skip to Main Content

Mediteren voor de balans

Jaren geleden ben ik voor het eerst in aanraking gekomen met mediteren. Tot op de dag van vandaag ben ik er heel dankbaar voor. Niets zweverigs aan. Gewoon gaan zitten, je ogen dicht doen als dat goed voelt en met je aandacht naar je ademhaling. Klinkt simpel. Toch ben je heel gauw afgeleid. Je gedachten willen alle kanten op, vooral als je wat gestrest bent.

In de eerste maanden nadat Sjon die verschrikkelijke diagnose gekregen heeft, was ik vol stress. Niet alleen kregen we veel telefoontjes en bezoek. Er kwamen allerlei medische afspraken bij, Sjon’s bedrijf moest worden opgeheven, bovenal moest ik ons gezin ‘draaiende’ houden en noem maar op. Ik lag er vaak ’s nachts wakker van. Dan ging ik naar beneden, zette een kopje thee en ging lekker zitten. Dekentje om me heen en de stilte in mijzelf opzoeken. Vaak via bovengenoemde ademhalingsoefening. Soms met een geleide meditatie of mijn eigen visualisatie. Om daarna een stuk rustiger mijn bed op te zoeken en lekker verder te slapen. Nog steeds slaap ik wisselend. De ene nacht heel goed, de andere wat minder. Ik blijf nu vaak liggen ’s nachts en mediteer op of in bed, liggend kan het ook prima. Wat ik (bijna) nooit oversla is mijn ochtendmeditatie. De dag in alle rust beginnen. Vijf minuten of langer de stilte opzoeken. Voor mij de methode om wakker te worden.

Sjonny heeft vrij snel bedacht dat ons gezin een wens mag uiten. Met hem alleen of met zijn allen. Zijn eigen wens is onze huwelijksreis herhalen naar de Dominicaanse Republiek. Daar wil hij met ons hele gezin nog een keer heel graag naar toe. Voordat dat zover is, heeft het heel wat voeten in aarde. Daar vertel ik nog wel een keer over. Zelf wil ik graag een foto van ons gezin, met zijn vijven. Waar ik denk een fotograaf nodig te zijn, bedenkt Sjon dat het met de zelfontspanner van de camera ook wil. Met zijn allen gaan we staan voor de groene haag voor ons huis. Het resultaat is echt prachtig en hangt bij ons aan de muur.

De kinderen hebben hun eigen wensen, van een voetbalwedstrijd bezoeken (Veerle), een avond TT nacht met zijn allen ouderwets beleven tot een pretpark bezoeken. Alles hebben we gedaan en nog veel meer. Met veel plezier en vooral met elkaar. Ook dat houd me op de been, mijn gezin en vooral met elkaar zijn. Genieten waar het kan en elkaar steunen waar het moet!

Avatar

Mariska

Mariska van Gennep is weduwe, haar man Sjonny overleed in april 2017 aan ALS. Zij schrijft over hoe het was om mantelzorger te zijn van een ernstig zieke zonder vooruitzichten en hoe het nu met haar gezin gaat. In september 2017 heeft ze de Kilimanjaro beklommen voor een goed doel en ter nagedachtenis aan Sjonny. In januari 2018 kwam haar boek “ALS heb je niet alleen, balanceren tussen liefde en mantelzorg uit". Mariska geeft lezingen, trainingen en workshops om de relatie tussen zorgprofessionals/werkgevers en mantelzorgers te verbeteren.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X