skip to Main Content
Martha Vertelt Over De Zorg Voor Haar Man Met Kanker: Eerste Chemokuur

Martha vertelt over de zorg voor haar man met kanker: Eerste chemokuur

En zo is ons rustige leventje verandert in de draaikolk die kanker heet en maken we ons op voor de eerste chemokuur.

De grote onzekerheid is moeilijk. Het niet weten of de chemokuren gaan aanslaan, of mijn man veel last van bijwerkingen zal hebben. Of het überhaupt gaat aan slaan en hoe lang nog? Allemaal vragen waar we geen antwoorden op weten en ook niet gaan krijgen.

Hoe we het samen gaan redden, hoe de kinderen hier mee om zullen gaan. wat ons allemaal te wachten staat ook al wordt je in gesprekken over chemokuren en hun bijwerkingen uitvoerig geïnformeerd. Het niet weten hoe dat voor jou en je gezin zal zijn maakt dat je je voelt alsof de bodem onder je weg is geslagen.

Twee maanden na de mislukte operatie is mijn man zover om aan zijn eerste chemokuur te beginnen. Samen rijden we, vroeg in de ochtend, naar het ziekenhuis. De tas op de achterbank want hij moet in ieder geval een nacht blijven. We rijden in stilte, elk met ons eigen gedachten. Er is de laatste tijd al zoveel gezegd en gespeculeerd, de woorden zijn even klaar. Op een vreemde manier geeft het ons kracht en het gevoel dat we hier samen doorheen gaan, dat we het samen gaan doen.

Het ritje is kort, na een kwartiertje parkeert mijn man de auto naast het ziekenhuis en overhandigt mij de sleutels voor straks. We lopen door de gangen, het is nog stil in het ziekenhuis zo vroeg in de ochtend. Hier en daar wordt de stilte onderbroken door een piep of voetstappen die door de gang snellen.

We melden ons bij de balie van de afdeling waar we moeten zijn. Ik voel in mijn lijf de spanning toenemen, wat gaat er allemaal gebeuren maar vooral hoe zal het de komende dagen en weken gaan. Het gesprek over de chemokuren belooft weinig goeds. En ja, ook wij hebben het beeld van de kale kankerpatiënt die zich ziek, moe en misselijk door de dagen heen sleept.

Terwijl de eerste druppels chemo door mijn man zijn aderen gaan zit ik naast zijn bed. Ik blijf totdat de klok zegt dat het tijd is om naar huis te gaan voor de middagpauze van de kinderen. Ik blader wat in een tijdschrift, echt lezen lukt de laatste tijd niet. De woorden zie ik wel maar wat er echt staat gaat aan me voorbij. Zo nu en dan zeggen we een paar woorden maar verder wachten we af….

Als ik weer thuis ben en de kinderen uit school binnendruppelen voel ik de onrust en de spanning hangt voelbaar in de lucht. We praten over koetjes en kalfjes om vooral niet te hoeven nadenken over de vraag: hoe verder?

En zo start er op die dag een traject waarvan we geen idee hebben hoe het gaat verlopen of hoe lang het zal duren. We bereiden ons voor op…ja, waarop eigenlijk?

Onzekerheid is slopend. Hoe goed je je ook probeert voor te bereiden of je iets voor te stellen vaak loopt het toch anders. Gevoelens van hoop en vrees wisselen elkaar af. De ene dag zal beter gaan dan de andere, de zorg en zorgen om je zieke partner zijn slopend. Het voor jezelf zorgen schiet er vaak bij in en samen ben je op zoek naar een nieuw evenwicht in je relatie. De omgeving richt alle aandacht op je partner en jij kan het gevoel hebben dat je er niet toe doet. En dan heb je ook nog het verdriet en de zorgen van je kinderen op je schouders. De toekomst is onzeker geworden en je piekert je suf en zoekt naar houvast.

Wij gingen leven van afspraak tot afspraak. Die stonden in de agenda en dat bood enige houvast, verder dan die drie weken durfden we niet te kijken. Net zoals de kinderen al die tijd naar school wilden en gingen. Dat bood structuur in de wereld waar niets meer gewoon was.

 

Als Coach rondom Kanker bied ik je een steun in de rug tijdens of na de ziekteperiode van  je partner of iemand anders in je omgeving. Ik begeleid je zodat je met meer rust, veerkracht en energie het leven naast kanker langer volhoudt.

Martha Wieling

Als Coach rondom Kanker bied ik je een steun in de rug tijdens of na de ziekteperiode van  je partner of iemand anders in je omgeving. Ik begeleid je zodat je met meer rust, veerkracht en energie het leven naast kanker langer volhoudt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X