skip to Main Content
Martha Zorgt Voor Haar Partner Met Kanker: Een Nieuwe Kans…?

Martha zorgt voor haar partner met kanker: Een nieuwe kans…?

Amsterdam

Inmiddels is mijn man ingestapt in de trial voor brca gendragers in Amsterdam. In het AvL komt een eventuele operatie weer ter sprake. En dat is zeker niet de eerste keer.

Omdat mijn man nog steeds bijzonder goed door alle chemokuren heen rolt wordt deze optie opnieuw aangezwengeld. Wederom met kippenvel in de nek omdat de mislukte operatie drie jaar geleden nog zo vers in het geheugen ligt schuiven we aan bij de chirurg.

De optie voor een kijkoperatie, een kleinere ingreep om te kijken hoe de stand van zaken is, wordt vrij snel van tafel geveegd. Dat heeft geen zin want dan wordt toch niet alles zichtbaar wordt ons verteld. Als er geopereerd gaat worden moet de hele buik weer open met het risico dat deze weer zonder verwijdering van tumorweefsel dicht moet. En al met al voorzien de artsen een grote kans op een nieuwe mislukking.

Dit was ook wat wij hoorden in Utrecht een jaar geleden toen we daar bij de chirurg aan tafel zaten. Toen hebben we besloten dat niet te doen ook al omdat er behandelingen waren die goed aansloegen. En ook dat is nu weer een voorwaarde. Als de chemo in de trial zijn werk doet is een operatie een serieuze optie.

Veerkracht

We voeren vele gesprekken, vaak in de auto onderweg naar het ziekenhuis, over hoop, keuzes, wat te doen. Houden moed terwijl aan de andere kant de angst voor een nieuwe mislukking en daarmee verloren hoop op de loer ligt. En zo vergt deze periode flink wat veerkracht.

We proberen de kinderen zo goed en kwaad mogelijk op te vangen. De jongste bezoekt regelmatig een coach, de andere twee willen dit nu niet. Merkbaar is de spanning, lontjes worden korter maar ook het afsluiten en het huis uit vluchten worden zichtbaarder. De twee oudsten zijn inmiddels pubers geworden, gaan hun gang maar ook voor hen gaat het niet onmerkbaar voorbij. Zo vlucht de ene het huis uit, is amper nog thuis terwijl de ander zich juist terugtrekt op de eigen kamer of zich stort op school. Op hun eigen manier gaan ze hier mee om en het is allemaal verschillend.

Wij laveren er tussendoor en doen ons best om er voor ze te zijn wanneer dat nodig is. Samen zitten we nog op een lijn, zijn het met elkaar eens welke koers we gaan varen. De positieve lading heeft de overhand maar toch bekruipt mij soms het gevoel: hoe lang nog?

De eerste resultaten

Na drie kuren in dit onderzoek, de vele vragen die beantwoord moesten worden, lijstjes ingevuld, bijwerkingen bijgehouden en de vele bezoekjes aan Amsterdam blijkt de tumor toch gegroeid te zijn.

De optie van een nieuwe operatie wordt zo weer van tafel geveegd.

Ik heb toch wel heel sterk het gevoel dat het het begin van het einde is. Zoveel pogingen inmiddels die niets meer uithalen. Ook lichamelijk begint het zijn tol te eisen. Mannetje vermoeidheid slaat mijn man nu regelmatig om zijn oren. Kracht wordt minder en het eten smaakt niet altijd meer. En ja, ook het haar is nu uitgevallen en de wangen boller dan anders door de medicatie.

Kortom de kanker is nu zichtbaarder dan was. De zorgen gieren toch wel harder door mijn lijf. Hoe lang houden we dit nog vol, wat staat ons allemaal nog te wachten?. Weten doen we het niet…spannend is het des te meer. En tegelijkertijd houden we de positiviteit vast en de moed. Maar dat er iets is verandert is ook duidelijk ook al wordt daar niet veel over gepraat. Nee hoor, mijn man laat nog steeds weinig zien aan de buitenwereld. Zijn motto op dit moment is: Ik werk nog dus het gaat goed.

En zo gaan we terug naar het streekziekenhuis, onze eigen oncoloog, nemen weer contact op met Duitsland en vragen ons af: hoe verder?

Alp D’Huzes

In deze periode beginnen ook de voorbereidingen om mee te doen aan de Alp d’huzes enkele maanden later. Een wens van mijn man om die te kunnen fietsen wordt door een uitnodiging werkelijkheid. Samen met onze zoons zal hij deze berg in juni 2011 beklimmen waar wij, onze dochter en ik, hen op de top op zullen wachten.

Voorkom dat je veerkracht opraakt

Hoe beweeg je mee zonder dat je knapt? Hoe ga je om met het feit dat je de ene dag nog perspectief hebt en de andere dag je wereld instort? Dat je nieuws krijgt dat onmogelijk is, zeker ook als dit goed nieuws is. Om een paar maanden later weer slecht nieuws te krijgen.

 Vraag je af waar jij energie van krijgt. Kom je daar nog aan toe of heb je dat al heel lang niet gedaan? Plan elke week een moment of meer in de agenda en pak dan die yoga mat uit de kast, trek je wandelschoenen aan en ga een blokje om. Plof op de bank en kijk een aflevering van die serie waar je zo vrolijk van wordt. Ga sporten of lekker uit je dak met muziek.  Wat het ook is, probeer er bewust tijd voor vrij te maken. Ook al is het maar een kwartiertje per dag, dat kwartiertje doe jij wat jij wilt. En mocht er onverhoopt echt iets dringends tussenkomen dan staat het volgende de dag of week weer in de agenda.

Misschien denk je nu: , ‘’ ja, maar als ik dat in de agenda zet is de spontaniteit weg’. Dan moet het en dan werkt het vast niet. Maar juist die kleine momentjes voor jezelf blijven erbij en verdwijnen in de waan van alle zorg. Vraag jezelf elke keer af wat het  momentje voor jezelf heeft opgeleverd …is dat even ontspanning, meer energie of een lekkere lachbui. Hoe voelt je lijf aan, heb je minder spanning in je schouders? Voel je je energieker en wordt je vrolijker? Wedden dat je de volgende keer dat momentje weer pakt omdat je dat goede gevoel wel weer wil ervaren. En dan heb je over een tijdje die agenda niet meer nodig want dan voel je dat tijd nemen voor jezelf je veerkracht oplevert.

Martha Wieling

Als Coach rondom Kanker bied ik je een steun in de rug tijdens of na de ziekteperiode van  je partner of iemand anders in je omgeving. Ik begeleid je zodat je met meer rust, veerkracht en energie het leven naast kanker langer volhoudt.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
Teken de petitieOverheid, praat MET mantelzorgers en NIET OVER mantelzorgers
Tekenen
X