skip to Main Content
Mantelzorg Bij Dementie – Veel Te Vaak Eenzaam #onderzoek #opinie

Mantelzorg bij dementie – veel te vaak eenzaam #onderzoek #opinie

Als je zelf mantelzorger bent voor iemand met dementie, dan komt dit waarschijnlijk niet als een verrassing voor je: door het intensieve zorgen voel je je vaak eenzaam en geïsoleerd. En nu is het officieel, hoor – met die ervaring sta je absoluut niet alleen. Duizenden mantelzorgers in verschillende landen van Europa deden mee aan een groot onderzoek, en overal zijn hun ervaringen hetzelfde. Ik pak er twee uit.

Mantelzorgers voelen zich eenzaam

Bijna de helft van alle bevraagde mantelzorgers gaven aan dat ze zich eenzaam voelen. De helft! Vrienden en kennissen blijven weg, zodra ze weten dat er dementie in het spel is. Wat een ellendige situatie: je dierbare en jij moeten leren leven met een vreselijke diagnose –  jullie hele leven ligt al overhoop. En juist dan gaan de mensen om jullie heen afstand houden, omdat ze niet weten hoe ze met de situatie om moeten gaan.

Mantelzorgers weten niet waar ze hulp kunnen vragen

Niet minder dan 70 procent van de bevraagde mantelzorgers zegt in het onderzoek dat ze niet genoeg hulp en advies krijgen. Veel mantelzorgers weten ook niet waar ze ondersteuning kunnen aanvragen. Dat zijn deprimerende cijfers – twee op de drie mantelzorgers staat dus letterlijk met de rug tegen de muur, omdat ze niet op de hoogte zijn dat bijvoorbeeld de gemeente kan helpen.

…Aandacht voor de uitkomsten…

Vorige week las ik op verschillende plekken over de resultaten van dit grote Alzheimer onderzoek, uitgevoerd door Alzheimer Europe. Via Alzheimer Nederland deden ook veel Nederlandse mantelzorgers mee aan de vragenlijst. Mooi! Inmiddels heeft het Europese Parlement ook aandacht besteed aan de uitkomsten van het onderzoek.

Kom op, overheid!

En ik wéét dat dat zo’n zinnetje is, waar je snel overheen leest. Bladiebla, parlament besteedt aandacht aan resultaten van onderzoek… Maar toch vind ik dat hoopvol. We leven namelijk in een land, waar iedereen met een probleem in principe recht heeft op ondersteuning. En als de overheid die ondersteuning aanbiedt, dan moet iedereen ook weten waar hij of zij terecht kan. Kom op, gemeente! Kom op, landelijke overheid! Kom op, Europa! Doe er iets aan om die hulp en advies (en het juiste aanbod bestaat!) ook echt bij de mensen te krijgen die hem het hardste nodig hebben!

Neerwaartse spiraal

In mijn ogen lopen veel mantelzorgers, mensen die uit liefde én noodzaak een dierbare ondersteunen, het gevaar dat hun leven in een neerwaartse spiraal terecht komt. Mantelzorgers gaan er in veel opzichten op achteruit. Ze kunnen minder werken, dus dat heeft financiële gevolgen. Ze hebben minder tijd over, dus dat kost bakken met energie. Mantelzorgen heeft bovendien invloed op je sociale contacten. En laten we niet vergeten: ‘zorgen geven’, dat leidt vaak tot ‘zorgen maken’, dus het kost je ook nog levensplezier.

Laten we er daarom álles aan doen om beslissers – op welke plek dan ook – ervan te doordringen dat mantelzorgen een zware taak is. En dat we als maatschappij de plicht hebben om mantelzorgers te ondersteunen. Juist daarom ben ik een fan van dit soort onderzoek, en alle aandacht die erbij hoort. Want laten we eerlijk zijn: die vreselijke cijfers moeten omlaag.

In het hart van onze maatschappij

Mantelzorgers moeten zich niet eenzaam voelen. Ze horen in het hart van onze maatschappij. En wij allemaal, moeten weten waar je als mantelzorger hulp, advies en ondersteuning krijgt. Niet alleen ‘om het langer vol te houden’, maar om te weten dat wij met zijn allen om elkaar geven.

is journalist, netwerkbouwer, trainer en vertaler. Zij werkt in Nederland en Duitsland op het gebied van media, politiek en zorg.

Barbara Mounier

is journalist, netwerkbouwer, trainer en vertaler. Zij werkt in Nederland en Duitsland op het gebied van media, politiek en zorg.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X