skip to Main Content

Mantelzorgen in het ziekenhuis?

De discussie over mantelzorg laait de afgelopen weken flink op. Over zeven weken is het zover..

Mensen zullen vanaf 1 januari a.s. namelijk steeds meer een beroep moeten doen op hun omgeving (familie, buren, vrienden) voor ondersteuning bij ziekte, zélfs wanneer zij in een ziekenhuis liggen of in een verpleeg- of verzorgingshuis wonen.

Gister zag ik op Facebook een artikel van de Telegraaf in mijn tijdlijn verschijnen, waarin te lezen stond dat het Medisch Spectrum Twente (MST) met de bouw van het nieuwe ziekenhuis al rekening heeft gehouden met extra ruimte voor logeerkamers, zodat niet alleen familieleden maar ook mantelzorgers kunnen blijven overnachten.

image

Online vond ik deze tekening van het nieuwe ziekenhuis, dat MST midden in Enschede wil bouwen met maar liefst een oppervlakte van ca 75.000 m2. In de vleugels kunnen wel lekker veel logeerbedjes geplaatst worden, zeg! Wat me dan meteen doet afvragen: Wat gaat zo’n kamertje met all inclusieve verzorging de mantelzorger eigenlijk kosten? We kunnen door onze zorgtaken al niet zo veel meer werken dus wel betaalbaar houden hoor..

Maar even zonder gekheid. Waar ligt in vredesnaam de grens, voor wat betreft het geven van mantelzorg? Wat betekent dit voor de mantelzorger? Wat voor kosten zijn er aan de overnachtingen verbonden? Wie gaat dat betalen?  Als mantelzorg zelfs in ziekenhuizen al normaal wordt, wat vraagt dat dan van de zorg professionals? Hoe worden zij voorbereid op het feit dat mantelzorgers meer in de zorg betrokken worden? Zien zij dit wel zitten als er weer een te betrokken mantelzorger in de weg loopt? En wat betekent dit voor het beleid in verpleeg- en verzorgingshuizen? Krijgen mantelzorgers daar dan ook invloed op? Weet jij het?

Beleidsmakers binnen de overheid, in zieken-, verpleeg- en verzorgingshuizen: “Gaat dit de nieuwe trend worden in alle instellingen waar zorg geboden wordt? Eerlijk gezegd zou het me niet verbazen in het kader van de bezuinigingen op de zorg. Wel zo gemakkelijk en het kan weer een paar arbeidsplaatsen schelen die van hogerhand niet opgevuld mogen worden. Want ‘hogerhand’ moet natuurlijk wel die bonus krijgen aan het eind van het jaar..

Marjolijn Bruurs

is ondernemer, netwerkbouwer, storyteller, echtgenote, moeder en zij was tot voor kort een zeer gedreven en ervaren mantelzorger voor haar vader met Alzheimer. Eerst in de thuissituatie en later in het verpleeghuis. Tevens is zij de bedenker en het creatieve brein van Mantelzorgelijk.nl en voorzitter van Stichting Mantelzorgelijk.

Dit bericht heeft 0 reacties

  1. Rutte pas op, de Nederlander heeft veel geduld, maar als je te ver gaat zullen de 80tiger jaren verbleken bij wat ons land te wachten staat ! Kijk naar het verleden en probeer je te realiseren dat er grenzen zijn, zelfs voor een volk als het onze ! Een klein voorbeeld werd reeds gegeven door onze zuiderburen. Maak de Nederlander niet ECHT boos want dan wordt het tijd dat de Nijenrodeboys hun huis in nl kunnen verlaten en hun buitenlandse villa’s als domicilie moeten kiezen !

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X