Mantelzorgers zijn niet oud!

Hoe langer ik in mantelzorgland rondloop, inmiddels dertig jaar in totaal (twintig jaar voor mijn vrouw en tien jaar als jonge mantelzorger in het gezin waar ik ben opgegroeid), hoe meer ik merk dat de zorg voor de oudere mantelzorger in de haarvaten zit van alle organisaties en bedrijven. Werkende en jonge mantelzorgers moeten het meestal zelf maar zien uit te zoeken.

Voorbeelden te over:

Een mantelzorgconsulent die vrijwel al haar tijd actief besteed aan oudere mantelzorgers, zelfs tot en met het mede-organiseren van een datingcafé voor ouderen … niet eens voor oudere mantelzorgers. Nee, voor alle ouderen. Niet dat zo’n datingcafé een slecht idee is hoor. Integendeel zelfs. Er is veel eenzaamheid onder deze groep mensen. Maar dat geldt ook voor werkende en jonge mantelzorgers weet ik uit eigen ervaring. Waarom worden die dan buitengesloten door de mantelzorgconsulent? Waarom wordt niet naar hun eenzaamheid gekeken? Werkende en jonge mantelzorgers mogen zich overigens wel aanmelden voor een gesprek. Fijn he?

Een mantelzorgmakelaar die een bedrijf aanraadt die voor je gaat uitzoeken hoeveel belastingvoordeel je kunt krijgen met 20% commissie op no cure no pay basis. Lijkt me een mooie deal. Op de website van het bedrijf staat echter dat die commissie alleen geldt als mantelzorger en verzorgde boven de AOW-gerechtigde leeftijd zijn. Ben je jonger, dan is de commissie 40%.

Een workshop over werk en mantelzorg: op dinsdagmiddag 14.00-15.30 uur (laat het me even weten als je klaar bent met lachen). En dit voorbeeld was niet eenmalig.

Dezelfde mantelzorgmakelaar als hierboven die uitlegt dat je zorg kan krijgen via de Zorgverzekeringswet, de Wet maatschappelijke Ondersteuning en de Wet Langdurige zorg. Op de opmerking dat de Jeugdwet er ook bij hoort antwoordt ze dat die mogelijkheid niet vaak voorkomt en het daarom maar niet had genoemd. Daarna noemde ze zelfs de Participatiewet als mogelijkheid om zorg te vragen. Laat ook hier even weten wanneer je uitgelachen of uitgeërgerd bent.

Dit zijn zomaar vier voorbeelden. De redenen die hiervoor worden aangedragen zijn divers: werkende mantelzorgers en jonge mantelzorgers zijn moeilijk te vinden, we hebben voornamelijk oudere mantelzorgers in onze gemeente, werkende en jonge mantelzorgers komen niet op onze bijeenkomsten, werkende en jonge mantelzorgers zijn nog gezond en hebben onze hulp niet zo hard nodig …..

Laat ik ze één voor één onder de loep nemen:

Jonge en werkende mantelzorgers zijn helemaal niet moeilijk te vinden. Er zijn er immers heel veel. Je moet alleen buiten kantoortijden gaan zoeken. Overdag zitten ze nl. meestal op werk of op school. Naar jonge mantelzorgers moet je zelfs graven. Die zien zichzelf niet als mantelzorger omdat ze sluipenderwijs in die rol (moeten) groeien en denken dat het zo hoort. Maar de gevolgen van voor hun ontwikkeling kunnen door die overbelasting zeer ernstig zijn: schuldgevoel, eenzaamheid, afbreken van studies of niet de studie kunnen doen die ze graag hadden gewild, slecht zelfbeeld, slecht maatschappijbeeld enz. Zij verdienen wat mij betreft de meeste hulp. Het leven zou ze immers moeten toelachen en geen last mogen zijn.

In een vergrijsde gemeente, zoals de gemeente waar ik woon, zijn relatief veel oudere mantelzorgers. Die hebben het zwaar. Dat is ontegenzeggelijk waar. Maar dat betekent niet dat werkende en jonge mantelzorgers terzijde mogen worden geschoven of dat zij zelf actief om hulp moeten komen vragen en die dan alleen krijgen in de vorm van een gesprek met een mantelzorgconsulent. De jonge mantelzorger is kwetsbaar zoals ik hierboven heb weergegeven, En wanneer een werkende mantelzorger omvalt zijn de maatschappelijk gevolgen groter dan wanneer een oudere mantelzorger omvalt: denk eens aan huishoudelijke hulp wat moet worden ingezet, verpleegkundige hulp, kinderopvang en zelfs inkomenssteun doordat de mantelzorger zijn of haar baan verliest met uiteindelijk zelfs misschien een bijstands- of WIA-uitkering. De (andere) kinderen in het gezin zullen ook moeten bijspringen waardoor er weer jonge mantelzorgers bijkomen. Dan komt er ook nog eens de maatschappelijke schade bij voor werkgevers wanneer hun werknemers door mantelzorg omvallen. Let wel: elke mantelzorger die omvalt – oud, jong of werkend – is er één teveel.

