skip to Main Content
Wat Mensen Met Hersenletsel Willen Dat Jij Weet #tips

Wat mensen met hersenletsel willen dat jij weet #tips

Ik heb veel meer rust nodig dan voorheen. Ik ben niet lui. Ik raak lichamelijk oververmoeid maar ook mijn hersenen raken oververmoeid. Het is erg moeilijk en uiterst vermoeiend voor mijn hersenen om te denken, te verwerken en te organiseren, te ordenen. Vermoeidheid maakt het nog moeilijker om na te denken. Ik word niet alleen lichamelijk moe maar ook mentaal moe: “hersen moeheid”.

Mijn uithoudingsvermogen wisselt, hoewel het van de buitenkant lijkt of alles weer goed en beter gaat. Cognitie is een kwetsbare functie voor iemand met hersenletsel. Sommige dagen zijn beter dan andere. Teveel van mij of van mezelf vragen leidt meestal tot een terugslag. Vermoeidheid is de meest genoemde klacht.

Revalidatie na hersenletsel duurt erg lang, zo niet je leven lang. Misschien herstel ik niet verder. De gevolgen van letsel blijven nadat een revalidatietraject is beëindigd. Verwacht niet van me dat ik nog precies zo ben als ik was, ook als je aan de buitenkant geen verschil ziet en ik er ‘goed’ uit zie. Verwacht niet dat ik word wie ik was…

Ik doe niet moeilijk als ik sociale situaties uit de weg ga. Menigten, drukte, rumoer en harde geluiden overbelasten mijn hersenen snel. Mijn brein filtert geluiden niet meer zo als vroeger. Het beperken van mijn uitstapjes is een coping-strategie, niet een zogenaamd ‘afwijkend gedragsprobleem’.

Als er meerdere personen tegelijk praten... kan het lijken alsof ik niet meer geïnteresseerd ben in het gesprek. Dat komt omdat ik moeite heb om alle lijnen van het gesprek te kunnen volgen. Het is vermoeiend om te blijven proberen het allemaal goed aan elkaar te plakken. Ik ben niet dom en wil niet onbeleefd zijn; mijn hersenen worden gewoon overbelast. In een omgeving zijn waar drukte is, vergt een enorme aanslag op energie.

Als we praten en ik vertel je dat ik moet stoppen, dan moet ik ook ‘nu’ stoppen. En dat is niet omdat ik het onderwerp wil vermijden, ik heb dan even een pauze nodig om te bedenken wat we allemaal besproken hebben. Later zal ik in staat zijn om het gesprek te hervatten.

Probeer de omstandigheden te overzien als je een ander gedrag ziet dan die je normaal ziet en een zogenaamd “gedragsprobleem” ontstaat. “Gedragsproblemen” zijn vaak een indicatie van mijn onvermogen om te gaan met een specifieke situatie, te veel drukte of mijn irritatie dat ik iets niet kán of niet kán uiten en niet een problematiek van geestelijke gezondheid.

Geduld is het beste cadeau dat je mij kunt geven. Het stelt me in staat om bewust en op mijn eigen tempo te werken, waardoor ik paden weer op kan bouwen in mijn hersenen. Haasten en multi-tasking remmen cognitie.

Luister alsjeblieft naar mij met geduld. Probeer niet te onderbreken. Sta mij toe om mijn woorden te vinden en volg mijn gedachten.

Heb geduld met mijn geheugen. Weet dat iets niet herinneren, niet betekent dat het me niet interesseert.

Praat niet met me alsof ik een kind ben. Ik ben niet dom, mijn hersenen zijn beschadigd en het werkt niet meer zo goed als vroeger. Probeer het te zien alsof mijn hersenen in het gips zitten.

Ik kan misschien star lijken. Omdat het voor mij goed is om taken steeds op dezelfde manier te doen. Het is net als het leren van de belangrijkste wegen voordat je de binnendoor weggetjes leert kennen.

Als ik emotioneel/ overgevoelig lijk, kan dit een gevolg zijn van de schade of het kan een weerspiegeling zijn van de buitengewone moeite die het me nu kost om nu dingen doen. Taken die vroeger automatisch gingen met een minimale inspanning duren nu veel langer en kunnen een enorme prestatie zijn voor mij. Veel emoties gaan gepaard met tranen, die voor mij anders voelen dan verdriet-tranen; ik vind het ook gênant.

Verwar hersenletsel niet met dom zijn!
Ook hoogbegaafde mensen kunnen hersenletsel hebben of krijgen. Het kan zijn dat ik op deelgebieden minder presteer of dat er ‘gaten vallen’, maar bekijk ook op welke gebieden ik de intelligentie behouden heb!

bron: Hersenletsel uitleg

Avatar

Marjolijn Bruurs

is ondernemer, netwerkbouwer, storyteller, echtgenote, moeder en zij was tot voor kort een zeer gedreven en ervaren mantelzorger voor haar vader met Alzheimer. Eerst in de thuissituatie en later in het verpleeghuis. Tevens is zij de bedenker en het creatieve brein van Mantelzorgelijk.nl en voorzitter van Stichting Mantelzorgelijk.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X