag.wordpress.com/

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X