Meneer Jansen weigert te eten

Twee boterhammen met hagelslag meneer Jansen’.
Meneer Jansen zit aan tafel in huiskamer ‘De Zonnebloem’. Deze voormalig havenarbeider uit Zierikzee weigert bijna iedere maaltijd. Tot grote ergenis van de verzorgenden: ‘Eet nou even wat’, ‘Het is hartstikke lekker. U valt veel te veel af’.
Meneer Jansen eet er geen hap meer door ‘houd je muil!’
‘Mijn vader is niet iemand die zich de les laat voorschrijven’, zei zijn 48 jarige dochter laatst in het mdo. ‘Hij doet wat hij wil. Een leven op het vasteland was dan ook niks voor pa. Op zee had hij vrijheid’
Ik pak een stoel en ga naast meneer Jansen zitten.
‘Wat mot je’
‘Ik heb 2 boterhammen met hagelslag voor u.
‘Geef het maar aan de buurvrouw!’
‘Aan mevrouw Geurtsen?’
‘Kan mij het schelen!’
Mevrouw Geurtsen, uw buurman geeft u graag 2 boterhammen met hagelslag.
Mevrouw Geurstsen schudt nee
‘Sorry Jansen. Geurtsen wil het ook niet’.
‘Geef het dan maar aan de varkens, dat fabrieksbrood’
Ik houd een boterham tegen het licht. ‘Je kijkt er wel zo doorheen he’
‘Troep!’
‘Slappe zooi’, antwoord ik.
‘U mot het niet’
‘Nee’
‘U hebt gelijk, laat die hagelslag ook maar zitten inderdaad. Het is goedkop troep Jansen”
‘Hoe durven ze dit ons eigenlijk voor te schuiven…Zijn ze helemaal van de pot gerukt. Alsof wij geen smaak hebben zeg.
Weet u meneer Jansen, u heeft gelijk. Ik wil niet dat u er nog aankomt’
Dan zet ik het brood pal voor zijn neus neer.
‘Niet aanraken hoor. Het is brood met een dikke laag roomboter en pure hagelslag.
Dat kan nooit goed zijn voor je’.
Meneer Jansen kijkt mij wat meewarig aan.
‘Niet aankomen dus’, zeg ik.
Dan zie ik de hand van Jansen regelrecht op de boterham met hagelslag afgaan
‘Doe het nou niet. Ik heb u gewaarschuwd he’
‘Ik bepaal zelf wel wat ik doe, trut’
‘Oke, dan moet u het zelf weten. Zeg niet dat ik u niet gewaarschuwd hebl’
Meneer Jansen pakt de boterham van het bord en propt het in zijn mond.
‘Ik zeg niks meer. U heeft uw keuze gemaakt’.
‘Klep dicht, ik zit te eten!
‘Tuurlijk, dan laat ik u maar’
Ik sta op en loop richting de deur
‘Wat een zeikwijf’, hoor ik meneer Jansen zeggen tegen mevrouw Geurtsen. Die onverstoord doorgaat aan haar bammetje Leverworst.
Omgaan met dementie; het mooiste wat er is. Ik hou ervan!

Het is mijn missie als ouderenpsycholoog om de 'binnenwereld' van de mens met dementie, de naaste en zorgprofessional te onthullen. Zodat we met meer begrip en kennis eindeloos véél voor hen kunnen betekenen. Achter het gedrag gaat een rijke belevingswereld schuil. Als we haar kennen, worden de mogelijkheden immens. Door middel van muziek, theater en psychologie neem ik u mee in deze bijzondere wereld. Voor meer info: www.dementieintheater.nl

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Back To Top