Mantelzorgen met je broers en zussen kan soms vies tegenvallen!

tips voor mantelzorgStel, je moeder heeft de diagnose dementie gekregen en je zorgt samen met je broer voor haar. Na een tijdje kom je tot de conclusie dat het zo echt niet langer kan. Jij denkt dat moeder het beste af is in een verpleeghuis maar je broer is echt faliekant tegen. Elk gesprek dat jullie daarna samen hebben over dit onderwerp, eindigt steevast in ruzie en gekwetste gevoelens. 

Mantelzorgen voor een ouder wordende, zieke vader of moeder kan aan de ene kant het beste maar ook het slechtste naar boven brengen in de relatie tussen broers en zussen. In de meest ideale mantelzorg situatie zouden broers en zussen juist nader tot elkaar kunnen komen en de verbondenheid met elkaar is groot. Maar in een stressvolle overgang naar een mantelzorg situatie kan de druk die ontstaat ook leiden tot spanningen binnen de familierelatie, die eindigen in heftige conflicten.

Een van de belangrijkste bronnen van irritaties tussen broers en zussen in een mantelzorg situatie blijken te maken te hebben met de zogenaamde familiedynamiek oftewel de rol/plek die jij hebt ingenomen in de eerste organisatie waar je deel van hebt uitgemaakt; jouw familie van herkomst. Deze rol/plek bepaalt voor een groot deel hoe jij  je plek als volwassene inneemt in groepen, organisaties, je relatie en je huidige gezin. Ook heeft jouw invulling van die eerste rol/plek in het leven vaak een groot (vaak ongewild en onbedoeld) effect op je huidige handelen en je kijk op relaties, partners, collega’s, hiërarchie, opdrachten, taken en verantwoordelijkheden.

Steevast brengen de hoge eisen van het mantelzorgen oude patronen en onopgeloste spanningen weer naar boven. Oude wonden worden opengehaald en jeugd rivaliteiten kunnen opnieuw parten gaan spelen. Het is dan niet vreemd als volwassen kinderen in deze nieuwe situatie ineens hun oude rol/plek weer oppakken. Zo kan het dat zelfs  een oude dynamiek van bijvoorbeeld competitie en jaloezie om de aandacht en liefde van ouders weer op beginnen te spelen, met alle gevolgen van dien.

Een ander conflict kan ontstaan wanneer één van de broers of zussen de conditie van vader of moeder compleet negeert. Dan hebben we het dus over volwassen kinderen die de realiteit van een zieke ouder niet onder ogen durven/kunnen zien en daardoor  weigeren om een rol te spelen in het hele mantelzorg proces. De meer actieve broers en zusters kunnen daar compleet onbegrip voor hebben en dat uit zich dan vaak in afschuwelijke conflicten.

De meeste onenigheid ontstaat vaak door de ongelijke verdeling van de mantelzorgtaken. Eén van de broers of zussen neemt vaak de primaire mantelzorg rol op zich. Dit kan komen omdat hij/zij het dichtste bij de hulpbehoevende ouder woont, minder werkt, zelf geen of een klein gezin heeft of beschouwd wordt als het favoriete kind. Ongeacht de reden kan dit bij de primaire mantelzorger zorgen voor frustratie en het gevoel dat ze in de steek gelaten zijn, terwijl de andere broers en zussen zich in die situatie eigenlijk altijd buitengesloten voelen.

Het is meestal een grote uitdaging om dit soort problemen op te lossen maar negeer je dit soort conflicten in een mantelzorg situatie dan creëer je vaak nog grotere problemen. Uiteindelijk zal een gespannen familie relatie niets positiefs bijdragen aan de best mogelijk zorg voor een ouder, dus kun je er maar het beste iets mee doen. In de eerste plaats zullen alle neuzen dezelfde richting op moeten. Hoe doe je dat, zul je je afvragen. Hier zijn een paar suggesties:

  • Uit je gevoelens naar elkaar op een eerlijke en directe manier.
  • Laat je broers en zussen weten dat hun hulp zowel gewild als nodig is.
  • Hou familieleden op de hoogte over de werkelijke conditie van de ouder.
  • Weest realistisch in je verwachtingen. Sta toe dat broers en zussen naar hun eigen kunnen helpen.Verdeel de taken daarom naar individuele kwaliteiten, vrijheid en levensomstandigheden. Zeker taken als hulp bij de financiën, de contacten onderhouden met bijvoorbeeld de thuishulp en thuiszorg of andere indirecte zorgtaken kunnen ook gedaan worden door die zus die net even wat verder weg woont.
  • Uit je waardering naar je broers en zussen voor de hulp die zij bieden.
  • Accepteer je broers en zussen zoals ze zijn en respecteer hun mening.
  • Probeer andermans percepties te respecteren en kijk naar eventuele compromissen.
  • Als de communicatie tussen broers en zussen niet lekker loopt, is het wellicht handig om er een buitenstaander bij te halen, die met een onafhankelijk blik naar jullie problemen kijkt en eventueel kan adviseren. Denk aan een casemanager dementie, een maatschappelijk werker, een ander familielid of eventueel een goede familievriend.
  • Als een van de gezinsleden om een bepaalde reden niet kan helpen, zorg er dan voor dat je andere hulp inschakelt. Hierbij kun je denken aan een vrijwilliger van een welzijnsorganisatie of andere instantie.
  • Vergeef je broer of zus die blijven weigeren om te helpen met de zorg. Probeer vooral niet om het onmogelijke tot stand te brengen met negatieve gevoelens maar zoek naar alternatieven en denk om jezelf.

