Als Mijn Vader Spreekt UA

Lusteloos #alsmijnvader #dementie

We merken steeds meer dat mijn vader alleen nog maar aan de eettafel zit. Het maakt niet uit hoe laat je bij hem aankomt, hij zit steevast op die plek. Als je hem vraagt wat hij gedaan heeft of later nog gaat doen, heeft hij allerlei verhalen maar we weten bijna zeker dat hij  niet van zijn plek is afgeweest. Papa is lusteloos en er komt weinig tot niets meer uit. Dit hoort bij de ziekte. In een later stadium van dementie worden mensen namelijk  lusteloos en vlak. Ze tonen weinig initiatief, staren wat voor zich uit en hebben nergens meer zin in. Jammer want actief blijven is juist zo goed…

Op Alzheimer.nl las ik dat initiatief nemen gedaan wordt met het voorste deel van onze hersenen, de zogenaamde ‘frontaalkwab’. Dit hersengebied is verantwoordelijk voor het regelen van impulsen en gedrag. Als dementie het gebied aantast, worden mensen passiever, onverschilliger en vlakker. Het gevolg: wanneer ik voorstel om samen iets te gaan doen, haalt mijn vader de schouders op. Een eindje wandelen? ‘Nee, dat heeft hij vandaag al gedaan.’ Een avondje bij een van ons eten? ‘Een andere keer want hij is zo moe.’ En als je vraagt wat hij of zij wil eten, is het antwoord: ‘Maakt mij niet uit, kies jij maar wat. Ik lust alles, Mallijn!’

Andere factoren kunnen dit passieve gedrag versterken. Mensen die bijvoorbeeld zelf in de gaten hebben dat hun geheugen achteruitgaat, zijn vaak bang om fouten te maken door hun vergeetachtigheid. Dit geldt vooral voor personen die hun hele leven al perfectionistisch waren. Aan de eettafel blijven zitten is voor mijn vader tegenwoordig de veiligste optie; dan kan er tenminste weinig misgaan.

Als mensen met dementie vlakker worden, merk je dat ook in hun emoties. Ze zijn minder snel blij of verdrietig. En het wordt moeilijker tot ze door te dringen. Als jij bijvoorbeeld vertelt over je gezin of werk, krijg je amper een reactie. Mijn vader informeert wel naar ‘mijn kleine jongen’ maar het lijkt wel of het hem niets meer interesseert. Hij luistert eigenlijk niet eens meer naar mijn antwoorden en dan vraag ik me stiekem toch af waar de interesse van vroeger is gebleven. Ik kon juist altijd goed met hem praten.

Als mantelzorger kun je je door dit gebrek aan interesse verdrietig en zelfs eenzaam gaan voelen. Ik probeer tegenwoordig toch maar  voor ogen te houden dat papa niet expres zo vlak reageert. Door de ziekte heeft hij geen andere mogelijkheid. Dat besef helpt om zijn nieuwe gedrag beter te accepteren.

En hoe ga je om met het feit dat jouw naaste elk voorstel van jou afwijst? Je kunt wel roepen: ‘Kom nou toch eens van je kont af!’ maar dat helpt niet. Een logische reactie is om dan maar gewoon helemaal niet meer te vragen om samen iets te doen. Jammer genoeg wordt papa dan alleen maar lustelozer. Daar worden we allebei niet vrolijker van. Tegenwoordig doe ik daarom aan: niet vragen maar gewoon doen. Ik kondig aan en sta tegelijkertijd klaar met zijn jas. Ik laat hem geen keus en weet je wat? Dat zijn de leukste uitstapjes!

Is het onaardig om mensen tegen hun zin mee te nemen? Dat zou je kunnen denken, maar het punt is dat ze vaak veel plezier hebben als ze eenmaal ter plekke zijn. Ik nam mijn vader en zijn hondje bijvoorbeeld een paar weken terug mee naar het bos. Mijn vader heeft daar – met hulp van veel dorpsgenoten – ooit de wereldberoemde Muiderbergse Echomuur laten restaureren.

Toen we daar aankwamen, begon mijn vader meteen de (gelijksprekende) echo op te roepen. Ik stond er werkelijk van te kijken, hoeveel plezier hij daar in had. Toen we weken later door Koffietijd werden benadert, om mee te doen aan een speciale aflevering over Alzheimer, stelde ik voor om daar opnamen van te maken. Het filmpje is hartstikke leuk geworden en papa voelde zich trots en nuttig. Hij heeft nu zelfs plannen om reisbureaus langs te gaan, om dit evenementje aan de man te brengen 😉

 

is ondernemer, netwerkbouwer, blogger, echtgenote, moeder en mantelzorger.

Marjolijn Bruurs

is ondernemer, netwerkbouwer, blogger, echtgenote, moeder en mantelzorger.

Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

X