skip to Main Content
Meer Zelfvertrouwen Krijgen Als Mantelzorger

Meer zelfvertrouwen krijgen als mantelzorger

In de perfect geacteerde film The Savages uit 2007 speelt Laura Linney Wendy Savage, een alleenstaande vrouw van middelbare leeftijd die, samen met haar broer (Philip Seymour Hoffman), plotseling de rol van mantelzorger moet aannemen voor haar demente vader die van haar vervreemd was. Wendy is in eerste instantie ineffectief en verstrooid. Ze was in haar werk en relaties altijd onzeker en besluiteloos en heeft aanvankelijk het idee dat de zorg voor haar vader veel te hoog gegrepen is. Maar in dit feel-good verhaal over persoonlijke transformatie door het overwinnen van tegenspoed, ontdekt ze haar eigen mogelijkheden en capaciteiten als mantelzorger waardoor ze steeds meer zelfvertrouwen krijgt. Dat nieuwe zelfvertrouwen vloeit over in alle andere facetten van haar leven.

Is dit Hollywood sprookje geloofwaardig? Voor de zachtmoedige, niet-assertieve en de aarzelende individuen is het vooruitzicht van interactie met artsen, omgaan met medicijnen en het kalmeren van verwarde en geagiteerde naasten als primaire verzorger, beslist intimiderend. Ze twijfelen aan hun medische kennis, hun fysieke kracht en hun emotionele standvastigheid. Hun gebrek aan zelfvertrouwen maakt hen zenuwachtig en creëert zijn eigen, verkeerde effecten. Hun zorgontvangers reageren op hun nervositeit en worden angstig en onrustig, waardoor het nog moeilijker om met hen te werken. Andere familieleden voelen de onzekerheid van de mantelzorger ook, en beginnen aan hem of haar te twijfelen, zodat de mantelzorger zich nog minder zeker van zichzelf voelt.

In het echte leven komt het redelijk vaak voor dat mensen op de een of andere manier persoonlijk groeien door hun rol als mantelzorger. Ze leren dingen te doen waarvan ze nooit hadden durven dromen dat ze ze konden. Ze slaan zich door de ene na de andere crisis heen en krijgen langzaam meer vertrouwen in hun eigen doorzettingsvermogen en bekwaamheid. Ze leren op een overtuigende en directe manier met artsen, de thuishulp en verzekeringsmaatschappijen te communiceren en gaan de confrontatie aan met betweterige familieleden. Tegen de tijd dat de zorg voorbij is, zijn ze vaak sterkere, taaiere en betere mensen geworden.

Hoe kunnen mantelzorgers een dergelijke persoonlijke transformatie en een ‘eind goed, al goed’ einde zoals in de film bereiken? Hier zijn wat ideeën.

Wees bereid om te leren als je aan de zorg begint.

De eerste regel van een bekend boek getiteld ‘Zen Mind, Beginner’s Mind’: ‘in het hoofd van de beginner zijn er talloze mogelijkheden, maar in het hoofd van de expert zijn er maar weinig.’ Met andere woorden, beginners zijn betere leerlingen. Ze staan open voor nieuwe ideeën en zijn bereid om risico’s te nemen en met meer creatieve oplossingen te komen dan de zogenaamde experts, die beperkt worden door hun gewoontes. Het belangrijkste is dat beginners meer vergevingsgezind zijn. Ze weten dat ze fouten en blunders gaan maken, maar ze staan op en gaan door, misschien verlegen en wat beschaamd, maar ook met nieuwe kennis. Hoe bang mantelzorgers ook kunnen zijn om fouten te maken, het is hoogst onwaarschijnlijk dat de zorgontvanger sterk geschaad wordt door dat soort fouten. De mantelzorger corrigeert zichzelf en probeert zijn vaardigheden aan te scherpen om het de volgende keer beter te doen.

Vertrouw op je persoonlijke kennis van de zorgontvanger

Het is logisch dat nieuwe mantelzorgers vertrouwen op de expertise van de professional wat betreft de toestand van hun naaste. Het is daarentegen niet logisch dat ze vertrouwen op de expertise van de professional wat betreft hun naaste. Mantelzorgers kennen de geschiedenis, de dromen en verwachtingen, de gewoontes en de persoonlijkheidskenmerken van de persoon voor wie ze zorgen. Ze weten in welke omgeving ze leven en waar ze vandaan komen. De meeste professionals nemen nooit de moeite om zich daar in te verdiepen, maar omdat de meeste chronische en slopende ziekten waaraan zorgontvangers lijden, niet volledig verholpen kunnen worden door medische behandelingen, is dat wat de mantelzorger weet over de persoon, het belangrijkste. Mantelzorgers moeten in dit opzicht vertrouwen op hun expertise en hun stem laten horen in ziekenhuizen, op de eerste hulp en andere medische en sociale diensten waarmee ze te maken krijgen.

Jij bent de beste pleitbezorger voor je naaste

Hoe zorgzaam de meeste professionals ook zijn, s’avonds gaan ze naar huis en zetten hun patiënten en de familie van de patiënten uit hun hoofd. Mantelzorgers zijn altijd ‘oproepbaar’ en 24 uur per dag bezig met de zorg, en met het zich zorgen maken! Niemand anders in de wereld zal zo betrokken zijn bij de zorg voor zijn zieke familielid als zijn eigen familielid, de mantelzorger. Het is uitermate belangrijk erop te vertrouwen dat een dergelijk niveau van toewijding op zichzelf -in bepaalde mate- genezend is.

Je nieuw verworven vaardigheden helpen je om een zorgteam te leiden

Geen enkel familielid is een onbeschreven blad als hij of zij mantelzorger wordt, maar de meesten leren nieuwe vaardigheden, dingen waarvan ze daarvoor niets wisten. Ze leren om goed te luisteren naar de gehaaste uitleg van dokters. Ze leren hun eigen zorgen te uiten. Ze leren om door een complex gezondheidszorgsysteem te navigeren. Ze leren om de betekenis van de symptomen van hun naaste te analyseren. Ze leren om de zorgontvanger, de rest van de familie en zelfs het zorgteam te leiden.

Ze leren ook veel over zichzelf. Ze leren dat ze moeilijke tijden aankunnen, sterker zijn dat ze dachten, ze leren dat ze hun best kunnen doen en trots op zichzelf kunnen en mogen zijn. Dat zijn lessen die waardevol zijn in elke fase van het leven.

http://www.aarp.org

 

Avatar

Mariette Otten McGovern

is vertaalster, musicus en werkt als taalcoach voor Rosetta Stone. Ze woont en werkt in Florida, in de Verenigde Staten.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X