skip to Main Content
Mirjam Zorgt Voor Haar Moeder Met Alzheimer: Anneke Neemt De Dag Met Ons Door

Mirjam zorgt voor haar moeder met Alzheimer: Anneke neemt de dag met ons door

Stel je voor dat het een groot bedrag is… dat zal wel niet, Haarlem is vast geen rijke gemeente. Het is toch wel een eer dat hij genomineerd is. Ja, maar zonder pasje, kunnen ze niet controleren of het wel klopt. Wonen ze ook nog helemaal aan de andere kant.

Ik kan hier vandaan Friesland zien. Omdat ze ook nog naar haar zus toe willen, nou dat treft wel beroerd… want straks kom je het pasje tegen in Beppe haar naaidoosje… en die zal wel denken, verrek Roel heeft zijn pasje niet mee. Daar kan Jans nog wel een kerstjurk voor kopen, dat zou toch kunnen. Hoe is het in godsnaam mogelijk dat je dat pasje kwijt raakt. Anders kunnen ze het nakijken. Het is mijn eerste pasje. Nee, daar was Ol niet, toen ik het pasje moest vasthouden, ook niet bij de nazit.

Dat licht blijft maar knipperen, dat zijn allemaal dorpen daar… Friesland. En Ol zijn moeder loopt ook te zoeken naar het pasje… voor de spuit voor de hond. Gelukkig niet in de wasserette, dan loopt Melma er nu mee.  Ze zitten met z’n tienen in de auto, die de prijs wil uitreiken, of ze zoeken nog bij de Jumbo.

 

Bovenstaand verhaal lijkt misschien een onsamenhangend relaas. Er lijkt geen touw aan vast te knopen. Echter, dit is hoe mijn moeder de dag doorneemt met ons. Mijn moeder die het moet doen met haar aangetaste brein. Vele wegen in haar hersenen die haar naar de juiste woorden moeten leiden zijn opgebroken of afgesloten. Soms met een beetje geluk een omleiding, dan kom je er nog wel, maar ben je wel uitgeput aan het einde van je zin. Maar meestal zijn woorden ontoegankelijk geworden en zoekt ze creatief naar een alternatief.

 

Dit is in het kort hoe de dag eruit zag:

– Oliver is genomineerd voor de publieksprijs in Haarlem.

– We zijn een bankpasje kwijt, misschien bij de Jumbo laten liggen?

– We zijn naar het Stedelijk museum geweest met museumjaarkaart (pasje).

– Morgen komt er visite uit Friesland.

– Het oude naaidoosje van mijn oma staat nog op tafel.

– Het waait buiten stevig, de takken van de bomen gaan heen en weer.

– De hond van mijn schoonmoeder heeft per abuis een reep chocolade opgegeten.

– Melma is de wasserette waar mijn moeder in de jaren 60 haar was liet doen.

– Roel en Jans zijn mijn moeders vader en (stief) moeder.

 

Gelukkig ken ik mijn moeder goed en al 52 jaar, waardoor ik haar verhaal weet te analyseren en begrijp ik haar zonder moeite. Zo kan ze alle belevenissen van de dag met ons doornemen en verwerken, wat weer erg belangrijk is voor een goede nachtrust. Maar wat als ze in een verzorgingstehuis zou wonen…

Mirjam Kok

Mirjam Kok

De ziekte van Alzheimer krijg je nooit alleen, mijn moeder kreeg de diagnose maar ook wij zijn belast. Sinds 2012 heb ik de zorg voor haar op me genomen. Het is soms zwaar en verdrietig, maar meestal maken we van de dag een feestje en is humor ons sterkste wapen.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X