skip to Main Content
Meldpunt

Meldpunt

Sinds het openstellen van ons meldpunt ontvangen wij dagelijks een énorme hoeveelheid verhalen van mantelzorgers die het meer dan zat zijn dat zij hun dierbare amper nog mogen bezoeken in zorginstellingen. Ondanks het feit dat de bezoekregelingen per 15 juni meer versoepeld zouden worden. Wat is er toch aan de hand? Waarom versoepelen de meeste zorginstellingen de bezoekregelingen niet of nauwelijks als er geen coronabesmettingen meer zijn? Hoezo blijven mantelzorgers lijdzaam afwachten terwijl hun dierbaren langzaam wegkwijnen? Hoe komt het dat de overheid niet ingrijpt ?

Machtsspel

In de verhalen lezen we over bestuurders die woedend worden als mantelzorgers voor de belangen van hun dierbaren opkomen, verzorgenden die mantelzorgers skippen bij het beeldbel-momentje, hen niet indelen voor het wekelijkse bezoekuurtje of ze worden op een andere manier geboycot. Er werd aan het begin van de coronacrisis al vaak slecht gecommuniceerd vanuit de zorginstellingen maar de toon wordt nu zelfs grimmig. Gevolg? Mantelzorgers worden almaar angstiger om hun mond open te trekken uit angst voor represailles. Wat is dit voor een raar machtsspel?

Bewoner centraal

Het verbaast me enorm dat in alle besluiten die genomen worden door bestuurders totaal voorbij wordt gegaan aan het belang van de bewoners, onze dierbaren. Een lockdown blijven handhaven is niet langer in het belang van bewoners. Die hebben na 3 maanden afgesloten te zijn van hun familieleden recht om hen te zien. De bewoner dient bij alle besluiten centraal te staan en dat is nu totaal niet het geval. Hoe langer dit nu duurt hoe groter het probleem wordt. Waarom nemen bestuurders hun verantwoording niet en gooien ze die deuren niet open?

De vakantietijd komt eraan

 Hoe lang blijven zorginstellingen bezoekuurtjes van wekelijks een of twee uurtjes aan maximaal 2 bezoekers faciliteren? De vakantietijd breekt bijna aan. Als ervaren mantelzorger weet ik dat veel van de verzorgenden en begeleiders in juli en augustus op vakantie gaan. Hoe gaat dit dan qua personeelsbezetting in vakantietijd? Zetten instellingen dan gewoon weer vakantiekrachten en flexwerkers in, terwijl familieleden afhankelijk blijven van strenge bezoekersvoorwaarden ? Daar moet je als mantelzorger toch niet aan denken?

Bouw een dossier op

Kom je er mondeling niet uit met de zorginstelling van je dierbare? Bouw een dossier op en schrijf e-mails of brieven. Niet aan de EVV-er zoals je gewend bent, maar direct naar de directie of locatiemanager. Noem alleen feiten en laat zoveel mogelijk emotie achterwege. Krijg je vervolgens geen bevredigend antwoord, dan kun je de cliëntenraad inschakelen. Dat er cliëntenraden zijn die de strijd aangaan is inmiddels volop in het nieuws. De cliëntenraad van verpleeghuis Vondelstede in Amsterdam sleept zorginstelling Amsta voor de rechter als het bezoekrecht niet voor komende vrijdag wordt versoepeld. De cliëntenraad van Vondelstede stelt dat Amsta veel strenger is dan de voorschriften van de overheid voorschrijven en dat de maatregelen in strijd zijn met ‘de vereisten van goede zorg en de fundamentele rechten van de mens’.

Mentorschap

De meeste mantelzorgers die ik ken zijn ook mentor voor hun dierbare. Zeker als het een dierbare betreft die lijdt aan een vorm van dementie of geestelijke handicap. Waarom beroep je je niet op die rol? Het is je goed recht!
Als mentor kom je op voor de persoonlijke (niet-financiële) belangen zoals de verzorging, verpleging, behandeling en begeleiding van iemand die dat zelf niet kan. Mentoren ondersteunen of vertegenwoordigen hen tijdens gesprekken met zorgverleners, behandelaars of instellingen. En zij zien erop toe dat zij zich aan hun afspraken houden.
Van een mentor mag verwacht worden dat deze in actie komt als de betrokkene niet de zorg krijgt die hij nodig heeft. Bijvoorbeeld als de gezondheid van de betrokkene achteruit gaat. Mentorschap wordt officieel afgegeven door een kantonrechter. Stap dus naar de kantonrechter als je belemmerd wordt in je taken als mentor.

Meldpunt

Kun je dit allemaal niet aan of ben je geen mentor maar ben je het absoluut niet eens met de bezoekregeling van je dierbare? Mail je verhaal in het kort naar meldpunt@mantelzorgelijk.nl. Hoe meer signalen we kunnen overleggen, hoe beter het is voor de uiteindelijke oplossing. Dit moet stoppen, voor jou als mantelzorger, maar zeker voor je dierbare. Afgesloten blijven van al wat je lief hebt is niet normaal! Wees niet bevreesd, we geven je naam nooit prijs. Tenzij je zelf aangeeft dat je daar geen moeite mee hebt.

Wel willen ik vanaf deze plaats alvast iedereen die de afgelopen dagen zijn of haar verhaal via ons meldpunt gedeeld heeft hartelijk bedanken. Alleen samen kunnen we een verschil maken.

Media-aandacht

Inmiddels hebben we met ons meldpunt-initiatief ook de aandacht van de media getrokken. Daarover zullen we jullie in een later blog nog nader informeren. Het is belangrijk dat jullie verhalen verteld worden zodat er aandacht komt voor een groot en inhumaan probleem. Help ons om jullie verhalen te vertellen. Mail ons. Je staat niet alleen. We zijn met velen!

Wil je je verhaal liever zelf vertellen in de media? Graag! Ook dan willen wij graag met je in contact komen.

 

Avatar

Marjolijn Bruurs

is ondernemer, netwerkbouwer, storyteller, echtgenote, moeder en zij was tot voor kort een zeer gedreven en ervaren mantelzorger voor haar vader met Alzheimer. Eerst in de thuissituatie en later in het verpleeghuis. Tevens is zij de bedenker en het creatieve brein van Mantelzorgelijk.nl en voorzitter van Stichting Mantelzorgelijk.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X