skip to Main Content

Mantelzorg maakt ziek

imageAlle kranten stonden er bol van: meer en meer ziekmeldingen onder Mantelzorgers. Vind je het gek, zeg? Ik vermoed dat écht helemaal niemand zich in Den Haag, bij het bedenken van de nieuwe zorgwet, ooit heeft afgevraagd, hóe dat nou precies zou uitwerken in de praktijk van die o-zo-leuke-en-saamhorige-maar-bovenal-lekker-goedkope-participatiemaatschappij.

Samen met mijn drie zussen zorg ik nu ruim twee jaar voor mijn vader en we dreigen nu alledrie ten onder te gaan aan een soort griep-achtig verschijnsel – met koorts, snot, hoest en de hele mikmak – die nu al vier maanden voortduurt en maar niet wil overgaan. Onze weerstand heeft het nulpunt bereikt en dat is niet zo vreemd!
We hebben namelijk niet alleen te maken met het dagelijkse zorgprogramma voor vader maar hebben daarbij ook enorme stress en kopzorgen. Want zorgen voor iemand met dementie in de ‘thuissituatie’ is namelijk geen kattenpis!

Niemand van de hoge heren en dames heeft zich ook maar één keer afgevraagd wat zorgen in een stresssituatie – jarenlang ook nog – van iemand vergt. Laat staan dat men enig idee heeft over wat dat zou vergen van dochters, die naast een eigen gezin en baan, deze last jarenlang moet dragen. Het eind is namelijk nog niet in zicht met een wachtlijst voor het verpleegtehuis en de mantelzorgtaken die ook daar onverminderd door zullen gaan vanwege de beknibbelingen op de handen aan het verpleegtehuisbed.

En zo sukkelen mijn zussen en ik maar door. Nachten liggen we te prakkiseren hoe we alles moeten rondbreien rondom onze ‘steeds afhankelijker wordende’ pa. Overdag heb je daar namelijk simpelweg geen tijd voor. Is het niet je werkgever, een afspraak voor een keukentafelgesprekje, het oneindig bellen naar zorginstanties, een zorgcontract, dan zijn het wel de thuiszorg,  de casemanager, je kinderen of je echtgenoot die aandacht opeisen. Tussendoor zorg je ook nog voor maaltijden voor dees of geen en doe je nog wat extra’s voor je naaste familie. Zo deed ik vandaag mee aan een schoolactiviteit van zoonlief – want de show must go on, natuurlijk! Maar zeven gebroken nachten in de week zorgen er wel voor dat je uiteindelijk ziek, zwak en misselijk wordt, met alle gevolgen van dien. Hoe mantelzorgelijk wil je het hebben?

Vroeger ging dat vast beter. Moeder de vrouw bleef thuis en deed het huishouden en nadat de kinders de deur uit waren, kwamen verzorgingsbehoeftige Opa’s en Oma’s pas in beeld. Bejaardenhuizen brachten vaak uitkomst en zo werd de zorg nog een beetje gedeeld. Die tijd ligt achter ons. Vrouwen doen heden ten dage – zoals van ons verwacht werd door Den Haag – gehoorzaam mee in de ratrace. Vrouwen hebben veelal (weer) een volle baan of – zoals in mijn geval – een eigen bedrijf. Maar nu wordt ineens vanuit de politiek verlangd dat we vroegere, archaïsche, structuren stevig omarmen. Hoe dan?

Tijdens het woelen vannacht werd ik ineens zo boos! Het is echt godgeklaagd is dat er niemand in deze coalitie – zélfs een toch ervaren mantelzorger als staatssecretaris Van Rijn niet – ook maar bij benadering begrijpt wat dat intensieve mantelzorgen van mensen vraagt. Wat heet, Martin begrijpt het al helemaal niet, die schokt gewoon wat extra richting verzorgingshuis van zijn moeder en klaar is kees!

