Foto © Claudia Otten

Logeren

Van de week is mijn vrouw naar Nieuw Unicum gebracht met de taxi. Het zat lekker mee aangezien de taxi ruim een half uur eerder was dan besteld. We zaten al klaar dus geen probleem. Alle spullen welke mijn vrouw wilde meenemen had ik al in ons autootje gezet. Ik ben op eigen gelegenheid naar de zorginstelling gereden. Het was net als de vorige keer dat mijn vrouw daar logeerde een hartelijke ontvangst. Mijn vrouw heeft weer een kamer tegen een duin aan. Heerlijk rustig. Samen hebben we buiten een kopje koffie gedronken. Na de koffie ben ik naar huis, of eigenlijk ons tuinhuisje gegaan. Mijn vrouw kon aanschuiven bij de lunch. Goed geregeld. Nu het mijzelf comfortabel maken en proberen de genieten van de komende dagen.

Inmiddels logeert mijn vrouw al een paar dagen in de zorginstelling. Mijn vrouw ervaart het verblijven iets moeilijker dan het proefwonen wat zij eerder heeft gedaan bij de zelfde zorginstelling en locatie. Afgelopen zondag ben ik op bezoek geweest bij mijn vrouw, hebben we samen wat gegeten en een stukje gereden met ons autootje. Uiteraard hebben we aan de rand van de duinen ook nog van het zonnetje genoten. Na afloop was mijn vrouw erg opgelucht en ziet haar verblijf wat vrolijker. Zelf heb ik het heel rustig aan gedaan en wat gezellige mensen op bezoek gehad. Morgen worden de nieuwe kasten welke ik eerder besteld heb geleverd. Woensdag komen de monteurs om de kasten en andere meubels in elkaar te zetten. Ik had mij in de eerste instantie voorgenomen het monteren zelf te doen, maar het gaat mij niet lukken. De kostprijs voor het monteren zie ik maar als een cadeautje aan mijzelf. Verder is er eigenlijk niet zo veel te schrijven. Ik doe het rustig aan.

"Ik ben mantelzorger, een trotse mantelzorger."

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top