skip to Main Content

Mijn vader is 80

Vandaag is de verjaardag van mijn vader. Tachtig is hij geworden, een respectabele leeftijd..

Toen ik hem vanochtend voor ik ging werken even belde, merkte hij onmiddellijk op: ” Is er wat, waarom bel je?” Toen ik zei dat ik hem pas vanavond zou zien en hem wilde feliciteren met zijn verjaardag, wist hij ineens dat het zijn tachtigste was. Ik haal opgelucht adem, hij heeft een goede dag!

Als je mijn vader ziet lopen, is er op het eerste gezicht niets aan hem te zien. Hij loopt als een kievit en oogt kwiek. Wel wat mager omdat hij niet goed eet maar hij maakt een fitte indruk. Mensen die hem even aanspreken in de supermarkt, hebben echt niets in de gaten. “Hij deed heel normaal hoor” of  “Hij herkende me gewoon” het zijn allemaal opmerkingen die wij, als kinderen, zo vaak te horen krijgen. Wij weten helaas beter en zolang hij zelfstandig boodschappen gaat doen en contact maakt met iedereen die hij tegen komt, zijn wij alleen maar blij. Het is zo’n beetje het enige dat hij steevast elke dag doet, een boodschapje.

We gaan vanavond met de familie wokken in Almere omdat hij dat het liefste doet. Voor een man die volgens eigen zeggen nooit trek heeft, staan wij altijd weer versteld wat hij allemaal in wok-restaurants naar binnen schranst. Niet normaal, alsof hij uitgehongerd is! Hij heeft tijdens die etentjes nauwelijks erg in zijn eigen kinderen of kleinkinderen en gaat volledig op het voedsel en alle andere gasten in het restaurant.. Echt, hij bemoeit zich af en toe zelfs met de tafelschikking van onze buren.  Soms gênant, soms hilarisch maar ach.. Ik ben blij dat hij weet dat we dit etentje ter ere van zijn tachtigste verjaardag hebben. Tegelijkertijd vraag ik me af of hij volgend jaar weet dat hij 81 wordt..

Dit berichtje kreeg ik vanochtend van een lieve vriendin:

Een oude man.

Zijn hoofd vol met vroeger.
De dagen van nu passen er niet meer bij.
Hij leeft… maar in welke tijd.
Wat jammer dat hij vergeet hoeveel mensen van hem houden.
Hij is gelukkig in zijn wereldje.
En soms weet hij weer iets.
Hij weet dat er liefde is. Liefde van zijn kinderen.

Lieve Marjolijn. Gefeliciteerd met je lieve paps. Mooie man. !!!

Marjolijn Bruurs

Marjolijn Bruurs

is ondernemer, netwerkbouwer, storyteller, echtgenote, moeder en zij was tot voor kort een zeer gedreven en ervaren mantelzorger voor haar vader met Alzheimer. Eerst in de thuissituatie en later in het verpleeghuis. Tevens is zij de bedenker en het creatieve brein van Mantelzorgelijk.nl en voorzitter van Stichting Mantelzorgelijk.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X