skip to Main Content
Miniserie: Mantelzorgen Voor Een Narcist #deel4

Miniserie: Mantelzorgen voor een narcist #deel4

Mantelzorgen voor je narcistische ouders – het is een bijzondere uitdaging. Deze zware taak komt op het bordje van kinderen van narcistische vaders of moeders die op leeftijd komen en hun leven niet meer zelf kunnen regelen. Juist in deze fase voelen kinderen zich emotioneel onder druk gezet om voor hun ouders te moeten zorgen. Maar bij narcistische ouders kan dat leiden tot het oprakelen van oude patronen en veel psychisch leed veroorzaken. In deze korte serie behandelen we verschillende aspecten van deze bijzonder uitdagende mantelzorg.

Hoe kun je je als kind opstellen?

Hoe kun je jezelf nu motiveren voor mantelzorg in in dermate moeilijke situatie? Aan de ene kant wil je best helpen, aan de andere kant wil je absoluut niet meer zo lijden – geen pijn meer. Je wilt voor je zieke, oude of gehandicapte ouder klaarstaan, maar het is geen optie dat jij zelf weer elke dag wordt aangevallen.

Mentale weerbaarheid, nul verwachtingen

Welke mentale gezondheidstoestand kun je het beste zelf hebben, voordat je je werkelijk kunt inlaten op mantelzorg voor een narcistische ouder?

Accepteer dat je narcistische ouder niet zal veranderen en dat de psychologische terreur altijd door zal gaan.

Weet dat je je eigen kindertijd en jeugd verwerkt hebt. Je hebt het destructieve gedragspatroon van je narcistische ouder gezien, erkend, geanalyseerd. En je weet ook hoe je daar zelf op reageerde.

Probeer niet de situatie te veranderen.

Verwacht geen liefde, geen relativering, geen toegeeflijk gedrag, geen dank, geen verontschuldiging.

Erken de mentale behoefte en hulpeloosheid van je ouder op leeftijd.

En – als dit mogelijk is – vergeef je ouder voor zijn of haar gedrag tijdens jouw kindertijd en jeugd.

Tijdens de mantelzorgperiode

Focus niet alleen op de fouten en zwaktes van je ouder, maar koester ook wat herinneringen aan betere tijden.

Ga in op je ouder, luister, neem je ouder serieus en laat zien dat je begrip hebt voor de situatie.

Luister niet naar negatief commentaar. Negeer het gewoon.

Maak een duidelijk en vast schema, waar je tijdens het mantelzorgen alleen in noodgevallen vanaf wijkt. Je ouder moet begrijpen dat er grenzen aan jouw zorg zitten en leren die grenzen te accepteren. Dat niet alles per dag anders kan, alleen omdat hij of zij dat graag wil.

Plan je eigen ruimte in. Neem regelmatig pauzes van het mantelzorgen. Blijf in contact met andere mensen.

Ga op zoek naar een zelfhulpgroep, om een beter beeld te krijgen van het ziektebeeld van je ouder – en om meer informatie te krijgen over de beste omgang met het narcistische gedrag van je ouder.

En als het niet lukt

En wat, als de emotionele verstrengeling met je ouder voor jou nog te sterk is? Wat als het nare gedrag van je ouders te erg wordt? Als je alle herinneringen uit je jeugd niet kunt en wilt vergeven? Dan is het duidelijk. Twijfel niet, voel je niet schuldig, maak jezelf geen verwijten. En geef de zorg door aan een professionele hulpverlener, een betaalde mantelzorger, een medewerker van de gemeente of iemand anders.

Misschien is dat dan wel beter voor iedereen. Je narcistische ouder ontvangt op die manier wellicht meer warmte en zorg dan jij als kind onder deze omstandigheden kunt bieden. Want je zou de zorg toch alleen maar uit innerlijke dwang geven, en alle rotopmerkingen veel te persoonlijk nemen. Je zou je voortdurend gekwetst voelen. Dat is niet OK.

Bescherm jezelf. Want mantelzorg die alleen maar tot conflicten leidt en pijn veroorzaakt, daar heeft niemand iets aan.

De mogelijkheid van een gesprek?

Soms kan een periode van mantelzorg een kind en een narcistische ouder iets dichter bij elkaar brengen. Soms ontstaan er momenten waarop beiden bereid zijn om nog eens terug te kijken naar het verleden en erover te praten. Soms heeft de hoge leeftijd een narcistische ouder milder, toegankelijker en liefdevoller gemaakt – alhoewel voor hem of haar het meestal onmogelijk blijft om de volle impact van hun handelen in het verleden echt in te voelen en toe te geven.

Met een narcist kun je waarschijnlijk nooit in je leven tot een echte confrontatie, uitspraak en verzoening komen. In de meeste gevallen is een gesprek zinloos, omdat de starheid en ontoegeefelijkheid van de ouder op leeftijd zelfs nog is toegenomen. Een narcistische ouder duwt alle verwijten hard van zich af en verloochent de waarheid. Een narcistische ouder zal nooit werkelijk begrijpen wat hij of zij zijn kind heeft aangedaan. Het lijkt uitzichtloos.

Vaak gaan volwassen kinderen dan ook uit principe een confrontatie uit de weg. Om zichzelf te beschermen, maar ook om de zieke ouder in deze situatie niet nog meer te belasten. Zo blijft de waarheid over veel negatieve belevenissen tijdens de kindertijd voor altijd verborgen. Als kind kon je je ouders niet confronteren omdat je bang was voor straf. En als volwassene wil je je ouders niet confronteren omdat je bang bent voor de geestelijke en medische consequenties. Op deze manier blijft het emotionele conflict bestaan. Dat is niet goed – niet voor je ouder en zeker niet voor jou als mantelzorger.

is journalist, netwerkbouwer, trainer en vertaler. Zij werkt in Nederland en Duitsland op het gebied van media, politiek en zorg.

Barbara Mounier

is journalist, netwerkbouwer, trainer en vertaler. Zij werkt in Nederland en Duitsland op het gebied van media, politiek en zorg.

Dit bericht heeft 1 reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X