skip to Main Content

Mantelzorgelijk inspireert.

12509677_970024116367634_916327726887570814_nNet zoals met het mantelzorgen voor mijn vader op zich, heb ik best vaak mijn twijfels of ik niet te openlijk over zijn situatie blog. Bij elk blog zoek ik een grens op. Het is een constant afwegen van wat acceptabel en respectvol is, en wat niet. Zou ik het je vertellen dan kan ik mijn uitspraken, tijdens een gesprek,  nuanceren. Alles wat ik schrijf, staat zwart op wit en zeker zodra je in de zoekresultaten van Google terug te vinden bent.

Ook heb ik eeuwig twijfel of mijn blogs wel begrepen worden. Het namelijk allerminst mijn bedoeling om over te komen als een aandachtstrekker, klager of zielig geval. Er zijn namelijk duizenden situaties die veel schrijnender zijn. Ik schrijf alleen maar omdat ik het belangrijk vind dat er ervaringen uit de praktijk op internet komen. Toen wij net begonnen met de zorg van mijn vader, waren die er amper. Mijn gedachten destijds was: Iedereen kan ineens mantelzorger worden, hoe fijn is het dan om bepaalde vragen (via internet) beantwoordt te krijgen. Wat ik me nooit realiseerde was, dat het mes aan twee kanten snijdt en dat ook mensen die in de professionele zorg werken inmiddels van onze ervaringen leren. Ik kwam er pas heel kort geleden achter, door een berichtje dat ik van Loth kreeg:

 

Hoi Marjolijn,

Ik lees steeds met tranen in mijn ogen jouw blogs. Wat schrijf je mooi, het raakt me elke keer weer.

Mooi ook om te zien hoe het “aan de andere kant” er aan toe gaat. Ik werk namelijk op een gesloten afdeling, waar jouw vader uiteindelijk naartoe gaat. Vaak, of de  cliënten nu willen of niet, is het voor hun omgeving en vooral voor de cliënt veiliger om opgenomen te worden. Dat zien ze vaak zelf niet in vanwege een gebrek aan ziekte-inzicht, trots etc… Dat lijdt tot moeilijke situaties, maar daar krijg ik niet zoveel mee te maken want ik zie de cliënt pas als het thuis echt niet meer gaat.

Het doet me erg veel om via jou de voorgeschiedenis te lezen. En te beseffen wat een impact het niet alleen op de cliënt, maar ook op de familie heeft. Ik heb vorige week weer een spoedopname moeten doen en ik was me des te meer bewust van de impact die het op het hele gezin heeft. Daardoor heb ik een heel fijn opname gesprek gehad. Het blijft altijd heftig maar het hoort bij  mijn werk. Door jouw woorden ben ik weer extra alert gemaakt en maak echt tijd om ook de familie op te vangen, al deed ik dat volgens mij al, maar ben ik me er nu in ieder geval weer bewust van. Bedankt daarvoor!

Knap om te lezen hoe je met je vader omgaat, zeker met het plan bord, etc. Hoop dat jullie het nog lang redden op deze manier, dikke knuffel!

Liefs Loth

Buiten dat iemand de moeite neemt om zo’n lief berichtje te sturen, heeft het mij weer genoeg reden gegeven om vooral door te gaan met het beschrijven van de situatie over de mantelzorg voor een persoon met dementie. Op de een of andere manier inspireert het blijkbaar meerdere doelgroepen en dat is nou precies waar het op Mantelzorgelijk om moet gaan. Wij zijn uitgegroeid tot een mantelzorg steunpunt dat inspireert!

th

 

 

Marjolijn Bruurs

Marjolijn Bruurs

is ondernemer, netwerkbouwer, storyteller, echtgenote, moeder en zij was tot voor kort een zeer gedreven en ervaren mantelzorger voor haar vader met Alzheimer. Eerst in de thuissituatie en later in het verpleeghuis. Tevens is zij de bedenker en het creatieve brein van Mantelzorgelijk.nl en voorzitter van Stichting Mantelzorgelijk.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X