skip to Main Content
Mariette Blogt Exclusief Vanuit Het Buitenland – Hoe Ga Je Als Mantelzorger Met Verveling Om?

Mariette blogt exclusief vanuit het buitenland – Hoe ga je als mantelzorger met verveling om?

Als we in overvolle wachtkamers van dokters of ziekenhuizen lang moesten wachten, probeerden mijn moeder en ik altijd wat te babbelen, maar we waren meestal snel uitgepraat. Ik bladerde wat door oude tijdschriften als ik me niet kon concentreren op mijn meegebrachte boek. Ik keek wezenloos naar iets op mijn telefoon. Ik was geïrriteerd en rusteloos. Ik verveelde me.

Tijdens mijn mantelzorgjaren verveelde ik me vaak. Omdat we zoveel tijd in elkaars gezelschap doorbrachten hadden mijn moeder en ik elkaar, behalve de hoogst noodzakelijke dingen (“vergeet niet om je looprek te gebruiken” of “wat wil je eten vanavond?”), niet veel meer te vertellen. Ze wilde elke avond dezelfde spelshow op televisie kijken – waar ik gillend gek van werd. Ik haalde soms oude fotoalbums uit de kast. Ze had veel gereisd en ik hoopte dat het zien van die foto’s haar aan gelukkigere tijden zou herinneren, maar zelfs dat werd op den duur te voor de hand liggend en saai.

Verveling is een algemene, onplezierige menselijke beleving die optreedt als we niet voldoende gestimuleerd worden door onze directe omgeving. Zelfs als we fysiek aanwezig blijven, worden we mentaal afgeleid en “ontkoppeld”. We krijgen dan een universele, verveelde uitdrukking op ons gezicht: we hebben een afwezige blijk in onze ogen en onze kin verslapt terwijl onze mond lichtelijk naar beneden wijst. Onze verrichtingen en onze moraal lijden!

Het feit dat mantelzorgers vatbaarder zijn voor verveling dan de meeste mensen komt niet door een gebrek aan interesse voor de mensen waarvoor we zorgen. Integendeel, we verdragen lange periodes van verveling omdat we een positieve bijdrage willen leveren. Veel van de activiteiten die bij mantelzorg komen kijken zijn helaas ver van boeiend. Formulieren invullen in ziekenhuizen of sociale instanties is vervelend en saai. Zitten met de telefoon aan je oor als je voor de zoveelste keer in de wacht bent gezet door een telefoniste van de verzekering is om gek van te worden zo saai. Iedere dag dezelfde routine volgen, wassen, aankleden, pillen uitdelen, lijkt op den duur geestdodend.

De ironie hiervan is echter dat geen enkele mantelzorger wil dat de zorg “spannend” wordt, want “spannende gebeurtenissen” zoals ongelukken, valpartijen en medische noodgevallen zijn verschrikkelijk. Maar een beetje afwisseling geeft verlichting in de verveling en maakt dat we betrokken blijven en ons uiterste best blijven doen. Hoe krijgen we dat voor elkaar?

De routine doorbreken. We ontwikkelen routines zodat we elke dag op een structurele manier te werk gaan. Maar de dagen kunnen dan te routinematig worden: altijd hetzelfde, altijd rustig en inderdaad, gewoon saai. Het doorbreken van een te rigide schema zorgt voor afwisseling en heeft andere voordelen. Net zoals zakenmensen een zogenaamd “lean management” gebruiken, kunnen mantelzorgers ook regelmatig nadenken over wat ze doen en hoe ze het doen om vervolgens mogelijke verbeteringen aan te brengen. Als je dierbare duidelijk maakt dat hij of zij niet elke dag om 7 uur op wil staan, kunnen we om 8 uur of 9 uur ontbijten. Als boodschappen doen in de supermarkt verandert in een uitputtende excursie van een halve dag, denk er dan eens over om je boodschappen thuis te laten bezorgen.

Creëer je eigen uitjes. We hebben allemaal behoefte aan dingen buiten het dagelijkse leven om naar uit te kijken, maar niet alle mantelzorgers hebben de tijd of het geld voor uitstapjes in het weekend of om lekker uit eten te gaan. In dat geval moeten we onze eigen uitjes creëren, Denk aan etentjes thuis met een bepaald thema, thuis een actiefilm avond organiseren, verjaardagspartijtjes, een Engelse tea party of, hoe kinderachtig het ook mag klinken, een verkleedfeestje. Voor dat soort dingen is creativiteit en een speelse geest nodig, en het vergt gezamenlijke inspanning. Precies het tegenovergestelde van sleur en verveling.

Verander je manier van denken. De beste manier om verveling tegen te gaan ligt misschien niet in het veranderen van je routine, maar in het veranderen van je reacties op die routine. We kunnen onze verbeelding gebruiken om op een andere manier naar onze omgeving te kijken. Bijvoorbeeld, in plaats van de verveelde zoon te zijn die het haat om in die wachtkamer te zitten, kon ik net doen alsof ik een antropoloog was die Amerikaanse families van dichtbij observeert om te zien hoe ze voor elkaar zorgen. Ik zou me kunnen inbeelden dat ik een expert op het gebied van gezondheidsbeleid ben, die op werkbezoek is om te zien hoe het er bij de eerstelijns zorg aan toe gaat. In beide gevallen had ik meer, en niet minder aandacht aan mijn omgeving besteed en had ik misschien wel hele interessante dingen ontdekt.

Een beetje op dezelfde manier kunnen we door het gebruik van “mindfulness” onze reacties verschuiven zodat we meer betrokken raken. Een gemakkelijk te leren oefening noemen we de “vijf zintuigen oefening”, waarbij we ons bewust en één voor één richten op wat we op een willekeurig moment horen, zien, voelen/aanraken, proeven en ruiken. Hierdoor komen we meer “in het moment” te staan, waar we dan ook zijn. We bemerken de gons van het leven om ons heen. We staan beter in contact met onze lichamen en zijn ons bewuster van gevoelens. We zien onze dierbaren in een ander licht en zijn daardoor in staat tot een meer liefderijke verzorging. Opeens vervelen we ons niet meer.

Geschreven door Barry J. Jacobs, klinisch psycholoog, gezinstherapeut en zorgconsulent.

https:www.aarp.org

is vertaalster, musicus en werkt als taalcoach voor Rosetta Stone. Ze woont en werkt in Florida, in de Verenigde Staten.

Mariette Otten McGovern

is vertaalster, musicus en werkt als taalcoach voor Rosetta Stone. Ze woont en werkt in Florida, in de Verenigde Staten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X