is sociaal ondernemer, netwerkbouwer, storyteller, echtgenote, moeder en zij was ruim 8 jaar een zeer gedreven en ervaren mantelzorger voor haar vader met Alzheimer. Eerst in de thuissituatie en later in het verpleeghuis. Tevens is zij de bedenker en het creatieve brein van Mantelzorgelijk.nl en voorzitter van Stichting Mantelzorgelijk.

Dit bericht heeft 5 reacties

  1. Het is zwaar als je als enige voor je moeder mantelzorgt en als broers en zus, die in een straal van 10 km wonen, slechts 3 keer per jaar een half uur op bezoek komen bij moeder. Ze hebben wel hun rekeningnummer doorgegeven voor de erfenis van vader die onlangs is overleden. Moeder is er elke keer weer erg verdrietig over en ik vind de mantelzorg mede door deze situatie soms erg zwaar. Het maakt me ook steeds weer erg boos.
    Misschien kun je dan maar beter geen broers en zus hebben, dan weet je waarom je er alleen voor staat.

  2. Beste Jeanne,
    Het lost niets op, maar ik wel blij met jouw reactie en met deze website.
    Ook ik loop al jaren tegen volgend probleem aan: zus 7 jaar jonger (61), jaloers gedrag, komt alleen met moederdag, verjaardag, pasen en kerst en wel steeds wanneer ik er niet ben. Heel vervelend, is niet recht te trekken..heb er al 3 etentjes buiten de deur aan besteed.
    Eigenlijk wil ik alle banden met haar verbreken, maar iets zegt me, rug rechthouden, en haar toch weer van info voorzien, frustrerend dat ze er nooit op reageert. In januari dit jaar dachten we dat ma (94) het niet zou redden. Wat denk je, komt zus drie dagen na elkaar bij ma en wordt in het belang van ma wel getelefoneerd. Daarna weer ijzige stilte..om gek van te worden.
    Soms wordt ik er behoorlijk depri van.
    Sorry dat ik niets positievers heb..
    Voor jou en iedereen die dit leest, veel succes en oplossingen zijn welkom.

  3. vader overleden moeder dement 5 kinderen een ervan weigert te tekenen voor moeders deel dat of een gedeelte voor de matelzorg en de kosten voor de hulp van moeder puur uit jaloezie of ruzie het ligt nu in handen van vrederechter en de bewindvoerder en ook de notaris maar blijft koppig om te tekenen en zitten nu krap met gelden moeders pension is te klein om al die kosten van familiehulp en dergelijke te betalen kan hij gedwongen worden om te tekenen ?

  4. Hoi Rinkes,
    Tja, mijn familieleden doen helemaal niets en dat is vaak heel zuur en frustrerend. Daardoor hoef ik niemand iets te vragen.
    Als ik je bericht lees, vind ik je situatie nog lastiger dan de mijne.
    Ik weet niet in hoeverre je kinderen kunt verplichten om voor je vader of moeder te zorgen. In Duitsland is dat wél zo, daar zijn de kinderen het verplicht. Daarom hebben kinderen vaak grotere huizen waar de ouders inwonend zijn.
    Raad? Wat zegt de notaris ?
    Wat bedoel je met familiehulp?

  5. Kom uit een gedragsgestoord gezin waar ze geen begrip /gevoel hebben voor mensen die anders zijn/ of ziekte zoals dementie. Heb 54 jaar goede connectie met mijn ouders en drie jaar voor moeder & vader gezorgd en was eerste contact person en mantelzorgers voor hun omdat familie voelde zicht niet verantwoordelijk voelde en komen en gaan wanneer zij wilde. Volgens de afgeslote afdeling van moeder kreeg ik vorige jaar advies om een bewindsvoerder en contactpersoon te zoeken om verder escalaties te mijden en te bemiddeling tussen familieleden omdat het voor mij erg moeilijk wordt gemaakt vorige jaar december is dat helemaal geëscaleerd op het gerechtshof, name door een gedragsgestoorde zus die pas en oppas gekke dingen doen en wat geaccepteerd werd door vader en zorginstelling terwijl ik eerste contact persoon was, heb ik het bijltje neer moeten leggen vanwege de goede vrede anders kosten het mijn huwelijk en dat in een goed gesprek met de zorginstelling. Ik heb mijn familie nooit geblokkeerd maar nu mag ik niet mijn moeder bezoeken, mijn moeder heeft recht om mijn te zien en dat wordt nu al 6 maanden door de contactpersonen zullen er alles aan blijven doen om mij weg te houden van mijn moeder en om de rust te verstoren. Ik heb alles gedaan en niemand kan mijn helpen en word gezegd, sta daarboven en vergeet… ik wil een oplossing om mijn moeder op een goede veilige manier te kunnen bezoeken … dit in het belang van ons aller welzijn.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top