skip to Main Content
Mariette Blogt Exclusief Vanuit Het Buitenland – Zorgen Voor Je Ouders En Het Effect Daarvan Op Je Kinderen

Mariette blogt exclusief vanuit het buitenland – Zorgen voor je ouders en het effect daarvan op je kinderen

Toen we onze tieners vertelden dat we hun grootouders, die 2000 kilometer van ons vandaan wonen, dichterbij gingen halen om voor hen te zorgen zeiden ze niks. Misschien wat onrealistisch, maar ik had gehoopt op een meer enthousiaste reactie. Ik zag een wat bange en verwarde blik in hun ogen. Angst dat ons gezinsleven ging veranderen. Was het verkeerd om hen op te schepen met mijn keuze om voor mijn ouders te zorgen? 

Op die soms stressvolle en vaak gehaaste momenten dat we besluiten ons in te zetten voor onze bejaarde ouders, houden we niet altijd rekening met de gevolgen die deze beslissing voor anderen heeft, vooral degenen voor wie we al zorgen, namelijk onze kinderen. Welkom bij de sandwichgeneratie!

Volgens een National Alliance for Caregiving/AARP onderzoek uit 2009 heeft meer dan een derde van mantelzorgfamilies in de Verenigde Staten kinderen jonger dan 18 jaar en nemen 1.3 miljoen Amerikaanse kinderen deel aan mantelzorgactiviteiten. Uit een onderzoek in 2014 bleek dat jonge mantelzorgers op doordeweekse dagen twee uur en in het weekend vier uur per dag voor familieleden zorgen, in plaats van mee te doen aan schoolactiviteiten of andere leuke dingen voor en met hun leeftijdsgenoten. 

De zorg voor (groot)ouders heeft meestal goede en slechte effecten op deze kinderen. Een van de goede effecten is dat ‘familie’ een diepere betekenis krijgt, mede omdat ze 'offers brengen' voor hun familieleden. Ze kunnen zich ook trots voelen over het feit dat ze iets bijdragen en een positieve kracht zijn in het leven van degene waar voor gezorgd wordt. Een van de minder goeie effecten is dat kinderen iets van de onbevangenheid van hun jeugd kunnen verliezen.

Hun ouders, soms overdonderd door de mantelzorgtaken, zijn er niet meer elk moment voor hen, althans niet zoals het daarvoor was. In het ergste geval kunnen kinderen zich verlaten en beroofd voelen. Wanneer kinderen zelf nieuwe rollen en verantwoordelijkheden op zich nemen om hun grootouders te helpen, kunnen ze zich belast voelen en zelfs haatdragend worden. Volgens een onderzoek uit 2012 lopen deze kinderen het risico om depressies en angsten te ontwikkelen, in het bijzonder als de zorgontvanger bij hen in huis woont.

Evenwicht zoeken tussen betrokkenheid en bescherming.
Kinderen kunnen gevraagd worden een bepaald klusje te doen of een zieke opa of oma gezelschap te houden als onderdeel van het familie mantelzorgteam. Maar tenzij de familieomstandigheden echt erbarmelijk zijn, moeten de vrije dagen waarop ze naar hartenlust kunnen spelen te allen tijde beschermd worden. Mantelzorgtaken komen op de tweede plaats. Zelfs als kinderen zeggen dat ze het fijn vinden om te helpen en er geen probleem mee hebben, moeten ouders de invloed die de zorg heeft op hun natuurlijke ontwikkeling voortdurend in de gaten houden. Als hun huiswerk of vriendschappen eronder beginnen te lijden moeten de zorgtaken verminderd worden. 

Gebruik leeftijd en de mate van volwassenheid als leidraad voor mantelzorgtaken. 
Het spreekt voor zich dat kinderen van verschillende leeftijden verschillende behoeftes en capaciteiten hebben. Jonge kinderen moeten geen verantwoordelijkheid krijgen voor specifieke zorgtaken, maar zij blinken uit in het brengen van vrolijkheid en liefde voor oudere familieleden. Tieners kunnen meer verantwoordelijkheid aan, maar als ze tijd met vrienden en vriendinnen moeten inleveren kunnen ze humeurig en dwars worden. Het is goed om hen zelf te laten bepalen in welke mate ze mee willen doen met de zorg. Kinderen tussen zeven en twaalf jaar zijn meer bij machte om te helpen dan jongere kinderen, maar zijn niet zo weerbarstig als tieners. Zij zijn meestal nog in het stadium waarin ze hun ouders willen helpen en blij maken zodat die trots op hen zijn. Zij hebben eigenlijk de ideale leeftijd om hun zorgtaken coöperatief en betrouwbaar uit te voeren.

Gebruik beloning, geen straf.
Kinderen vragen om een ouder familielid te helpen is niet zo duidelijk of vrij van emoties als vragen of ze de afwas willen doen of hun kamer willen opruimen. Probeer kinderen niet teveel onder druk te zetten om te helpen. Als ze zich ongemakkelijk voelen, vertel ze dan dat ze nee mogen zeggen. Zorg dat je ze prijst en/of beloont voor de hulp die ze willen en kunnen geven. Probeer hen niets te verwijten en geen schuldgevoel te geven als ze niet aan de verwachtingen voldoen. 

Jouw tijd is de beste beloning.
Een familie die maanden- of jarenlang al zijn energie aan één familielid wijdt is een familie die niet goed in balans is. Hoe dringend de zorgen en behoeftes van de ouderen ook zijn, ouders moeten tijd vrijmaken voor hun kinderen. Dat betekent dat je tenminste een keer per week de zorg de zorg laat en tijd met de kinderen doorbrengt. Gewoon thuis op de bank hangen en wat praten, naar de film gaan of iets anders leuks doen. Laat je kinderen weten en zien dat het gezin belangrijk is, veerkrachtig is en dat, ondanks de grootouder die er helaas niet beter op wordt, jullie een gezinsleven hebben en dat in stand zullen houden. 

https://www.aarp.org 

is vertaalster, musicus en werkt als taalcoach voor Rosetta Stone. Ze woont en werkt in Florida, in de Verenigde Staten.

Mariette Otten McGovern

is vertaalster, musicus en werkt als taalcoach voor Rosetta Stone. Ze woont en werkt in Florida, in de Verenigde Staten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X