 

 

Avatar

Marjolijn Bruurs

is ondernemer, netwerkbouwer, blogger, echtgenote, moeder en sinds 6 jaar mantelzorger voor haar vader met Alzheimer. Tevens is zij de bedenker en mede oprichter van Mantelzorgelijk.nl

Dit bericht heeft 0 reacties
  1. Hemeltje wat heftig allemaal he! Ja vroeger was het makkelijker, werkelijk waar. Moeder kon thuis blijven, kon voor iedereen zorgen en kinderen woonde ook vaak dichter bij hun ouders. NU moet iedereen maar werken, en is mantelzorg een soort verplichting geworden terwijl je soms ook tijd voor jezelf nodig hebt.
    In Den Haag denken ze maar aan 1 ding: begrotingen. Sterkte!

  2. Ik heb er een ernstige hartaandoening aan overgehouden. Zou eigenlijk zelf zorg nodig hebben. Helaas pindakaas, “dat gaat niet mevrouw, daarvoor komt u niet in aanmerking, want er zijn buiten u nog twee andere volwassenen in huis.”
    Ja, een demente, en een klassiek autist, die beiden veel begeleiding nodig hebben.

  3. Mantelzorgers vallen met bosjes om. Gek he? Geen moment rust krijgen voor jezelf moet toch kunnen? De telefoon staat niet stil naarmate de vergeetachtigheid toeneemt. Je pincode niet meer weten, sleutels kwijt, de weg kwijt, naar de huisarts, oorarts,oogarts, longarts, diabetesvpk, contact wijkvp, financien, post, vold. Geld in huis, afspraken bijhouden, eenzaamheid voorkomen, huishoudelijke activiteiten enz. Naast je drukke baan, 3 jonge kinderen en je eigen huishouden. Sorry dat ik het soms niet leuk meer vind maar mag het?

  4. Ik heb momenteel een hernia, al sinds januari. Ik sportte 3x in de week en ineens kon dat niet meer. En ineens kwam ik thuis te zitten van mijn werk. 7 jaar geleden koos ik ervoor het huis van mijn moeder te kopen en bij haar in te trekken. Toen was alles nog ‘normaal’, we deden de leukste en gezelligste dingen samen. Nu sinds 2 jaar gaat ze zienderogen achteruit. Vorig jaar november kreeg ze de diagnose vasculaire dementie. En sindsdien vraagt ze steeds meer van mij, heb geen eigen leven meer. Ik ben op, uitgeput…. en realiseer mij dat het zo eigenlijk niet langer kan!

    1. Och Antoinette, wat vreselijk om te horen. Als er een ding is, dat ik geleerd heb van andere ( meer) ervaren Mantelzorgers, is het om vooral goed voor jezelf te zorgen. Om ook tijd vrij te maken om eens wat voor jezelf te doen, zodat je even wat lucht hebt en kunt bijtanken. Anders red je het echt niet.

      Ik hoop wel dat je alle professionele hulp hebt ingeschakeld. Wij hebben namelijk veel aan de thuiszorg medewerksters voor de nodige persoonlijke verzorging van mijn vader en de Casemanager dementie, die alle aanvragen voor professionele zorg heeft gedaan en om de zoveel weken komt voor een gesprek en ons dan adviseert over allerlei zaken als financiën , verzorging, verpleegtehuizen, respijtzorg, etc. Wij kunnen bij haar echt alles kwijt waar we – tijdens de zorg voor mijn vader – tegenaan lopen.

      Ook zou ik het aankaarten bij je huisarts. Die kunnen namelijk ook vaak helpen/adviseren over een manier, hoe jij het vol kunt houden.

      Verder zijn er op bijvoorbeeld Facebook verschillende mogelijkheden zoals dementie vandaag, waar je in een gesloten groep je ei kwijt kunt bij andere Mantelzorgers. Want ook dat is belangrijk; je problemen voorleggen en je vragen stellen aan gelijkgestemden, die weten wat het is om te moeten zorgen voor iemand die lijdt aan dementie.

      Ik wens je heel veel sterkte!

      Veel liefs
      Marjolijn

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
Teken de petitieOverheid, praat MET mantelzorgers en NIET OVER mantelzorgers
Tekenen
X