Het actief op zoek gaan naar jonge en werkende mantelzorgers zorgt ervoor dat zij wel degelijk naar bijeenkomsten komen. De activiteiten moeten dan wel ’s avonds plaatsvinden. Ze zijn overdag nl. aan het wel of op school, weet je nog?

Dat jonge en werkende mantelzorgers gezonder zijn dan oudere mantelzorgers klopt vaak …. in het begin wel tenminste. Maar met elk jaar dat zij er alleen voorstaan gaat hun gezondheid achteruit, zowel lichamelijk als geestelijk. Ze hebben het pas door als het te laat is. En dan is er veel hulp nodig om hen weer op de been te brengen. Ook dat kost de gemeenschap veel geld terwijl het voor een groot deel te voorkomen is.

Kortom, voor werkende en jonge mantelzorgers moet veel meer steun komen dan nu wordt gegeven. Maar ja, is dan het argument, in dezelfde tijd kunnen er meer oudere mantelzorgers dan werkende en jonge mantelzorgers worden geholpen. Hulp voor de oudere mantelzorger is nog goedkoper ook want dat gaat vaak niet zo diep en complexere hulp kunnen we niet aan. Dus dan geven we maar prioriteit aan laaghangend fruit. Ja, dit is gezegd door een mantelzorgconsulent.

Vrijwel alles is gericht op oudere mantelzorgers. Ook voor wat betreft kennis bij de gemiddelde mantelzorgconsulent, cliëntondersteuner en mantelzorgmakelaar. Affiniteit met en kennis over jonge en werkende mantelzorgers laten over het algemeen erg te wensen over. In de praktijk komt het er vaak op neer dat de mantelzorger aan de hulpverlener moet vertellen hoe alles werkt en hoe de regels luiden.

Het is dus de hoogste tijd dat werkende en jonge mantelzorgers niet worden genegeerd of met een kluitje in het riet worden gestuurd, maar prioriteit krijgen. Dat zal de mantelzorgconsulent en -makelaar wat meer tijd en moeite kosten maar de samenleving als geheel veel opleveren.

Lieve mantelzorgconsulenten en -makelaars, doe nou gewoon het werk waarvoor jullie betaald worden en doe het goed! Hiermee wil ik niet iedereen over één kam scheren maar ik heb helaas nog nooit te maken gehad met een voor mij, een jonge en werkende mantelzorger, naar tevredenheid functionerende mantelzorgconsulent. Triest eigenlijk …

Avatar foto

Joachim (1971) woont in de buurt van Den Haag en werkt bij een bedrijf in de openbaar vervoersector. Inmiddels heeft hij dertig jaar ervaring als mantelzorger, twintig jaar voor zijn vrouw die nu een aantal jaar in een zorginstelling woont op zo’n veertig autominuten afstand en een jaar of tien als jonge mantelzorger in zijn tienerjaren en studententijd.

Hij schrijft over zijn mantelzorgleven met alles wat voorbijkomt, over alles wat hij tegenkomt in mantelzorgland en geeft daarbij soms ongezouten zijn mening. Dit is uitsluitend zijn persoonlijke mening.

Dit bericht heeft 3 reacties

  1. Als mantelzorgmakelaar onderschrijf ik dit zeker! Bijna alle mantelzorgers die ik ondersteun werken nog, en altijd komt ook de combi werk&mantelzorg aan de orde. En inderdaad zie ik dat bij de mantelzorgondersteunende organisaties (vaak de welzijnsinstellingen) er vaak meer aandacht is voor de oudere mantelzorger, op alle vlakken. Het is spijtig dat je blijkbaar een mantelzorgmakelaar hebt getroffen die niet zo thuis is in werkende- of jonge mantelzorgers of zelfs de jeugdwet. Juist een mantelzorgmakelaar zou hiervan op de hoogte moeten zijn en je goed moeten kunnen ondersteunen op dit vlak.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top