skip to Main Content
Mariette Blogt Exclusief Vanuit Het Buitenland – Zelfverwaarlozing Overwinnen

Mariette blogt exclusief vanuit het buitenland – Zelfverwaarlozing overwinnen

Tijdens haar driemaandelijkse doktersbezoek zag de 53 jaar oude Fern de gefrustreerde blik op het gezicht van haar dokter, alsof hij dacht, ‘waarom doet ze niet beter haar best om haar diabetes te reguleren?’ Haar bloedsuikergehalte was opnieuw nogal aan de hoge kant. Fern kon hem geen ongelijk geven. Ze wilde gezonder zijn en knikte toen hij zei, ‘als je te ziek wordt, dan kun je niet meer voor je moeder zorgen.’

Als het echter op de keuzes aankwam die ze elke dag moest maken, dan kreeg de mantelzorg voorrang, niet het reguleren van haar diabetes. Als haar moeder niet kon slapen, dan bleef Fern op en keken ze samen televisie. Ze sliepen dan allebei tot laat in de ochtend en daardoor miste Fern vaak een dosis insuline. Of haar moeder had in bed geplast en Fern deed haar uiterste best om haar moeder zo snel mogelijk in droge kleren te krijgen en de lakens in de wasmachine te doen zodat haar moeder weer een schoon bed in kon. Als zoiets gebeurde vergat ze zelf te ontbijten en haar medicijnen te nemen. Ze dacht er wel aan om haar moeder, die ook diabetes heeft, een insuline injectie te geven maar was daarna weer zo druk met andere verantwoordelijkheden dat haar eigen medische behoeften er bij inschoten.

Haar toewijding was bewonderenswaardig maar tegelijkertijd was de mate van zelfverwaarlozing alarmerend. Veel mantelzorgers bevinden zich in een soortgelijke positie, snel van de ene dringende taak naar de volgende, zonder stil te staan bij hun eigen welbevinden. De tirannie van het urgente maakt dat alle behoedzaamheid en zelfbeschouwing naar de achtergrond wordt geschoven. Helaas gaan dingen hierdoor vaak helemaal mis.

Met Fern ging het ook mis. Ze belandde meerdere malen in het ziekenhuis met keto-acidose, kort voordat haar moeder stierf en ook daarna. Toen voelde ze zich vreselijk schuldig dat ze niet bij haar moeder was, de dagen voor ze stierf en op het moment zelf. Ze realiseerde zich ook dat ze haar eigen gezondheid in de waagschaal had gesteld, en daar had ze spijt van.

Mantelzorgers vertellen dat zij, net als passagiers in een vliegtuig wordt verteld, eerst zelf het zuurstofmasker moeten opzetten, is niet voldoende. Veel te veel mantelzorgers zorgen niet (genoeg) voor zichzelf, en plaatsen hun eigen behoeftes al helemaal niet boven die van hun zorgontvangers. Hoe zouden ze hier een balans in kunnen vinden?

Leef niet alleen ‘in het moment’. Het advies van sommige spirituele leiders is vaak ‘leef in het nu’. Anonieme alcoholisten krijgen het advies om ‘van dag tot dag’ te leven. Dit zijn mooie adviezen maar ze werken niet echt als je te maken hebt met een aantal grote en kleine mantelzorg noodgevallen. Voor elke crisis moet er bekeken worden wat er gedaan moet worden en met welke consequenties je dan te maken kunt krijgen. Als mantelzorger ben je eigenlijk altijd verplicht om verder te kijken dan vandaag.

Voel je schuldig — maar niet omdat je ook aan jezelf denkt. Zoveel mantelzorgers zeggen dat ze zich schuldig voelen als ze tijd voor zichzelf nemen terwijl hun dierbare pijn heeft of lijdt. Als hun naaste zich voortdurend in een staat van ongemak bevindt, hebben deze mantelzorgers er geen probleem mee om zichzelf voor altijd te verwaarlozen. Hoe graag je de dingen ook zo goed en comfortabel mogelijk wil maken voor hen, als je zelf niet gezond en fit bent kun je niet goed voor anderen zorgen.

Verbind de mantelzorg met zelfzorg. In plaats van de mantelzorg en de zelfzorg als twee aparte dingen te zien, kun je ze op logistieke wijze met elkaar verbinden. Zie je dagelijkse schema voor de zorg als een hint om ook voor jezelf te zorgen. Je kunt bijvoorbeeld tegelijk je eigen pillen uitzoeken als je pillen voor degene voor wie je zorgt uitzoekt, en je kunt je eigen pillen innemen als hij of zij de pillen inneemt. Als jullie toevallig allebei diabetes hebben, kun je hem of haar een insuline injectie geven, en dan meteen zelf je eigen injectie nemen.

Probeer het zo te doen dat iedereen zich goed voelt. Je zou nooit opzettelijk een familielid helpen als dat zou betekenen dat een ander familielid daar onnodig onder zou lijden. Plaats jezelf niet in de positie van de verwaarloosde lijder. Mantelzorg gaat uiteindelijk om de zorg voor ieder familielid — inclusief vastberaden, maar nog steeds kwetsbare, mantelzorgers.

Door Barry J. Jacobs, klinisch psycholoog en gezinstherapeut.

Avatar

Mariette Otten McGovern

is vertaalster, musicus en werkt als taalcoach voor Rosetta Stone. Ze woont en werkt in Florida, in de Verenigde Staten.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X