skip to Main Content

Mantelzorger aan het eind van haar latijn

Onze klant Mary is aan het eind van haar latijn. Ruim vijf jaar zorgt zij voor haar demente moeder van eind tachtig en haar slecht horende en slecht ziende vader van begin negentig jaar. Waar het in het begin op een uurtje per week hulp aankwam, is zij nu fulltime mantelzorger. Mary weet zich geen raad meer.

Tijdens een behandeling bij mijn collega Hanneke vertelt ze over de trucs die zij als mantelzorger moet uithalen, om alle ballen voor haar ouders in de lucht te houden. Het valt allemaal echt niet mee! Mary’s ouders zijn altijd keurige, slimme, hardwerkende mensen geweest. Maar de afgelopen jaren zijn ze beide enorm afgetakeld en volledig afhankelijk van hun dochter geworden. Moeilijk te verteren! Mary heeft een broer maar die woont niet in de buurt dus de dagelijkse zorg komt voornamelijk op haar neer.

Haar ouders hebben hulp van buitenaf lang tegengehouden. Als Mary een afspraak bij de geriater maakte, kon ze die ook weer afzeggen omdat moeder weigerde om mee te gaan. Als moeder niet wilde, gaf vader haar gelijk. De thuiszorg werd weggestuurd als Mary er niet was. Medicijnen die geslikt moesten worden, werden door de slechtziendheid van vader, verkeerd gegeven. Inmiddels zijn haar ouders echter op een punt beland dat ze alle hulp moeten accepteren. De boel loopt namelijk helemaal spaak.

Op een indicatie van het CIZ  is lang gewacht. Waar het fout is gegaan is niet duidelijk, maar pas na twee jaar – veel te laat – is er eindelijk een ZZP-indicatie gesteld. Moeder is meer dan rijp voor een verpleegtehuis en kan nu geplaatst worden in een tehuis in een andere plaats. Maar hiermee beginnen de problemen voor Mary pas echt…

imageWant hoe kun je je eigen ouders, die al zestig jaar intens met elkaar samenleven, uit elkaar halen? Moeder heeft nu een indicatie voor de gesloten afdeling in een zorginstelling, maar vader valt nog overal buiten. Deze mensen kunnen niet zonder elkaar. Mary vertelt hoe ineengestrengeld haar ouders vaak naast elkaar op de bank en zelfs in bed liggen. “Onmenselijk om die twee uit elkaar te halen. Dat kan je ze toch niet aandoen?”

Bij mij aan tafel zit ook een klant, die aandachtig meeluistert naar Mary’s verhaal. Ook zij is sinds twee jaar mantelzorger voor haar moeder, die alleen woont. Verder dan wat boodschappen, doktersbezoeken en de administratie reikt haar mantelzorgtaak gelukkig nog niet. Als Mary zegt dat ze deze manier van zorgen bijna niet meer aan kan, merkt mijn klant op: “Ja, maar je houdt het op deze manier wel zelf in stand!” Mary barst van machteloosheid in huilen uit en roept verbolgen dat zij niets in stand houdt, maar in deze situatie terecht is gekomen. Dit is niet haar keuze maar ze doet dit uitsluitend voor haar ouders!

Een pijnlijk moment. En voor beide kanten is iets te zeggen, volgens mij. Mijn klant heeft natuurlijk gelijk door te stellen dat Mary de situatie in stand houdt door zulke vergaande zorg te leveren bij haar ouders. Maar aan de andere kant, heeft ze wel een keuze? Haar vader is nog goed bij de tijd en hij mag niet mee naar dat tehuis. Zolang hij er niet aan toe is om zijn vrouw los te laten, zitten Mary en haar broer in een lastig parket. Ondertussen zijn wel alle grenzen van haar kunnen overschreden. En toch denk ik dat ik hetzelfde zou doen.

Wat een zorg! Wat zou jij doen als het jouw ouders waren?

is ondernemer, netwerkbouwer, blogger, echtgenote, moeder en sinds 6 jaar mantelzorger voor haar vader met Alzheimer. Tevens is zij de bedenker en mede oprichter van Mantelzorgelijk.nl

Marjolijn Bruurs

is ondernemer, netwerkbouwer, blogger, echtgenote, moeder en sinds 6 jaar mantelzorger voor haar vader met Alzheimer. Tevens is zij de bedenker en mede oprichter van Mantelzorgelijk.nl

Dit bericht heeft 0 reacties
    1. Idd, wordt er heel makkelijk over gesproken dat het anders kan maar dit is zo moeilijk om het aan vreemden over te dragen!
      Ik maak het nu al een jaar mee door zorg van beide ouders op me te nemen, al kan ik het niet meer volhouden,,,,,,
      4 ,5 jaar geleden heb ik een cva gehad met alle gevolgen van dien, ik heb 1 hele grote valkuil, je ziet het niet aan me!
      Pa heeft vorig jaar een opdonder gehad, heeft geen besef meer en is aan een rolstoel gekluisterd.
      Ma takelt steeds verder af, bevuild zich nu ook al,,,,
      Ik heb ze in no time dmv een ciz indicatie in een zelfstandig wonen unit kunnen krijgen maar zelfs dat gaaat eigenlijk niet eens,,,
      Mijn broer woont in Griekenland dus daar heb ik niets aan.
      Deze zomer zijn mijn man en ik alletwee onze baan ook nog kwijt, en ik was net blij dat ik met mijn beperkingen weer iets kon gaan doen, onze zoon gaat vlgnd jaar naar het voortgezet onderwijs, dus dan weet je het wel, dit is heel zwaar voor mij, ons!!!!

  1. Wat een heftige situatie, Ingrid. Als je ouders niet meer zelfstandig kunnen wonen, wat wordt dan de volgende stap? Verwacht de gemeente dat jij je ouders blijft verzorgen omdat je in de buurt woont? Is er een netwerk? Heb je goede begeleiding, ook omdat er zoveel gaat veranderen per 1 januari?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X