skip to Main Content
Mijn Moeders Kijk Op De Week

Mijn moeders kijk op de week

Het televisiekijken van mijn moeder beperkt zich niet alleen tot amusementsprogramma’s. Ze volgt ook het nieuws en de actualiteiten op de voet. Aan het begin van iedere avond nemen we de programmagids met haar door en maakt zij haar keuzes voor de avond. En uiteraard steekt zij haar mening niet onder stoelen of banken en dat laat ze ons regelmatig weten.

De rode draden in de afgelopen week waren natuurlijk de hoge besmettingen, de persconferentie en de uitbreiding van de maatregelen. Terwijl de besmettingen steeds verder toenemen vraagt ze ons: waarom doet niemand iets? Ze zegt me dat het te makkelijk is om maar steeds uit te gaan van de eigen verantwoordelijkheid van mensen, terwijl er zoveel dingen onduidelijk zijn. Want waarom mogen de kerken wel groots bezoek hebben en alle andere bedrijven niet? En zo noemt ze nog een rijtje tegenstellingen op.

Na het zien van de beelden van de hossende massa in Den Haag is ze boos. Niet alleen op de mensen die daar aan het feesten waren, maar vooral omdat niemand ingreep. Ze kan er niet over uit dat mensen zoveel risico’s nemen en het virus zo onderschatten. Snappen ze dan niet wat het met haar heeft gedaan? Dat zij ruim 6 maanden van huis is geweest en blij is dat ze er nog is?

Vervolgens hoort ze met grote regelmaat mensen praten die problemen hebben met de maatregelen. Dat ze niet meer naar de kroeg kunnen of zo’n behoefte hebben aan een avondje ontspannen. Dat dit recht hen ontnomen wordt door de Corona-maatregelen. De reactie van mijn moeder is kort maar krachtig: stop met dat geouwehoer! Ga kijken naar de mensen die echt wat verliezen. Naar de nabestaanden, de zieken, de mensen die al maanden in hun bubbel leven. Kijk naar de ondernemers, naar de mensen die hun baan verloren en kijk vooral naar de mensen die in de zorg werken. Dat zijn de mensen die de echte klappen opvangen.

En als klap op de vuurpijl eindigt de week met de ‘vlucht’ van de koning. Mijn moeder heeft een warm hart voor het koningshuis, maar deze liefde is even wat bekoeld. Ze belt me op: ‘Hoe is het in vredesnaam mogelijk dat hij gewoon op een vliegtuig stapt en op vakantie gaat? Hoe kan hij ons met al die maatregelen achterlaten en zelf plezier gaan maken? Snapt hij dan ook niet wat er aan de hand is?’ Tja, daar heeft ze wel een punt. Vooral omdat onze premier zei: ‘niet alles wat mag hoef je ook te doen; doe alleen het noodzakelijke.’ Beetje dom dit allemaal.

We komen deze week tot de conclusie dat mensen op belangrijke posities een duidelijke voorbeeldfunctie hebben, maar dat zij daar echt een rommeltje van maken. Want zolang zij wel grote bruiloften vieren, rommelen met gebruikte mondkapjes of het land verlaten voor een pleziertje…hoe kunnen we dan anderen motiveren om zich volledig aan de regels te houden? Dus laten we allemaal een hand in eigen boezem steken, daar een schoon mondkapje wegplukken en met elkaar veilig blijven. Of zoals mijn moeder zegt: stop met ouwehoeren en ga gewoon doen wat je moet doen. 😉

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X