Mantelzorg overkomt je gewoon

Hoewel mijn mantelzorgavontuur een paar jaar geleden eindigde, blijf ik veel nadenken over onze ervaringen in die tijd. Ik denk ook veel na over mijn leven, en hoe dat na de zorg is veranderd.

Toen ik midden in de zorg zat, kwam ik erachter dat er duizenden mantelzorgers zijn in het hele land die een gemeenschappelijke band delen. Die onmiddellijk weten wat je doormaakt, ook al zijn onze ervaringen allemaal verschillend.

Als je mantelzorger bent, lijkt het alsof je familie wordt uitgebreid. Je weet dat er iemand voor je is met een vriendelijk woord of een knuffel. Ik heb ook geleerd dat er geen grenzen zijn wat betreft geslacht of geaardheid, we zorgen gewoon allemaal voor degene van wie we houden.

Mantelzorg overkomt je gewoon. Het kan een onfortuinlijke diagnose zijn of een ernstig ongeluk. Wie plant het nou om mantelzorger te worden, niemand toch? Hoewel onze ervaringen in de zorg verschillend zijn, zijn er twee delen van de zorg die we allemaal meemaken: het begin en het einde, en in de meeste gevallen zijn we op geen van beide gebeurtenissen voorbereid.

We leven in het moment op onze reis door mantelzorgland terwijl we in ons hoofd smeken om een wonder, hopend dat de volgende dag beter zal zijn dan de vorige, en dan ineens is het voorbij.

Net als voor velen van jullie was onze mantelzorgtijd vol met ups en downs. Er op terugkijkend weet ik nu dat de goeie dagen veel zwaarder wogen dan de slechte. We denken er misschien niet zo over als we midden in de loopgraven van de mantelzorg zitten, maar ik ben erachter gekomen dat dit waar is.

Als mantelzorgers zitten we soms gevangen in de gedachte dat we dit alleen kunnen, dat we geen extra hulp nodig hebben. Gaandeweg heb ik geleerd dat hulp vragen geen teken van zwakte is, maar een teken van kracht. Hulp inroepen en je eigen gezondheid en welzijn de aandacht geven die ze verdienen is de belangrijkste taak van alle mantelzorgers. Het blijft helaas makkelijker gezegd dan gedaan!

Ik vind dat er geen grotere eer is dan de zorg voor een ander mens die ons wordt toevertrouwd. Mantelzorg is verweven in vrijwel elk aspect van ons leven. Tijdens onze mantelzorgtijd was mijn partner de piloot en ik de copiloot. Mijn partner was degene die de bestraling onderging, degene die de medicijnen nam. Ik was er in een ondersteunende rol, gewoon liefdevol, zorgzaam, behulpzaam, zo goed als ik kon.

Als we midden in de zorg zitten, verliezen we vaak uit het oog wat er vlak voor ons gebeurt, omdat we zo gericht zijn op service en zorg. Ik weet dat het mij is overkomen, maar wat belangrijker is, ik weet ook dat ik er geen spijt van heb. Het was mij een eer om mantelzorger te zijn!

Door Chris M.

is vertaalster, musicus en werkt als taalcoach voor Rosetta Stone. Ze woont en werkt in Florida, in de Verenigde Staten.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Back To Top