skip to Main Content
Meegaan In De Beleving Bij Dementie: ‘gewoon Intikken’ #alsmijnvader

Meegaan in de beleving bij dementie: ‘gewoon intikken’ #alsmijnvader

Als er iets is wat ik de afgelopen periode heb geleerd, dan is het wel meegaan in de beleving van mijn vader met dementie en daarnaast te accepteren dat het niet meer mogelijk is om op een gelijkwaardige manier met elkaar om te gaan.

In het begin was het best heel lastig om mee te gaan in zijn beleving. Hij ziet, hoort en voelt dingen, die ik niet zie, hoor en voel. Toch is meedeinen het beste wat ik kan doen . Op deze manier wordt hij namelijk niet steeds met dingen geconfronteerd, die hij niet meer goed kan bevatten en voelt zich daardoor beter begrepen en veilig. Daar gaan we natuurlijk voor.

Deze benaderingswijze wordt ook wel validation genoemd en past goed bij de fase van de “verborgen ik” en  de “verzonken ik”.  Een benaderingswijze die gebaseerd is op het aanvoelen van de ander en het kijken naar de mens in zijn totaliteit. Wanneer iemand “in andermans schoenen kan staan” en “door hun ogen kan kijken”, kan diegene in de wereld van mensen met dementie stappen en de betekenis van hun soms bizarre gedrag begrijpen.

In die fase van de “verborgen ik” en de “verzonken ik” zit mijn vader momenteel. Hij gaat steeds sneller achteruit en elke keer als je bij hem op bezoek komt, heeft hij een andere rol. De ene keer is hij directeur van het zorghotel, de andere keer militair. Ook kan het gebeuren dat hij weer vertegenwoordiger is en met een winkelkar de boer op moet. Er tegenin gaan maakt hem onrustig, boos en verdrietig. Dus deinen we maar zoveel mogelijk mee.

Dat meegaan in zijn beleving was natuurlijk in het begin heel onwennig maar hoe warriger mijn vader, hoe beter het mij nu uiteindelijk afgaat. Ik wist eerlijk gezegd nooit dat ik die vaardigheid in huis had.      ( Ik had misschien best een rol in de kinderserie Loenatik kunnen spelen! )

Maar soms kan het binnen een tel gebeuren dat ik totaal opga in het meedeinen en dat hij dan ineens weer een heel helder moment heeft. Zoals in dit filmpje. Ondanks de triestheid van het moment, blijven we lachen. Wat moeten we anders ?

Tot volgende week 🙂

Meer van mijn gesprekken met mijn vader terugzien? Kijk dan even op mijn YouTube kanaal

Marjolijn Bruurs

Marjolijn Bruurs

is ondernemer, netwerkbouwer, storyteller, echtgenote, moeder en zij was tot voor kort een zeer gedreven en ervaren mantelzorger voor haar vader met Alzheimer. Eerst in de thuissituatie en later in het verpleeghuis. Tevens is zij de bedenker en het creatieve brein van Mantelzorgelijk.nl en voorzitter van Stichting Mantelzorgelijk.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X